Formentabelle zu „vitiare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | uitio, vidio, vitiocenseant, vitiositas | vicior, vitior |
| 2. Person Singular | devitias, vitias | vitiare, vitiaris |
| 3. Person Singular | vitiat, vitiatione, vitiationis, vitiatorem | uitiatur |
| 1. Person Plural | vitiamus | vitiamur |
| 2. Person Plural | uitiatis | vitiamini |
| 3. Person Plural | uitiant | vitiantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vitiabam | vitiabar |
| 2. Person Singular | vitiabas | vitiabare, vitiabaris |
| 3. Person Singular | vitiabat | vitiabatur |
| 1. Person Plural | vitiabamus | vitiabamur |
| 2. Person Plural | vitiabatis | vitiabamini |
| 3. Person Plural | vitiabant | uitiabanturque, uitiabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vitiabo | vitiabor |
| 2. Person Singular | vitiabis | vitiabere, vitiaberis |
| 3. Person Singular | vitiabit | uitiabitur |
| 1. Person Plural | vitiabimus | vitiabimur |
| 2. Person Plural | vitiabitis | vitiabimini |
| 3. Person Plural | vitiabunt | vitiabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vitiavi | — |
| 2. Person Singular | vitiavisti | — |
| 3. Person Singular | vitiavit | — |
| 1. Person Plural | vitiavimus | — |
| 2. Person Plural | vitiavistis | — |
| 3. Person Plural | vitiare, vitiavere, vitiaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vitiaveram | — |
| 2. Person Singular | vitiaveras | — |
| 3. Person Singular | vitiaverat | — |
| 1. Person Plural | vitiaveramus | — |
| 2. Person Plural | vitiaveratis | — |
| 3. Person Plural | vitiaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vitiavero | — |
| 2. Person Singular | vitiaris, vitiaveris | — |
| 3. Person Singular | vitiaverit | — |
| 1. Person Plural | vitiaverimus | — |
| 2. Person Plural | vitiaveritis | — |
| 3. Person Plural | vitiaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | divitiem, vitiem | vitier |
| 2. Person Singular | vities | vitiere, vitieris |
| 3. Person Singular | vitiet | uitietur |
| 1. Person Plural | vitiemus | vitiemur |
| 2. Person Plural | vitietis | vitiemini |
| 3. Person Plural | vidient, vitient | vitientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vitiarem | vitiarer |
| 2. Person Singular | vitiares | vitiarere, vitiareris |
| 3. Person Singular | vitiaret | vitiaretur |
| 1. Person Plural | vitiaremus | vitiaremur |
| 2. Person Plural | vitiaretis | vitiaremini |
| 3. Person Plural | vitiarent | vitiarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vitiaverim | — |
| 2. Person Singular | vitiaris, vitiaveris | — |
| 3. Person Singular | vitiaverit | — |
| 1. Person Plural | vitiaverimus | — |
| 2. Person Plural | vitiaveritis | — |
| 3. Person Plural | vitiaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vitiavissem | — |
| 2. Person Singular | vitiavisses | — |
| 3. Person Singular | vitiasset, vitiavisset | — |
| 1. Person Plural | vitiavissemus | — |
| 2. Person Plural | vitiavissetis | — |
| 3. Person Plural | vitiavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | vitiare | vitiasse, vitiavisse |
| Passiv | uitiari, vitiarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | uitia, plurimumvitia, uirtutibusuitia, vitiabili, vitiaexplicare | vitiare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | vitiate | vitiamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | vitiato | vitiator |
| 3. Person Singular | vitiato | vitiator |
| 2. Person Plural | vitiatote | — |
| 3. Person Plural | vitianto | vitiantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | uitiata, uitiatum, vitiataque, viciatus, vitiatus | uitiata, uitiatae, uitiati, vitiataque |
| Genitiv | uitiatae, uitiati | vitiatarum, vitiatorum |
| Dativ | vitiato, uitiatae | uitiatis |
| Akkusativ | uitiatam, uitiatum | uitiatas, vitiataque, uitiata, vitiatos |
| Ablativ | vitiato, uitiata, vitiataque | uitiatis |
| Vokativ | uitiata, uitiatum, vitiataque, vitiate | uitiata, vitiataque, uitiatae, uitiati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vitians | vitiantes, vitiantia |
| Genitiv | vitiantis | vitiantium, vitiantum |
| Dativ | vitianti | vitiantibus |
| Akkusativ | vitians, vitiantem | vitiantes, vitiantia |
| Ablativ | vitiante, vitianti | vitiantibus |
| Vokativ | vitians | vitiantes, vitiantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vitiatura, vitiaturum, vitiaturus | vitiatori, vitiatura, vitiaturae, vitiaturi |
| Genitiv | vitiatori, vitiaturae, vitiaturi | vitiaturarum, vitiaturorum |
| Dativ | vitiaturae, vitiaturo | vitiatoris, vitiaturis |
| Akkusativ | vitiaturam, vitiaturum | vitiatura, vitiaturas, vitiaturos |
| Ablativ | vitiatura, vitiaturo | vitiatoris, vitiaturis |
| Vokativ | vitiatura, vitiature, vitiaturum | vitiatori, vitiatura, vitiaturae, vitiaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vitianda, vitiandum, vitiandus | vitianda, vitiandae, vitiandi |
| Genitiv | vitiandae, vitiandi | vitiandarum, vitiandorum |
| Dativ | vitiandae, vitiando | vitiandis |
| Akkusativ | vitiandam, vitiandum | vitiandas, vitianda, vitiandos |
| Ablativ | vitianda, vitiando | vitiandis |
| Vokativ | vitianda, vitiande, vitiandum | vitianda, vitiandae, vitiandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | vitiationis, vitiatoris | — |
| Dativ | vitiatori | — |
| Akkusativ | vitiatorem | vitiationis, vitiatoris |
| Ablativ | vitiatione | — |
| Vokativ | — | — |
157 (266) Formen für „vitiare“