Formentabelle zu „vocitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocito | vocitor |
| 2. Person Singular | vocitas | vocitare, vocitaris |
| 3. Person Singular | vocitat | vocitatur |
| 1. Person Plural | vocitamus | vocitamur |
| 2. Person Plural | vocitatis | vocitamini |
| 3. Person Plural | vocitant | vocitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocitabam | vocitabar |
| 2. Person Singular | vocitabas | vocitabare, vocitabaris |
| 3. Person Singular | vocitabat | vocitabatur |
| 1. Person Plural | vocitabamus | vocitabamur |
| 2. Person Plural | vocitabatis | vocitabamini |
| 3. Person Plural | vocitabant | vocitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocitabo | vocitabor |
| 2. Person Singular | vocitabis | vocitabere, vocitaberis |
| 3. Person Singular | vocitabit | vocitabitur |
| 1. Person Plural | vocitabimus | vocitabimur |
| 2. Person Plural | vocitabitis | vocitabimini |
| 3. Person Plural | vocitabunt | vocitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocitavi | — |
| 2. Person Singular | vocitavisti | — |
| 3. Person Singular | vocitavit | — |
| 1. Person Plural | vocitavimus | — |
| 2. Person Plural | vocitavistis | — |
| 3. Person Plural | vocitaverunt, vocitare, vocitarunt, vocitavere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocitaveram | — |
| 2. Person Singular | vocitaveras | — |
| 3. Person Singular | vocitaverat | — |
| 1. Person Plural | vocitaveramus | — |
| 2. Person Plural | vocitaveratis | — |
| 3. Person Plural | vocitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocitavero | — |
| 2. Person Singular | vocitaris, vocitaveris | — |
| 3. Person Singular | vocitaverit | — |
| 1. Person Plural | vocitaverimus | — |
| 2. Person Plural | vocitaveritis | — |
| 3. Person Plural | vocitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocitem | vociter |
| 2. Person Singular | vocites | vocitere, vociteris |
| 3. Person Singular | vocitet | vocitetur |
| 1. Person Plural | vocitemus | vocitemur |
| 2. Person Plural | vocitetis | vocitemini |
| 3. Person Plural | vocitent | vocitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocitarem | vocitarer |
| 2. Person Singular | vocitares | vocitarere, vocitareris |
| 3. Person Singular | vocitaret | vocitaretur |
| 1. Person Plural | vocitaremus | vocitaremur |
| 2. Person Plural | vocitaretis | vocitaremini |
| 3. Person Plural | vocitarent | vocitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocitaverim | — |
| 2. Person Singular | vocitaris, vocitaveris | — |
| 3. Person Singular | vocitaverit | — |
| 1. Person Plural | vocitaverimus | — |
| 2. Person Plural | vocitaveritis | — |
| 3. Person Plural | vocitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocitavissem | — |
| 2. Person Singular | vocitavisses | — |
| 3. Person Singular | vocitavisset | — |
| 1. Person Plural | vocitavissemus | — |
| 2. Person Plural | vocitavissetis | — |
| 3. Person Plural | vocitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | vocitare | vocitavisse |
| Passiv | vocitari, vocitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | vocita | vocitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | vocitate | vocitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | vocitato | vocitator |
| 3. Person Singular | vocitato | vocitator |
| 2. Person Plural | vocitatote | — |
| 3. Person Plural | vocitanto | vocitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vocitata, vocitatus, vocitatum | vocitati, vocitata, vocitatae |
| Genitiv | vocitati, vocitatae | vocitatarum, vocitatorum |
| Dativ | vocitatae, vocitato | vocitatis |
| Akkusativ | vocitatum, vocitatam | vocitata, vocitatas, vocitatos |
| Ablativ | vocitata, vocitato | vocitatis |
| Vokativ | vocitata, vocitatum, vocitate | vocitati, vocitata, vocitatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vocitans | vocitantes, vocitantia |
| Genitiv | vocitantis | vocitantium, vocitantum |
| Dativ | vocitanti | vocitantibus |
| Akkusativ | vocitans, vocitantem | vocitantes, vocitantia |
| Ablativ | vocitante, vocitanti | vocitantibus |
| Vokativ | vocitans | vocitantes, vocitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vocitatura, vocitaturum, vocitaturus | vocitatura, vocitaturae, vocitaturi |
| Genitiv | vocitaturae, vocitaturi | vocitaturarum, vocitaturorum |
| Dativ | vocitaturae, vocitaturo | vocitaturis |
| Akkusativ | vocitaturam, vocitaturum | vocitatura, vocitaturas, vocitaturos |
| Ablativ | vocitatura, vocitaturo | vocitaturis |
| Vokativ | vocitatura, vocitature, vocitaturum | vocitatura, vocitaturae, vocitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vocitanda, vocitandum, vocitandus | vocitanda, vocitandae, vocitandi |
| Genitiv | vocitandae, vocitandi | vocitandarum, vocitandorum |
| Dativ | vocitandae, vocitando | vocitandis |
| Akkusativ | vocitandam, vocitandum | vocitanda, vocitandas, vocitandos |
| Ablativ | vocitanda, vocitando | vocitandis |
| Vokativ | vocitanda, vocitande, vocitandum | vocitanda, vocitandae, vocitandi |
152 (229) Formen für „vocitare“