Formentabelle zu „ustulare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | faustulo, ustulo | ustulor |
| 2. Person Singular | ustulas | ustulare, ustularis |
| 3. Person Singular | ustulat | ustulatur |
| 1. Person Plural | ustulamus | ustulamur |
| 2. Person Plural | ustulatis | ustulamini |
| 3. Person Plural | ustulant | ustulantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ustulabam | ustulabar |
| 2. Person Singular | ustulabas | ustulabare, ustulabaris |
| 3. Person Singular | ustulabat | ustulabatur |
| 1. Person Plural | ustulabamus | ustulabamur |
| 2. Person Plural | ustulabatis | ustulabamini |
| 3. Person Plural | ustulabant | ustulabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ustulabo | ustulabor |
| 2. Person Singular | ustulabis | ustulabere, ustulaberis |
| 3. Person Singular | ustulabit | ustulabitur |
| 1. Person Plural | ustulabimus | ustulabimur |
| 2. Person Plural | ustulabitis | ustulabimini |
| 3. Person Plural | ustulabunt | ustulabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ustulavi | — |
| 2. Person Singular | ustulavisti | — |
| 3. Person Singular | ustulavit | — |
| 1. Person Plural | ustulavimus | — |
| 2. Person Plural | ustulavistis | — |
| 3. Person Plural | ustulare, ustulavere, ustulaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ustulaveram | — |
| 2. Person Singular | ustulaveras | — |
| 3. Person Singular | ustulaverat | — |
| 1. Person Plural | ustulaveramus | — |
| 2. Person Plural | ustulaveratis | — |
| 3. Person Plural | ustulaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ustulavero | — |
| 2. Person Singular | ustularis, ustulaveris | — |
| 3. Person Singular | ustulaverit | — |
| 1. Person Plural | ustulaverimus | — |
| 2. Person Plural | ustulaveritis | — |
| 3. Person Plural | ustulaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ustulem | ustuler |
| 2. Person Singular | ustules | ustulere, ustuleris |
| 3. Person Singular | ustulet | ustuletur |
| 1. Person Plural | ustulemus | ustulemur |
| 2. Person Plural | ustuletis | ustulemini |
| 3. Person Plural | ustulent | ustulentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ustularem | ustularer |
| 2. Person Singular | ustulares | ustularere, ustulareris |
| 3. Person Singular | ustularet | ustularetur |
| 1. Person Plural | ustularemus | ustularemur |
| 2. Person Plural | ustularetis | ustularemini |
| 3. Person Plural | ustularent | ustularentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ustulaverim | — |
| 2. Person Singular | ustularis, ustulaveris | — |
| 3. Person Singular | ustulaverit | — |
| 1. Person Plural | ustulaverimus | — |
| 2. Person Plural | ustulaveritis | — |
| 3. Person Plural | ustulaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ustulavissem | — |
| 2. Person Singular | ustulavisses | — |
| 3. Person Singular | ustulavisset | — |
| 1. Person Plural | ustulavissemus | — |
| 2. Person Plural | ustulavissetis | — |
| 3. Person Plural | ustulavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | ustulare | ustulavisse |
| Passiv | ustulari, ustularier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | ustula | ustulare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | ustulate | ustulamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | ustulato | ustulator |
| 3. Person Singular | ustulato | ustulator |
| 2. Person Plural | ustulatote | — |
| 3. Person Plural | ustulanto | ustulantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ustulata, ustulatum, ustulatus | ustulata, ustulatae, ustulati |
| Genitiv | ustulatae, ustulati | ustulatarum, ustulatorum |
| Dativ | ustulatae, ustulato | ustulatis |
| Akkusativ | ustulatam, ustulatum | ustulata, ustulatas, ustulatos |
| Ablativ | ustulata, ustulato | ustulatis |
| Vokativ | ustulata, ustulate, ustulatum | ustulata, ustulatae, ustulati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ustulans | ustulantes, ustulantia |
| Genitiv | ustulantis | ustulantium, ustulantum |
| Dativ | ustulanti | ustulantibus |
| Akkusativ | ustulans, ustulantem | ustulantes, ustulantia |
| Ablativ | ustulante, ustulanti | ustulantibus |
| Vokativ | ustulans | ustulantes, ustulantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ustulatura, ustulaturum, ustulaturus | ustulatura, ustulaturae, ustulaturi |
| Genitiv | ustulaturae, ustulaturi | ustulaturarum, ustulaturorum |
| Dativ | ustulaturae, ustulaturo | ustulaturis |
| Akkusativ | ustulaturam, ustulaturum | ustulatura, ustulaturas, ustulaturos |
| Ablativ | ustulatura, ustulaturo | ustulaturis |
| Vokativ | ustulatura, ustulature, ustulaturum | ustulatura, ustulaturae, ustulaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | ustulanda, ustulandum, ustulandus | ustulanda, ustulandae, ustulandi |
| Genitiv | ustulandae, ustulandi | ustulandarum, ustulandorum |
| Dativ | ustulandae, ustulando | ustulandis |
| Akkusativ | ustulandam, ustulandum | ustulanda, ustulandas, ustulandos |
| Ablativ | ustulanda, ustulando | ustulandis |
| Vokativ | ustulanda, ustulande, ustulandum | ustulanda, ustulandae, ustulandi |
152 (229) Formen für „ustulare“