Formentabelle zu „vocare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | uoco, introvoco | uocor |
| 2. Person Singular | uocas | uocaris, uocare, servocare |
| 3. Person Singular | uocat, vocatque, uocatusque, vocatoribus, vocatures | uocatur |
| 1. Person Plural | uocamus | uocamur |
| 2. Person Plural | uocatis | vocamini |
| 3. Person Plural | uocant, hvocant | uocantur, vocandur, vocanturrelinquentur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocaveram | — |
| 2. Person Singular | vocaveras | — |
| 3. Person Singular | vocaverat, vocarat | — |
| 1. Person Plural | vocaveramus | — |
| 2. Person Plural | vocaveratis | — |
| 3. Person Plural | uocauerant, vocarant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocavero | — |
| 2. Person Singular | uocaveris, uocaris | — |
| 3. Person Singular | uocauerit, vocarit | — |
| 1. Person Plural | uocauerimus | — |
| 2. Person Plural | vocaveritis | — |
| 3. Person Plural | vocaverint | — |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocarim, vocaverim | — |
| 2. Person Singular | uocaveris, uocaris | — |
| 3. Person Singular | uocauerit, vocarit | — |
| 1. Person Plural | uocauerimus | — |
| 2. Person Plural | vocaveritis | — |
| 3. Person Plural | vocaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vocavissem | — |
| 2. Person Singular | uocasses, uocavisses | — |
| 3. Person Singular | uocasset, uocavisset | — |
| 1. Person Plural | vocavissemus | — |
| 2. Person Plural | vocavissetis | — |
| 3. Person Plural | uocassent, uocavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | uoca, vocaliter, vocalitas, vocarenti, vocarentis, vocaurus, vocaveremus | uocare, servocare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | uocate | vocamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | uocato | vocator |
| 3. Person Singular | uocato | vocator |
| 2. Person Plural | vocatote | — |
| 3. Person Plural | vocanto | vocantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | uocatus, uocata, uocatum, introvocata, vocataque | uocati, uocatae, uocata, introvocata, vocataque |
| Genitiv | uocati, uocatae | uocatorum, vocatarum |
| Dativ | uocato, uocatae | uocatis |
| Akkusativ | uocatum, vocatam | uocatos, vocatas, uocata, introvocata, vocataque |
| Ablativ | uocato, uocata, vocataque, introvocata | uocatis |
| Vokativ | uocata, uocatum, introvocata, uocate, vocataque | uocati, uocata, uocatae, introvocata, vocataque |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | uocans | uocantes, uocantia, vocandes |
| Genitiv | uocantis | uocantium, vocantum |
| Dativ | uocanti | uocantibus |
| Akkusativ | uocantem, uocans | uocantes, uocantia, vocandes |
| Ablativ | uocante, uocanti, vocantae | uocantibus |
| Vokativ | uocans | uocantes, uocantia, vocandes |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | uocaturum, vocatura, vocaturus | uocaturi, uocatori, vocatura, vocaturae |
| Genitiv | uocaturi, uocatori, vocaturae | vocaturarum, vocaturorum |
| Dativ | vocaturae, vocaturo | vocaturis |
| Akkusativ | uocaturum, vocaturam | uocaturos, vocatura, vocaturas |
| Ablativ | vocatura, vocaturo | vocaturis |
| Vokativ | uocaturum, vocatura, vocature | uocaturi, uocatori, vocatura, vocaturae |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | uocandus, uocanda, vocandum | uocandi, uocanda, uocandae |
| Genitiv | uocandi, uocandae | vocandarum, vocandorum |
| Dativ | vocando, uocandae | vocandis |
| Akkusativ | vocandum, vocandam | vocandos, vocandas, uocanda |
| Ablativ | vocando, uocanda | vocandis |
| Vokativ | vocandum, uocanda, vocande | uocandi, uocanda, uocandae |
Substantiv
155 (302) Formen für „vocare“