Formentabelle zu „transultare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | transulto | transultor |
| 2. Person Singular | transultas | transultare, transultaris |
| 3. Person Singular | transultat | transultatur |
| 1. Person Plural | transultamus | transultamur |
| 2. Person Plural | transultatis | transultamini |
| 3. Person Plural | transultant | transultantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | transultabam | transultabar |
| 2. Person Singular | transultabas | transultabare, transultabaris |
| 3. Person Singular | transultabat | transultabatur |
| 1. Person Plural | transultabamus | transultabamur |
| 2. Person Plural | transultabatis | transultabamini |
| 3. Person Plural | transultabant | transultabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | transultabo | transultabor |
| 2. Person Singular | transultabis | transultabere, transultaberis |
| 3. Person Singular | transultabit | transultabitur |
| 1. Person Plural | transultabimus | transultabimur |
| 2. Person Plural | transultabitis | transultabimini |
| 3. Person Plural | transultabunt | transultabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | transultavi | — |
| 2. Person Singular | transultavisti | — |
| 3. Person Singular | transultavit | — |
| 1. Person Plural | transultavimus | — |
| 2. Person Plural | transultavistis | — |
| 3. Person Plural | transultare, transultavere, transultaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | transultaveram | — |
| 2. Person Singular | transultaveras | — |
| 3. Person Singular | transultaverat | — |
| 1. Person Plural | transultaveramus | — |
| 2. Person Plural | transultaveratis | — |
| 3. Person Plural | transultaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | transultavero | — |
| 2. Person Singular | transultaris, transultaveris | — |
| 3. Person Singular | transultaverit | — |
| 1. Person Plural | transultaverimus | — |
| 2. Person Plural | transultaveritis | — |
| 3. Person Plural | transultaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | transultem | transulter |
| 2. Person Singular | transultes | transultere, transulteris |
| 3. Person Singular | transultet | transultetur |
| 1. Person Plural | transultemus | transultemur |
| 2. Person Plural | transultetis | transultemini |
| 3. Person Plural | transultent | transultentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | transultarem | transultarer |
| 2. Person Singular | transultares | transultarere, transultareris |
| 3. Person Singular | transultaret | transultaretur |
| 1. Person Plural | transultaremus | transultaremur |
| 2. Person Plural | transultaretis | transultaremini |
| 3. Person Plural | transultarent | transultarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | transultaverim | — |
| 2. Person Singular | transultaris, transultaveris | — |
| 3. Person Singular | transultaverit | — |
| 1. Person Plural | transultaverimus | — |
| 2. Person Plural | transultaveritis | — |
| 3. Person Plural | transultaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | transultavissem | — |
| 2. Person Singular | transultavisses | — |
| 3. Person Singular | transultavisset | — |
| 1. Person Plural | transultavissemus | — |
| 2. Person Plural | transultavissetis | — |
| 3. Person Plural | transultavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | transultare | transultavisse |
| Passiv | transultari, transultarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | transulta | transultare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | transultate | transultamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | transultato | transultator |
| 3. Person Singular | transultato | transultator |
| 2. Person Plural | transultatote | — |
| 3. Person Plural | transultanto | transultantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | transultata, transultatum, transultatus | transultata, transultatae, transultati |
| Genitiv | transultatae, transultati | transultatarum, transultatorum |
| Dativ | transultatae, transultato | transultatis |
| Akkusativ | transultatam, transultatum | transultata, transultatas, transultatos |
| Ablativ | transultata, transultato | transultatis |
| Vokativ | transultata, transultate, transultatum | transultata, transultatae, transultati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | transultans | transultantes, transultantia |
| Genitiv | transultantis | transultantium, transultantum |
| Dativ | transultanti | transultantibus |
| Akkusativ | transultans, transultantem | transultantes, transultantia |
| Ablativ | transultante, transultanti | transultantibus |
| Vokativ | transultans | transultantes, transultantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | transultatura, transultaturum, transultaturus | transultatura, transultaturae, transultaturi |
| Genitiv | transultaturae, transultaturi | transultaturarum, transultaturorum |
| Dativ | transultaturae, transultaturo | transultaturis |
| Akkusativ | transultaturam, transultaturum | transultatura, transultaturas, transultaturos |
| Ablativ | transultatura, transultaturo | transultaturis |
| Vokativ | transultatura, transultature, transultaturum | transultatura, transultaturae, transultaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | transultanda, transultandum, transultandus | transultanda, transultandae, transultandi |
| Genitiv | transultandae, transultandi | transultandarum, transultandorum |
| Dativ | transultandae, transultando | transultandis |
| Akkusativ | transultandam, transultandum | transultanda, transultandas, transultandos |
| Ablativ | transultanda, transultando | transultandis |
| Vokativ | transultanda, transultande, transultandum | transultanda, transultandae, transultandi |
152 (228) Formen für „transultare“
