Formentabelle zu „trucidare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucidabam | trucidabar |
| 2. Person Singular | trucidabas | trucidabare, trucidabaris |
| 3. Person Singular | trucidabat | trucidabatur |
| 1. Person Plural | trucidabamus | trucidabamur |
| 2. Person Plural | trucidabatis | trucidabamini |
| 3. Person Plural | trucidabant | trucidabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucidabo | trucidabor |
| 2. Person Singular | trucidabis | trucidabere, trucidaberis |
| 3. Person Singular | trucidabit | trucidabitur |
| 1. Person Plural | trucidabimus | trucidabimur |
| 2. Person Plural | trucidabitis | trucidabimini |
| 3. Person Plural | trucidabunt | trucidabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucidavi | — |
| 2. Person Singular | trucidavisti | — |
| 3. Person Singular | trucidauit, trucidavid | — |
| 1. Person Plural | trucidavimus | — |
| 2. Person Plural | trucidavistis | — |
| 3. Person Plural | trucidarunt, trucidauerunt, trucidare, trucidavere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucidaveram | — |
| 2. Person Singular | trucidaras, trucidaveras | — |
| 3. Person Singular | trucidaverat, trucidarat | — |
| 1. Person Plural | trucidaveramus | — |
| 2. Person Plural | trucidaveratis | — |
| 3. Person Plural | trucidaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucidavero | — |
| 2. Person Singular | trucidaris, trucidaveris | — |
| 3. Person Singular | trucidaverit | — |
| 1. Person Plural | trucidaverimus | — |
| 2. Person Plural | trucidaveritis | — |
| 3. Person Plural | trucidaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucidem | trucider |
| 2. Person Singular | trucides | trucidere, trucideris |
| 3. Person Singular | trucidet | trucidetur |
| 1. Person Plural | trucidemus | trucidemur |
| 2. Person Plural | trucidetis | trucidemini |
| 3. Person Plural | trucident | trucidentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucidarem | trucidarer |
| 2. Person Singular | trucidares | trucidarere, trucidareris |
| 3. Person Singular | trucidaret | trucidaretur |
| 1. Person Plural | trucidaremus | trucidaremur |
| 2. Person Plural | trucidaretis | trucidaremini |
| 3. Person Plural | trucidarent | trucidarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucidaverim | — |
| 2. Person Singular | trucidaris, trucidaveris | — |
| 3. Person Singular | trucidaverit | — |
| 1. Person Plural | trucidaverimus | — |
| 2. Person Plural | trucidaveritis | — |
| 3. Person Plural | trucidaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trucidavissem | — |
| 2. Person Singular | trucidavisses | — |
| 3. Person Singular | trucidasset, trucidavisset | — |
| 1. Person Plural | trucidavissemus | — |
| 2. Person Plural | trucidavissetis | — |
| 3. Person Plural | trucidavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | trucida | trucidare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | trucidate | trucidamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | trucidato | trucidator |
| 3. Person Singular | trucidato | trucidator |
| 2. Person Plural | trucidatote | — |
| 3. Person Plural | trucidanto | trucidantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | trucidatus, trucidatum, trucidata | trucidati, trucidata, trucidatae |
| Genitiv | trucidati, trucidatae | trucidatorum, trucidatarum |
| Dativ | trucidato, trucidatae | trucidatis |
| Akkusativ | trucidatum, trucidatam | trucidatos, trucidatas, trucidata |
| Ablativ | trucidato, trucidata | trucidatis |
| Vokativ | trucidatum, trucidata, trucidate | trucidati, trucidata, trucidatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | trucidans | trucidantes, trucidantia |
| Genitiv | trucidantis | trucidantium, trucidantum |
| Dativ | trucidanti | trucidantibus |
| Akkusativ | trucidans, trucidantem | trucidantes, trucidantia |
| Ablativ | trucidante, trucidanti | trucidantibus |
| Vokativ | trucidans | trucidantes, trucidantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | trucidaturus, trucidatura, trucidaturum | trucidatura, trucidaturae, trucidaturi |
| Genitiv | trucidaturae, trucidaturi | trucidaturarum, trucidaturorum |
| Dativ | trucidaturae, trucidaturo | trucidaturis |
| Akkusativ | trucidaturam, trucidaturum | trucidatura, trucidaturas, trucidaturos |
| Ablativ | trucidatura, trucidaturo | trucidaturis |
| Vokativ | trucidatura, trucidature, trucidaturum | trucidatura, trucidaturae, trucidaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | trucidandus, trucidandum, trucidanda | trucidandi, trucidandae, trucidanda |
| Genitiv | trucidandi, trucidandae | trucidandarum, trucidandorum |
| Dativ | trucidando, trucidandae | trucidandis |
| Akkusativ | trucidandum, trucidandam | trucidandos, trucidanda, trucidandas |
| Ablativ | trucidando, trucidanda | trucidandis |
| Vokativ | trucidandum, trucidanda, trucidande | trucidandi, trucidandae, trucidanda |
152 (237) Formen für „trucidare“