Formentabelle zu „tribulare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
tribulo | tribulor |
| 2. Person Singular | tribulas | tribulare, tribularis |
| 3. Person Singular | tribulat | tribulatur |
| 1. Person Plural | tribulamus | tribulamur |
| 2. Person Plural | tribulatis | tribulamini |
| 3. Person Plural | tribulant | tribulantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tribulabam | tribulabar |
| 2. Person Singular | tribulabas | tribulabare, tribulabaris |
| 3. Person Singular | tribulabat | tribulabatur |
| 1. Person Plural | tribulabamus | tribulabamur |
| 2. Person Plural | tribulabatis | tribulabamini |
| 3. Person Plural | tribulabant | tribulabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tribulabo | tribulabor |
| 2. Person Singular | tribulabis | tribulabere, tribulaberis |
| 3. Person Singular | tribulabit | tribulabitur |
| 1. Person Plural | tribulabimus | tribulabimur |
| 2. Person Plural | tribulabitis | tribulabimini |
| 3. Person Plural | tribulabunt | tribulabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tribulavi | — |
| 2. Person Singular | tribulavisti | — |
| 3. Person Singular | tribulavit | — |
| 1. Person Plural | tribulavimus | — |
| 2. Person Plural | tribulavistis | — |
| 3. Person Plural | tribulare, tribulavere, tribulaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tribulaveram | — |
| 2. Person Singular | tribulaveras | — |
| 3. Person Singular | tribulaverat | — |
| 1. Person Plural | tribulaveramus | — |
| 2. Person Plural | tribulaveratis | — |
| 3. Person Plural | tribulaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tribulavero | — |
| 2. Person Singular | tribularis, tribulaveris | — |
| 3. Person Singular | tribulaverit | — |
| 1. Person Plural | tribulaverimus | — |
| 2. Person Plural | tribulaveritis | — |
| 3. Person Plural | tribulaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tribulem | tribuler |
| 2. Person Singular | tribules | tribulere, tribuleris |
| 3. Person Singular | tribulet | tribuletur |
| 1. Person Plural | tribulemus | tribulemur |
| 2. Person Plural | tribuletis | tribulemini |
| 3. Person Plural | tribulent | tribulentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tribularem | tribularer |
| 2. Person Singular | tribulares | tribularere, tribulareris |
| 3. Person Singular | tribularet | tribularetur |
| 1. Person Plural | tribularemus | tribularemur |
| 2. Person Plural | tribularetis | tribularemini |
| 3. Person Plural | tribularent | tribularentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tribulaverim | — |
| 2. Person Singular | tribularis, tribulaveris | — |
| 3. Person Singular | tribulaverit | — |
| 1. Person Plural | tribulaverimus | — |
| 2. Person Plural | tribulaveritis | — |
| 3. Person Plural | tribulaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tribulavissem | — |
| 2. Person Singular | tribulavisses | — |
| 3. Person Singular | tribulavisset | — |
| 1. Person Plural | tribulavissemus | — |
| 2. Person Plural | tribulavissetis | — |
| 3. Person Plural | tribulavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | tribulare | tribulavisse |
| Passiv | tribulari, tribularier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | tribula | tribulare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | tribulate | tribulamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | tribulato | tribulator |
| 3. Person Singular | tribulato | tribulator |
| 2. Person Plural | tribulatote | — |
| 3. Person Plural | tribulanto | tribulantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | tribulata, tribulatum, tribulatus | tribulata, tribulatae, tribulati |
| Genitiv | tribulatae, tribulati | tribulatarum, tribulatorum |
| Dativ | tribulatae, tribulato | tribulatis |
| Akkusativ | tribulatam, tribulatum | tribulata, tribulatas, tribulatos |
| Ablativ | tribulata, tribulato | tribulatis |
| Vokativ | tribulata, tribulate, tribulatum | tribulata, tribulatae, tribulati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | tribulans | tribulantes, tribulantia |
| Genitiv | tribulantis | tribulantium, tribulantum |
| Dativ | tribulanti | tribulantibus |
| Akkusativ | tribulans, tribulantem | tribulantes, tribulantia |
| Ablativ | tribulante, tribulanti | tribulantibus |
| Vokativ | tribulans | tribulantes, tribulantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | tribulatura, tribulaturum, tribulaturus | tribulatura, tribulaturae, tribulaturi |
| Genitiv | tribulaturae, tribulaturi | tribulaturarum, tribulaturorum |
| Dativ | tribulaturae, tribulaturo | tribulaturis |
| Akkusativ | tribulaturam, tribulaturum | tribulatura, tribulaturas, tribulaturos |
| Ablativ | tribulatura, tribulaturo | tribulaturis |
| Vokativ | tribulatura, tribulature, tribulaturum | tribulatura, tribulaturae, tribulaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | tribulanda, tribulandum, tribulandus | tribulanda, tribulandae, tribulandi |
| Genitiv | tribulandae, tribulandi | tribulandarum, tribulandorum |
| Dativ | tribulandae, tribulando | tribulandis |
| Akkusativ | tribulandam, tribulandum | tribulanda, tribulandas, tribulandos |
| Ablativ | tribulanda, tribulando | tribulandis |
| Vokativ | tribulanda, tribulande, tribulandum | tribulanda, tribulandae, tribulandi |
152 (229) Formen für „tribulare“