Formentabelle zu „verberare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | verbero | verberor |
| 2. Person Singular | verberas | uerberare, verberaris |
| 3. Person Singular | uerberat | uerberatur |
| 1. Person Plural | verberamus | verberamur |
| 2. Person Plural | verberatis | verberamini |
| 3. Person Plural | uerberant, obverberant | uerberantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | verberabam | verberabar |
| 2. Person Singular | verberabas | verberabare, verberabaris |
| 3. Person Singular | verberabat | verberabatur |
| 1. Person Plural | verberabamus | verberabamur |
| 2. Person Plural | verberabatis | verberabamini |
| 3. Person Plural | verberabant | verberabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | verberabo | verberabor |
| 2. Person Singular | verberabis | verberabere, verberaberis |
| 3. Person Singular | uerberabit | verberabitur |
| 1. Person Plural | verberabimus | verberabimur |
| 2. Person Plural | verberabitis | verberabimini |
| 3. Person Plural | verberabunt | verberabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | verberavi | — |
| 2. Person Singular | verberasti, verberavisti | — |
| 3. Person Singular | uerberauit | — |
| 1. Person Plural | verberavimus | — |
| 2. Person Plural | verberavistis | — |
| 3. Person Plural | uerberare, uerberavere, verberaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | verberaveram | — |
| 2. Person Singular | verberaveras | — |
| 3. Person Singular | verberaverat | — |
| 1. Person Plural | verberaveramus | — |
| 2. Person Plural | verberaveratis | — |
| 3. Person Plural | verberaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | verberavero | — |
| 2. Person Singular | verberaris, verberaveris | — |
| 3. Person Singular | verberarit, verberaverit | — |
| 1. Person Plural | verberaverimus | — |
| 2. Person Plural | verberaveritis | — |
| 3. Person Plural | verberaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | verberem | verberer |
| 2. Person Singular | verberes | verberere, verbereris |
| 3. Person Singular | verberet | verberetur |
| 1. Person Plural | verberemus | verberemur |
| 2. Person Plural | verberetis | verberemini |
| 3. Person Plural | verberent | verberentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | verberarem | verberarer |
| 2. Person Singular | verberares | verberarere, verberareris |
| 3. Person Singular | uerberaret | verberaretur |
| 1. Person Plural | verberaremus | verberaremur |
| 2. Person Plural | verberaretis | verberaremini |
| 3. Person Plural | verberarent | verberarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | verberaverim | — |
| 2. Person Singular | verberaris, verberaveris | — |
| 3. Person Singular | verberaverit, verberarit | — |
| 1. Person Plural | verberaverimus | — |
| 2. Person Plural | verberaveritis | — |
| 3. Person Plural | verberaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | verberavissem | — |
| 2. Person Singular | verberavisses | — |
| 3. Person Singular | uerberasset, uerberavisset | — |
| 1. Person Plural | verberavissemus | — |
| 2. Person Plural | verberavissetis | — |
| 3. Person Plural | verberavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | uerbera, ververa | uerberare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | verberate | verberamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | verberato | verberator |
| 3. Person Singular | verberato | verberator |
| 2. Person Plural | verberatote | — |
| 3. Person Plural | verberanto | verberantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | uerberatum, verberatumque, verberata, verberatus | uerberati, uerberatae, verberata |
| Genitiv | uerberatae, uerberati | verberatarum, verberatorum |
| Dativ | verberato, uerberatae | verberatis |
| Akkusativ | uerberatum, verberatumque, verberatam | uerberatos, verberata, verberatas |
| Ablativ | verberato, verberata | verberatis |
| Vokativ | uerberatum, verberatumque, verberata, verberate | uerberatae, uerberati, verberata |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | verberatura, verberaturum, verberaturus | verberaturi, verberatura, verberaturae |
| Genitiv | verberaturi, verberaturae | verberaturarum, verberaturorum |
| Dativ | verberaturae, verberaturo | verberaturis |
| Akkusativ | verberaturam, verberaturum | verberatura, verberaturas, verberaturos |
| Ablativ | verberatura, verberaturo | verberaturis |
| Vokativ | verberatura, verberature, verberaturum | verberaturi, verberatura, verberaturae |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | uerberandus, verberanda, verberandum | verberandi, verberandae, verberanda |
| Genitiv | verberandi, verberandae | verberandarum, verberandorum |
| Dativ | verberandae, verberando | verberandis |
| Akkusativ | verberandam, verberandum | verberandosque, verberanda, verberandas, verberandos |
| Ablativ | verberanda, verberando | verberandis |
| Vokativ | verberanda, verberande, verberandum | verberandi, verberandae, verberanda |
152 (244) Formen für „verberare“