Formentabelle zu „suspectare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suspecto | suspector |
| 2. Person Singular | suspectas | suspectare, suspectaris |
| 3. Person Singular | suspectat | suspectatur |
| 1. Person Plural | suspectamus | suspectamur |
| 2. Person Plural | suspectatis | suspectamini |
| 3. Person Plural | suspectant | suspectantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suspectabam | suspectabar |
| 2. Person Singular | suspectabas | suspectabare, suspectabaris |
| 3. Person Singular | suspectabat | suspectabatur |
| 1. Person Plural | suspectabamus | suspectabamur |
| 2. Person Plural | suspectabatis | suspectabamini |
| 3. Person Plural | suspectabant | suspectabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suspectabo | suspectabor |
| 2. Person Singular | suspectabis | suspectabere, suspectaberis |
| 3. Person Singular | suspectabit | suspectabitur |
| 1. Person Plural | suspectabimus | suspectabimur |
| 2. Person Plural | suspectabitis | suspectabimini |
| 3. Person Plural | suspectabunt | suspectabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suspectavi | — |
| 2. Person Singular | suspectavisti | — |
| 3. Person Singular | suspectavit | — |
| 1. Person Plural | suspectavimus | — |
| 2. Person Plural | suspectavistis | — |
| 3. Person Plural | suspectare, suspectavere, suspectaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suspectaveram | — |
| 2. Person Singular | suspectaveras | — |
| 3. Person Singular | suspectaverat | — |
| 1. Person Plural | suspectaveramus | — |
| 2. Person Plural | suspectaveratis | — |
| 3. Person Plural | suspectaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suspectavero | — |
| 2. Person Singular | suspectaris, suspectaveris | — |
| 3. Person Singular | suspectaverit | — |
| 1. Person Plural | suspectaverimus | — |
| 2. Person Plural | suspectaveritis | — |
| 3. Person Plural | suspectaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suspectem | suspecter |
| 2. Person Singular | suspectes | suspectere, suspecteris |
| 3. Person Singular | suspectet | suspectetur |
| 1. Person Plural | suspectemus | suspectemur |
| 2. Person Plural | suspectetis | suspectemini |
| 3. Person Plural | suspectent | suspectentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suspectarem | suspectarer |
| 2. Person Singular | suspectares | suspectarere, suspectareris |
| 3. Person Singular | suspectaret | suspectaretur |
| 1. Person Plural | suspectaremus | suspectaremur |
| 2. Person Plural | suspectaretis | suspectaremini |
| 3. Person Plural | suspectarent | suspectarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suspectaverim | — |
| 2. Person Singular | suspectaris, suspectaveris | — |
| 3. Person Singular | suspectaverit | — |
| 1. Person Plural | suspectaverimus | — |
| 2. Person Plural | suspectaveritis | — |
| 3. Person Plural | suspectaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suspectavissem | — |
| 2. Person Singular | suspectavisses | — |
| 3. Person Singular | suspectavisset | — |
| 1. Person Plural | suspectavissemus | — |
| 2. Person Plural | suspectavissetis | — |
| 3. Person Plural | suspectavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | suspectare | suspectavisse |
| Passiv | suspectari, suspectarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | suspecta | suspectare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | suspectate | suspectamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | suspectato | suspectator |
| 3. Person Singular | suspectato | suspectator |
| 2. Person Plural | suspectatote | — |
| 3. Person Plural | suspectanto | suspectantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | suspectata, suspectatum, suspectatus | suspectati, suspectata, suspectatae |
| Genitiv | suspectati, suspectatae | suspectatarum, suspectatorum |
| Dativ | suspectatae, suspectato | suspectatis |
| Akkusativ | suspectatam, suspectatum | suspectata, suspectatas, suspectatos |
| Ablativ | suspectata, suspectato | suspectatis |
| Vokativ | suspectata, suspectate, suspectatum | suspectati, suspectata, suspectatae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | suspectatura, suspectaturum, suspectaturus | suspectatura, suspectaturae, suspectaturi |
| Genitiv | suspectaturae, suspectaturi | suspectaturarum, suspectaturorum |
| Dativ | suspectaturae, suspectaturo | suspectaturis |
| Akkusativ | suspectaturam, suspectaturum | suspectatura, suspectaturas, suspectaturos |
| Ablativ | suspectatura, suspectaturo | suspectaturis |
| Vokativ | suspectatura, suspectature, suspectaturum | suspectatura, suspectaturae, suspectaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | suspectanda, suspectandum, suspectandus | suspectanda, suspectandae, suspectandi |
| Genitiv | suspectandae, suspectandi | suspectandarum, suspectandorum |
| Dativ | suspectandae, suspectando | suspectandis |
| Akkusativ | suspectandam, suspectandum | suspectanda, suspectandas, suspectandos |
| Ablativ | suspectanda, suspectando | suspectandis |
| Vokativ | suspectanda, suspectande, suspectandum | suspectanda, suspectandae, suspectandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | suspectione | — |
| Vokativ | — | — |
153 (230) Formen für „suspectare“