Formentabelle zu „trucilare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
trucilo | trucilor |
| 2. Person Singular | trucilas | trucilare, trucilaris |
| 3. Person Singular | trucilat | trucilatur |
| 1. Person Plural | trucilamus | trucilamur |
| 2. Person Plural | trucilatis | trucilamini |
| 3. Person Plural | trucilant | trucilantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucilabam | trucilabar |
| 2. Person Singular | trucilabas | trucilabare, trucilabaris |
| 3. Person Singular | trucilabat | trucilabatur |
| 1. Person Plural | trucilabamus | trucilabamur |
| 2. Person Plural | trucilabatis | trucilabamini |
| 3. Person Plural | trucilabant | trucilabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucilabo | trucilabor |
| 2. Person Singular | trucilabis | trucilabere, trucilaberis |
| 3. Person Singular | trucilabit | trucilabitur |
| 1. Person Plural | trucilabimus | trucilabimur |
| 2. Person Plural | trucilabitis | trucilabimini |
| 3. Person Plural | trucilabunt | trucilabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucilavi | — |
| 2. Person Singular | trucilavisti | — |
| 3. Person Singular | trucilavit | — |
| 1. Person Plural | trucilavimus | — |
| 2. Person Plural | trucilavistis | — |
| 3. Person Plural | trucilare, trucilavere, trucilaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucilaveram | — |
| 2. Person Singular | trucilaveras | — |
| 3. Person Singular | trucilaverat | — |
| 1. Person Plural | trucilaveramus | — |
| 2. Person Plural | trucilaveratis | — |
| 3. Person Plural | trucilaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucilavero | — |
| 2. Person Singular | trucilaris, trucilaveris | — |
| 3. Person Singular | trucilaverit | — |
| 1. Person Plural | trucilaverimus | — |
| 2. Person Plural | trucilaveritis | — |
| 3. Person Plural | trucilaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucilem | truciler |
| 2. Person Singular | truciles | trucilere, trucileris |
| 3. Person Singular | trucilet | truciletur |
| 1. Person Plural | trucilemus | trucilemur |
| 2. Person Plural | truciletis | trucilemini |
| 3. Person Plural | trucilent | trucilentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucilarem | trucilarer |
| 2. Person Singular | trucilares | trucilarere, trucilareris |
| 3. Person Singular | trucilaret | trucilaretur |
| 1. Person Plural | trucilaremus | trucilaremur |
| 2. Person Plural | trucilaretis | trucilaremini |
| 3. Person Plural | trucilarent | trucilarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucilaverim | — |
| 2. Person Singular | trucilaris, trucilaveris | — |
| 3. Person Singular | trucilaverit | — |
| 1. Person Plural | trucilaverimus | — |
| 2. Person Plural | trucilaveritis | — |
| 3. Person Plural | trucilaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucilavissem | — |
| 2. Person Singular | trucilavisses | — |
| 3. Person Singular | trucilavisset | — |
| 1. Person Plural | trucilavissemus | — |
| 2. Person Plural | trucilavissetis | — |
| 3. Person Plural | trucilavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | trucilare | trucilavisse |
| Passiv | trucilari, trucilarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | trucila | trucilare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | trucilate | trucilamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | trucilato | trucilator |
| 3. Person Singular | trucilato | trucilator |
| 2. Person Plural | trucilatote | — |
| 3. Person Plural | trucilanto | trucilantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | trucilata, trucilatum, trucilatus | trucilata, trucilatae, trucilati |
| Genitiv | trucilatae, trucilati | trucilatarum, trucilatorum |
| Dativ | trucilatae, trucilato | trucilatis |
| Akkusativ | trucilatam, trucilatum | trucilata, trucilatas, trucilatos |
| Ablativ | trucilata, trucilato | trucilatis |
| Vokativ | trucilata, trucilate, trucilatum | trucilata, trucilatae, trucilati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | trucilans | trucilantes, trucilantia |
| Genitiv | trucilantis | trucilantium, trucilantum |
| Dativ | trucilanti | trucilantibus |
| Akkusativ | trucilans, trucilantem | trucilantes, trucilantia |
| Ablativ | trucilante, trucilanti | trucilantibus |
| Vokativ | trucilans | trucilantes, trucilantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | trucilatura, trucilaturum, trucilaturus | trucilatura, trucilaturae, trucilaturi |
| Genitiv | trucilaturae, trucilaturi | trucilaturarum, trucilaturorum |
| Dativ | trucilaturae, trucilaturo | trucilaturis |
| Akkusativ | trucilaturam, trucilaturum | trucilatura, trucilaturas, trucilaturos |
| Ablativ | trucilatura, trucilaturo | trucilaturis |
| Vokativ | trucilatura, trucilature, trucilaturum | trucilatura, trucilaturae, trucilaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | trucilanda, trucilandum, trucilandus | trucilanda, trucilandae, trucilandi |
| Genitiv | trucilandae, trucilandi | trucilandarum, trucilandorum |
| Dativ | trucilandae, trucilando | trucilandis |
| Akkusativ | trucilandam, trucilandum | trucilanda, trucilandas, trucilandos |
| Ablativ | trucilanda, trucilando | trucilandis |
| Vokativ | trucilanda, trucilande, trucilandum | trucilanda, trucilandae, trucilandi |
152 (228) Formen für „trucilare“