Formentabelle zu „emendare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emendabam | emendabar |
| 2. Person Singular | emendabas | emendabare, emendabaris |
| 3. Person Singular | emendabat | emendabatur |
| 1. Person Plural | emendabamus | emendabamur |
| 2. Person Plural | emendabatis | emendabamini |
| 3. Person Plural | emendabant | emendabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emendabo | emendabor |
| 2. Person Singular | emendabis | emendabere, emendaberis |
| 3. Person Singular | emendabit | emendabitur |
| 1. Person Plural | emendabimus | emendabimur |
| 2. Person Plural | emendabitis | emendabimini |
| 3. Person Plural | emendabunt | emendabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emendavi | — |
| 2. Person Singular | emendasti, emendavisti | — |
| 3. Person Singular | emendavit | — |
| 1. Person Plural | emendavimus | — |
| 2. Person Plural | emendavistis | — |
| 3. Person Plural | emendare, emendavere, emendaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emendaveram | — |
| 2. Person Singular | emendaveras | — |
| 3. Person Singular | emendaverat | — |
| 1. Person Plural | emendaveramus | — |
| 2. Person Plural | emendaveratis | — |
| 3. Person Plural | emendaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emendavero | — |
| 2. Person Singular | emendaris, emendaveris | — |
| 3. Person Singular | emendaverit | — |
| 1. Person Plural | emendaverimus | — |
| 2. Person Plural | emendaveritis | — |
| 3. Person Plural | emendaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emendem | emender |
| 2. Person Singular | emendes | emendere, emenderis |
| 3. Person Singular | emendet | emendetur |
| 1. Person Plural | emendemus | emendemur |
| 2. Person Plural | emendetis | emendemini |
| 3. Person Plural | emendent | emendentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emendarem | emendarer |
| 2. Person Singular | emendares | emendarere, emendareris |
| 3. Person Singular | emendaret | emendaretur |
| 1. Person Plural | emendaremus | emendaremur |
| 2. Person Plural | emendaretis | emendaremini |
| 3. Person Plural | emendarentque, emendarent | emendarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emendaverim | — |
| 2. Person Singular | emendaris, emendaveris | — |
| 3. Person Singular | emendaverit | — |
| 1. Person Plural | emendaverimus | — |
| 2. Person Plural | emendaveritis | — |
| 3. Person Plural | emendaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | emendavissem | — |
| 2. Person Singular | emendavisses | — |
| 3. Person Singular | emendasset, emendavisset | — |
| 1. Person Plural | emendavissemus | — |
| 2. Person Plural | emendavissetis | — |
| 3. Person Plural | emendavissent | — |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emendatus, emendatum, emendata | emendata, emendatae, emendati |
| Genitiv | emendatae, emendati | emendatarum, emendatorum |
| Dativ | emendato, emendatae | emendatis, emendatissimi, emendatissimo, emendatissimum |
| Akkusativ | emendatam, emendatum | emendatas, emendata, emendatos |
| Ablativ | emendata, emendato | emendatis, emendatissimi, emendatissimo, emendatissimum |
| Vokativ | emendata, emendatum, emendate | emendata, emendatae, emendati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emendans | emendantes, emendantia |
| Genitiv | emendantis | emendantium, emendantum |
| Dativ | emendanti | emendantibus |
| Akkusativ | emendans, emendantem | emendantes, emendantia |
| Ablativ | emendante, emendanti | emendantibus |
| Vokativ | emendans | emendantes, emendantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emendaturus, emendatura, emendaturum | emendatori, emendatura, emendaturae, emendaturi |
| Genitiv | emendatori, emendaturae, emendaturi | emendaturarum, emendaturorum |
| Dativ | emendaturae, emendaturo | emendaturis |
| Akkusativ | emendaturam, emendaturum | emendatura, emendaturas, emendaturos |
| Ablativ | emendatura, emendaturo | emendaturis |
| Vokativ | emendatore, emendatura, emendature, emendaturum | emendatori, emendatura, emendaturae, emendaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emendanda, emendandum, emendandus | emendanda, emendandi, emendandae |
| Genitiv | emendandi, emendandae | emendandarum, emendandorum |
| Dativ | emendandae, emendando | emendandis |
| Akkusativ | emendandum, emendandam | emendandas, emendanda, emendandos |
| Ablativ | emendanda, emendando | emendandis |
| Vokativ | emendanda, emendandum, emendande | emendanda, emendandi, emendandae |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emendio | emendatores |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | emendio | — |
| Akkusativ | emendatorem, emendatricem | emendatores |
| Ablativ | emendatore, emendio | — |
| Vokativ | emendio | emendatores |
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | emendabili | — |
| Akkusativ | emendabilem | — |
| Ablativ | emendabili | — |
| Vokativ | — | — |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | emendatissimum | emendatissimi |
| Genitiv | emendatissimi | — |
| Dativ | emendatissimo | — |
| Akkusativ | emendatissimum | — |
| Ablativ | emendatissimo | — |
| Vokativ | emendatissimum | emendatissimi |
171 (280) Formen für „emendare“