Formentabelle zu „traicere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | traicio | traicior |
| 2. Person Singular | traicis | traiceris |
| 3. Person Singular | traicit | traicitur |
| 1. Person Plural | traicimus | traicimur |
| 2. Person Plural | traicitis | traicimini |
| 3. Person Plural | traiciunt | traiciuntur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | traiciebam | traiciebar |
| 2. Person Singular | traiciebas | traiciebare, traiciebaris |
| 3. Person Singular | traiciebat | traiciebatur |
| 1. Person Plural | traiciebamus | traiciebamur |
| 2. Person Plural | traiciebatis | traiciebamini |
| 3. Person Plural | traiciebant | traiciebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | traiciam | traiciar |
| 2. Person Singular | traicies | traiciere, traicieris |
| 3. Person Singular | traiciet | traicietur |
| 1. Person Plural | traiciemus | traiciemur |
| 2. Person Plural | traicietis | traiciemini |
| 3. Person Plural | traicient | traicientur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trajeceram | — |
| 2. Person Singular | trajeceras | — |
| 3. Person Singular | traiecerat | — |
| 1. Person Plural | trajeceramus | — |
| 2. Person Plural | trajeceratis | — |
| 3. Person Plural | traiecerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trajecero | — |
| 2. Person Singular | traieceris | — |
| 3. Person Singular | traiecerit | — |
| 1. Person Plural | trajecerimus | — |
| 2. Person Plural | trajeceritis | — |
| 3. Person Plural | traiecerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | traiciam | traiciar |
| 2. Person Singular | traicias | traiciare, traiciaris |
| 3. Person Singular | traiciat | traiciatur |
| 1. Person Plural | traiciamus | traiciamur |
| 2. Person Plural | traiciatis | traiciamini |
| 3. Person Plural | traiciant | traiciantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | traicerem | traicerer |
| 2. Person Singular | traiceres | traicerere, traicereris |
| 3. Person Singular | traiceret | traiceretur |
| 1. Person Plural | traiceremus | traiceremur |
| 2. Person Plural | traiceretis | traiceremini |
| 3. Person Plural | traicerent | traicerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | trajecerim | — |
| 2. Person Singular | traieceris | — |
| 3. Person Singular | traiecerit | — |
| 1. Person Plural | trajecerimus | — |
| 2. Person Plural | trajeceritis | — |
| 3. Person Plural | traiecerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | traiecissem | — |
| 2. Person Singular | trajecisses | — |
| 3. Person Singular | traiecisset | — |
| 1. Person Plural | trajecissemus | — |
| 2. Person Plural | trajecissetis | — |
| 3. Person Plural | traiecissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | traice | traicere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | traicite | traicimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | traicito | traicitor |
| 3. Person Singular | traicito | traicitor |
| 2. Person Plural | traicitote | — |
| 3. Person Plural | traicunto | traicuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | traiectus, traiecta, traiectum, mosaetrajectum | traiecti, traiectae, traiecta |
| Genitiv | traiecti, traiectae | trajectarum, trajectorum |
| Dativ | traiecto, traiectae | traiectis |
| Akkusativ | traiectum, mosaetrajectum, trajectam | traiectos, traiectas, traiecta |
| Ablativ | traiecto, traiecta | traiectis |
| Vokativ | traiecta, traiectum, mosaetrajectum, trajecte | traiecti, traiectae, traiecta |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | traiecturus, traiecturum, trajectura | traiecturae, trajectura, trajecturi |
| Genitiv | traiecturae, trajecturi | trajecturarum, trajecturorum |
| Dativ | traiecturae, trajecturo | trajecturis |
| Akkusativ | traiecturum, traiecturam | trajectura, trajecturas, trajecturos |
| Ablativ | trajectura, trajecturo | trajecturis |
| Vokativ | traiecturum, trajectura, trajecture | traiecturae, trajectura, trajecturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | traiciendum, traicienda, traiciendus, traiciunda, traiciundum, traiciundus | traiciendi, traicienda, traiciendae, traiciunda, traiciundae, traiciundi |
| Genitiv | traiciendi, traiciendae, traiciundae, traiciundi | traiciendarum, traiciendorum, traiciundarum, traiciundorum |
| Dativ | traiciendo, traiciendae, traiciundae, traiciundo | traiciendis, traiciundis |
| Akkusativ | traiciendum, traiciendam, traiciundam, traiciundum | traiciendas, traicienda, traiciendos, traiciunda, traiciundas, traiciundos |
| Ablativ | traiciendo, traicienda, traiciunda, traiciundo | traiciendis, traiciundis |
| Vokativ | traiciendum, traicienda, traiciende, traiciunda, traiciunde, traiciundum | traiciendi, traicienda, traiciendae, traiciunda, traiciundae, traiciundi |
152 (276) Formen für „traicere“