Formentabelle zu „vituperare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vitupero | vituperor |
| 2. Person Singular | vituperas | vituperare, vituperaris |
| 3. Person Singular | vituperat, vituperatoribus, vituperatores | vituperatur |
| 1. Person Plural | vituperamus | vituperamur |
| 2. Person Plural | vituperatis | vituperamini |
| 3. Person Plural | uituperant | vituperantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vituperabam | vituperabar |
| 2. Person Singular | vituperabas | vituperabare, vituperabaris |
| 3. Person Singular | vituperabat | vituperabatur |
| 1. Person Plural | vituperabamus | vituperabamur |
| 2. Person Plural | vituperabatis | vituperabamini |
| 3. Person Plural | vituperabant | vituperabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vituperabo | vituperabor |
| 2. Person Singular | vituperabis | vituperabere, vituperaberis |
| 3. Person Singular | vituperabit | vituperabitur |
| 1. Person Plural | vituperabimus | vituperabimur |
| 2. Person Plural | vituperabitis | vituperabimini |
| 3. Person Plural | vituperabunt | vituperabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vituperavi | — |
| 2. Person Singular | vituperavisti | — |
| 3. Person Singular | vituperavit | — |
| 1. Person Plural | vituperavimus | — |
| 2. Person Plural | vituperavistis | — |
| 3. Person Plural | vituperare, vituperavere, vituperaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vituperaveram | — |
| 2. Person Singular | vituperaveras | — |
| 3. Person Singular | vituperaverat | — |
| 1. Person Plural | vituperaveramus | — |
| 2. Person Plural | vituperaveratis | — |
| 3. Person Plural | vituperaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vituperavero | — |
| 2. Person Singular | vituperaris, vituperaveris | — |
| 3. Person Singular | vituperarit, vituperaverit | — |
| 1. Person Plural | vituperaverimus | — |
| 2. Person Plural | vituperaveritis | — |
| 3. Person Plural | vituperaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vituperem | vituperer |
| 2. Person Singular | vituperes | vituperere, vitupereris |
| 3. Person Singular | vituperet | vituperetur |
| 1. Person Plural | vituperemus | vituperemur |
| 2. Person Plural | vituperetis | vituperemini |
| 3. Person Plural | vituperent | vituperentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vituperarem | vituperarer |
| 2. Person Singular | vituperares | vituperarere, vituperareris |
| 3. Person Singular | vituperaret | vituperaretur |
| 1. Person Plural | vituperaremus | vituperaremur |
| 2. Person Plural | vituperaretis | vituperaremini |
| 3. Person Plural | uituperarent | vituperarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vituperaverim | — |
| 2. Person Singular | vituperaris, vituperaveris | — |
| 3. Person Singular | vituperarit, vituperaverit | — |
| 1. Person Plural | vituperaverimus | — |
| 2. Person Plural | vituperaveritis | — |
| 3. Person Plural | vituperaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vituperavissem | — |
| 2. Person Singular | vituperavisses | — |
| 3. Person Singular | vituperasset, vituperavisset | — |
| 1. Person Plural | vituperavissemus | — |
| 2. Person Plural | vituperavissetis | — |
| 3. Person Plural | vituperavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | vitupera | vituperare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | vituperate | vituperamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | vituperato | vituperator |
| 3. Person Singular | vituperato | vituperator |
| 2. Person Plural | vituperatote | — |
| 3. Person Plural | vituperanto | vituperantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vituperata, vituperatum, vituperatus | vituperata, vituperaci, vituperatae, vituperati |
| Genitiv | vituperaci, vituperatae, vituperati | vituperatarum, vituperatorum |
| Dativ | vituperatae, vituperato | vituperatis |
| Akkusativ | vituperatum, vituperatam | vituperata, vituperatas, vituperatos |
| Ablativ | vituperata, vituperato | vituperatis |
| Vokativ | vituperata, vituperatum, vituperate | vituperata, vituperaci, vituperatae, vituperati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vituperans | vituperantes, vituperantia |
| Genitiv | vituperantis | vituperantium, vituperantum |
| Dativ | vituperanti | vituperantibus |
| Akkusativ | vituperans, vituperantem | vituperantes, vituperantia |
| Ablativ | vituperante, vituperanti | vituperantibus |
| Vokativ | vituperans | vituperantes, vituperantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vituperatura, vituperaturum, vituperaturus | vituperatura, vituperaturae, vituperaturi |
| Genitiv | vituperaturae, vituperaturi | vituperaturarum, vituperaturorum |
| Dativ | vituperaturae, vituperaturo | vituperaturis |
| Akkusativ | vituperaturam, vituperaturum | vituperatura, vituperaturas, vituperaturos |
| Ablativ | vituperatura, vituperaturo | vituperaturis |
| Vokativ | vituperatura, vituperature, vituperaturum | vituperatura, vituperaturae, vituperaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vituperanda, vituperandus, uituperandum | vituperandi, vituperanda, vituperandae |
| Genitiv | vituperandi, vituperandae | vituperandorum, vituperandarum |
| Dativ | vituperandae, vituperando | vituperandis |
| Akkusativ | uituperandum, vituperandam | vituperanda, vituperandas, vituperandos |
| Ablativ | vituperanda, vituperando | vituperandis |
| Vokativ | vituperanda, uituperandum, vituperande | vituperandi, vituperanda, vituperandae |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vituperio | vituperatores |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | vituperio | vituperatoribus |
| Akkusativ | — | vituperatores |
| Ablativ | vituperio | vituperatoribus |
| Vokativ | vituperio | vituperatores |
161 (251) Formen für „vituperare“