Formentabelle zu „suppurare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppuro | suppuror |
| 2. Person Singular | suppuras | suppurare, suppuraris |
| 3. Person Singular | suppurat | suppuratur |
| 1. Person Plural | suppuramus | suppuramur |
| 2. Person Plural | suppuratis | suppuramini |
| 3. Person Plural | suppurant | suppurantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppurabam | suppurabar |
| 2. Person Singular | suppurabas | suppurabare, suppurabaris |
| 3. Person Singular | suppurabat | suppurabatur |
| 1. Person Plural | suppurabamus | suppurabamur |
| 2. Person Plural | suppurabatis | suppurabamini |
| 3. Person Plural | suppurabant | suppurabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppurabo | suppurabor |
| 2. Person Singular | suppurabis | suppurabere, suppuraberis |
| 3. Person Singular | suppurabit | suppurabitur |
| 1. Person Plural | suppurabimus | suppurabimur |
| 2. Person Plural | suppurabitis | suppurabimini |
| 3. Person Plural | suppurabunt | suppurabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppuravi | — |
| 2. Person Singular | suppuravisti | — |
| 3. Person Singular | suppuravit | — |
| 1. Person Plural | suppuravimus | — |
| 2. Person Plural | suppuravistis | — |
| 3. Person Plural | suppurare, suppuravere, suppuraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppuraveram | — |
| 2. Person Singular | suppuraveras | — |
| 3. Person Singular | suppuraverat | — |
| 1. Person Plural | suppuraveramus | — |
| 2. Person Plural | suppuraveratis | — |
| 3. Person Plural | suppuraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppuravero | — |
| 2. Person Singular | suppuraris, suppuraveris | — |
| 3. Person Singular | suppuraverit | — |
| 1. Person Plural | suppuraverimus | — |
| 2. Person Plural | suppuraveritis | — |
| 3. Person Plural | suppuraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppurem | suppurer |
| 2. Person Singular | suppures | suppurere, suppureris |
| 3. Person Singular | suppuret | suppuretur |
| 1. Person Plural | suppuremus | suppuremur |
| 2. Person Plural | suppuretis | suppuremini |
| 3. Person Plural | suppurent | suppurentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppurarem | suppurarer |
| 2. Person Singular | suppurares | suppurarere, suppurareris |
| 3. Person Singular | suppuraret | suppuraretur |
| 1. Person Plural | suppuraremus | suppuraremur |
| 2. Person Plural | suppuraretis | suppuraremini |
| 3. Person Plural | suppurarent | suppurarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppuraverim | — |
| 2. Person Singular | suppuraris, suppuraveris | — |
| 3. Person Singular | suppuraverit | — |
| 1. Person Plural | suppuraverimus | — |
| 2. Person Plural | suppuraveritis | — |
| 3. Person Plural | suppuraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppuravissem | — |
| 2. Person Singular | suppuravisses | — |
| 3. Person Singular | suppuravisset | — |
| 1. Person Plural | suppuravissemus | — |
| 2. Person Plural | suppuravissetis | — |
| 3. Person Plural | suppuravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | suppurare | suppuravisse |
| Passiv | suppurari, suppurarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | suppura | suppurare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | suppurate | suppuramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | suppurato | suppurator |
| 3. Person Singular | suppurato | suppurator |
| 2. Person Plural | suppuratote | — |
| 3. Person Plural | suppuranto | suppurantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | suppurata, suppuratum, suppuratus | suppurata, suppuratae, suppurati |
| Genitiv | suppuratae, suppurati | suppuratarum, suppuratorum |
| Dativ | suppuratae, suppurato | suppuratis |
| Akkusativ | suppuratam, suppuratum | suppurata, suppuratas, suppuratos |
| Ablativ | suppurata, suppurato | suppuratis |
| Vokativ | suppurata, suppurate, suppuratum | suppurata, suppuratae, suppurati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | suppurans | suppurantes, suppurantia |
| Genitiv | suppurantis | suppurantium, suppurantum |
| Dativ | suppuranti | suppurantibus |
| Akkusativ | suppurans, suppurantem | suppurantes, suppurantia |
| Ablativ | suppurante, suppuranti | suppurantibus |
| Vokativ | suppurans | suppurantes, suppurantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | suppuratura, suppuraturum, suppuraturus | suppuratura, suppuraturae, suppuraturi |
| Genitiv | suppuraturae, suppuraturi | suppuraturarum, suppuraturorum |
| Dativ | suppuraturae, suppuraturo | suppuraturis |
| Akkusativ | suppuraturam, suppuraturum | suppuratura, suppuraturas, suppuraturos |
| Ablativ | suppuratura, suppuraturo | suppuraturis |
| Vokativ | suppuratura, suppurature, suppuraturum | suppuratura, suppuraturae, suppuraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | suppuranda, suppurandum, suppurandus | suppuranda, suppurandae, suppurandi |
| Genitiv | suppurandae, suppurandi | suppurandarum, suppurandorum |
| Dativ | suppurandae, suppurando | suppurandis |
| Akkusativ | suppurandam, suppurandum | suppuranda, suppurandas, suppurandos |
| Ablativ | suppuranda, suppurando | suppurandis |
| Vokativ | suppuranda, suppurande, suppurandum | suppuranda, suppurandae, suppurandi |
152 (228) Formen für „suppurare“