Formentabelle zu „tranquillare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tranquillo | tranquillor |
| 2. Person Singular | tranquillas | tranquillare, tranquillaris |
| 3. Person Singular | tranquillat | tranquillatur |
| 1. Person Plural | tranquillamus | tranquillamur |
| 2. Person Plural | tranquillatis | tranquillamini |
| 3. Person Plural | tranquillant | tranquillantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tranquillabam | tranquillabar |
| 2. Person Singular | tranquillabas | tranquillabare, tranquillabaris |
| 3. Person Singular | tranquillabat | tranquillabatur |
| 1. Person Plural | tranquillabamus | tranquillabamur |
| 2. Person Plural | tranquillabatis | tranquillabamini |
| 3. Person Plural | tranquillabant | tranquillabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tranquillabo | tranquillabor |
| 2. Person Singular | tranquillabis | tranquillabere, tranquillaberis |
| 3. Person Singular | tranquillabit | tranquillabitur |
| 1. Person Plural | tranquillabimus | tranquillabimur |
| 2. Person Plural | tranquillabitis | tranquillabimini |
| 3. Person Plural | tranquillabunt | tranquillabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tranquillavi | — |
| 2. Person Singular | tranquillavisti | — |
| 3. Person Singular | tranquillavit | — |
| 1. Person Plural | tranquillavimus | — |
| 2. Person Plural | tranquillavistis | — |
| 3. Person Plural | tranquillare, tranquillavere, tranquillaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tranquillaveram | — |
| 2. Person Singular | tranquillaveras | — |
| 3. Person Singular | tranquillaverat | — |
| 1. Person Plural | tranquillaveramus | — |
| 2. Person Plural | tranquillaveratis | — |
| 3. Person Plural | tranquillaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tranquillavero | — |
| 2. Person Singular | tranquillaris, tranquillaveris | — |
| 3. Person Singular | tranquillaverit | — |
| 1. Person Plural | tranquillaverimus | — |
| 2. Person Plural | tranquillaveritis | — |
| 3. Person Plural | tranquillaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tranquillem | tranquiller |
| 2. Person Singular | tranquilles | tranquillere, tranquilleris |
| 3. Person Singular | tranquillet | tranquilletur |
| 1. Person Plural | tranquillemus | tranquillemur |
| 2. Person Plural | tranquilletis | tranquillemini |
| 3. Person Plural | tranquillent | tranquillentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tranquillarem | tranquillarer |
| 2. Person Singular | tranquillares | tranquillarere, tranquillareris |
| 3. Person Singular | tranquillaret | tranquillaretur |
| 1. Person Plural | tranquillaremus | tranquillaremur |
| 2. Person Plural | tranquillaretis | tranquillaremini |
| 3. Person Plural | tranquillarent | tranquillarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tranquillaverim | — |
| 2. Person Singular | tranquillaris, tranquillaveris | — |
| 3. Person Singular | tranquillaverit | — |
| 1. Person Plural | tranquillaverimus | — |
| 2. Person Plural | tranquillaveritis | — |
| 3. Person Plural | tranquillaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | tranquillavissem | — |
| 2. Person Singular | tranquillavisses | — |
| 3. Person Singular | tranquillavisset | — |
| 1. Person Plural | tranquillavissemus | — |
| 2. Person Plural | tranquillavissetis | — |
| 3. Person Plural | tranquillavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | tranquillare | tranquillavisse |
| Passiv | tranquillari, tranquillarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | tranquilla, tranquillaeque | tranquillare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | tranquillate | tranquillamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | tranquillato | tranquillator |
| 3. Person Singular | tranquillato | tranquillator |
| 2. Person Plural | tranquillatote | — |
| 3. Person Plural | tranquillanto | tranquillantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | tranquillata, tranquillatum, tranquillatus | tranquillata, tranquillatae, tranquillati |
| Genitiv | tranquillatae, tranquillati | tranquillatarum, tranquillatorum |
| Dativ | tranquillatae, tranquillato | tranquillatis |
| Akkusativ | tranquillatam, tranquillatum | tranquillata, tranquillatas, tranquillatos |
| Ablativ | tranquillata, tranquillato | tranquillatis |
| Vokativ | tranquillata, tranquillate, tranquillatum | tranquillata, tranquillatae, tranquillati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | tranquillans | tranquillantes, tranquillantia |
| Genitiv | tranquillantis | tranquillantium, tranquillantum |
| Dativ | tranquillanti | tranquillantibus |
| Akkusativ | tranquillans, tranquillantem | tranquillantes, tranquillantia |
| Ablativ | tranquillante, tranquillanti | tranquillantibus |
| Vokativ | tranquillans | tranquillantes, tranquillantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | tranquillatura, tranquillaturum, tranquillaturus | tranquillatura, tranquillaturae, tranquillaturi |
| Genitiv | tranquillaturae, tranquillaturi | tranquillaturarum, tranquillaturorum |
| Dativ | tranquillaturae, tranquillaturo | tranquillaturis |
| Akkusativ | tranquillaturam, tranquillaturum | tranquillatura, tranquillaturas, tranquillaturos |
| Ablativ | tranquillatura, tranquillaturo | tranquillaturis |
| Vokativ | tranquillatura, tranquillature, tranquillaturum | tranquillatura, tranquillaturae, tranquillaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | tranquillanda, tranquillandum, tranquillandus | tranquillanda, tranquillandae, tranquillandi |
| Genitiv | tranquillandae, tranquillandi | tranquillandarum, tranquillandorum |
| Dativ | tranquillandae, tranquillando | tranquillandis |
| Akkusativ | tranquillandam, tranquillandum | tranquillanda, tranquillandas, tranquillandos |
| Ablativ | tranquillanda, tranquillando | tranquillandis |
| Vokativ | tranquillanda, tranquillande, tranquillandum | tranquillanda, tranquillandae, tranquillandi |
152 (230) Formen für „tranquillare“