Formentabelle zu „vestigare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vestigo | vestigor |
| 2. Person Singular | vestigas | uestigare, vestigaris |
| 3. Person Singular | uestigatque, uestigat, vestigationibus | vestigatur |
| 1. Person Plural | vestigamus | vestigamur |
| 2. Person Plural | vestigatis | vestigamini |
| 3. Person Plural | uestigant | vestigantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vestigabam | vestigabar |
| 2. Person Singular | vestigabas | vestigabare, vestigabaris |
| 3. Person Singular | vestigabat | vestigabatur |
| 1. Person Plural | vestigabamus | vestigabamur |
| 2. Person Plural | vestigabatis | vestigabamini |
| 3. Person Plural | vestigabant | vestigabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vestigabo | vestigabor |
| 2. Person Singular | vestigabis | vestigabere, vestigaberis |
| 3. Person Singular | vestigabit | vestigabitur |
| 1. Person Plural | vestigabimus | vestigabimur |
| 2. Person Plural | vestigabitis | vestigabimini |
| 3. Person Plural | vestigabunt | vestigabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vestigavi | — |
| 2. Person Singular | vestigavisti | — |
| 3. Person Singular | uestigauit | — |
| 1. Person Plural | vestigavimus | — |
| 2. Person Plural | vestigavistis | — |
| 3. Person Plural | uestigare, uestigavere, vestigaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vestigaveram | — |
| 2. Person Singular | vestigaveras | — |
| 3. Person Singular | vestigaverat | — |
| 1. Person Plural | vestigaveramus | — |
| 2. Person Plural | vestigaveratis | — |
| 3. Person Plural | vestigaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vestigavero | — |
| 2. Person Singular | vestigaris, vestigaveris | — |
| 3. Person Singular | vestigaverit | — |
| 1. Person Plural | vestigaverimus | — |
| 2. Person Plural | vestigaveritis | — |
| 3. Person Plural | vestigaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vestigem | vestiger |
| 2. Person Singular | vestiges | vestigere, vestigeris |
| 3. Person Singular | vestiget | vestigetur |
| 1. Person Plural | uestigemus | vestigemur |
| 2. Person Plural | vestigetis | vestigemini |
| 3. Person Plural | vestigent | vestigentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vestigarem | vestigarer |
| 2. Person Singular | vestigares | vestigarere, vestigareris |
| 3. Person Singular | vestigaret | vestigaretur |
| 1. Person Plural | vestigaremus | vestigaremur |
| 2. Person Plural | vestigaretis | vestigaremini |
| 3. Person Plural | uestigarent | vestigarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vestigaverim | — |
| 2. Person Singular | vestigaris, vestigaveris | — |
| 3. Person Singular | vestigaverit | — |
| 1. Person Plural | vestigaverimus | — |
| 2. Person Plural | vestigaveritis | — |
| 3. Person Plural | vestigaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | vestigavissem | — |
| 2. Person Singular | vestigavisses | — |
| 3. Person Singular | vestigavisset | — |
| 1. Person Plural | vestigavissemus | — |
| 2. Person Plural | vestigavissetis | — |
| 3. Person Plural | vestigavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | uestiga | uestigare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | vestigate | vestigamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | vestigato | vestigator |
| 3. Person Singular | vestigato | vestigator |
| 2. Person Plural | vestigatote | — |
| 3. Person Plural | vestiganto | vestigantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vestigata, vestigatum, vestigatus | vestigata, vestigatae, vestigati |
| Genitiv | vestigatae, vestigati | vestigatorum, vestigatarum |
| Dativ | vestigatae, vestigato | vestigatis |
| Akkusativ | vestigatam, vestigatum | vestigata, vestigatas, vestigatos |
| Ablativ | vestigata, vestigato | vestigatis |
| Vokativ | vestigata, vestigate, vestigatum | vestigata, vestigatae, vestigati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | uestigans | vestigantes, vestigantia |
| Genitiv | vestigantis | vestigantium, vestigantum |
| Dativ | vestiganti | vestigantibus |
| Akkusativ | uestigans, vestigantem | vestigantes, vestigantia |
| Ablativ | vestigante, vestiganti | vestigantibus |
| Vokativ | uestigans | vestigantes, vestigantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vestigatura, vestigaturum, vestigaturus | vestigatura, vestigaturae, vestigaturi |
| Genitiv | vestigaturae, vestigaturi | vestigaturarum, vestigaturorum |
| Dativ | vestigaturae, vestigaturo | vestigaturis |
| Akkusativ | vestigaturam, vestigaturum | vestigatura, vestigaturas, vestigaturos |
| Ablativ | vestigatura, vestigaturo | vestigaturis |
| Vokativ | vestigatura, vestigature, vestigaturum | vestigatura, vestigaturae, vestigaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | vestiganda, vestigandum, vestigandus | vestiganda, vestigandae, vestigandi |
| Genitiv | vestigandae, vestigandi | vestigandarum, vestigandorum |
| Dativ | vestigandae, vestigando | vestigandis |
| Akkusativ | vestigandam, vestigandum | vestiganda, vestigandas, vestigandos |
| Ablativ | vestiganda, vestigando | vestigandis |
| Vokativ | vestiganda, vestigande, vestigandum | vestiganda, vestigandae, vestigandi |
Substantiv
154 (232) Formen für „vestigare“