| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | suppono | supponor |
| 2. Person Singular | supponis | supponeris |
| 3. Person Singular | supponit | supponitur |
| 1. Person Plural | subponimus, supponimus | supponimur |
| 2. Person Plural | supponitis | supponimini |
| 3. Person Plural | subponunt, supponunt | supponuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | supponebam | supponebar |
| 2. Person Singular | supponebas | supponebare, supponebaris |
| 3. Person Singular | supponebat | supponebatur |
| 1. Person Plural | supponebamus | supponebamur |
| 2. Person Plural | supponebatis | supponebamini |
| 3. Person Plural | supponebant | supponebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | supponam | supponar |
| 2. Person Singular | suppones | supponere, subponere, suponere, supponeris |
| 3. Person Singular | supponet | supponetur |
| 1. Person Plural | supponemus | supponemur |
| 2. Person Plural | supponetis | supponemini |
| 3. Person Plural | supponent | supponentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | supposui | — |
| 2. Person Singular | supposuisti | — |
| 3. Person Singular | subposuit, supposuit | — |
| 1. Person Plural | supposuimus | — |
| 2. Person Plural | supposuistis | — |
| 3. Person Plural | subposuere, subposuerunt, supposuere, supposuerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | supposueram | — |
| 2. Person Singular | supposueras | — |
| 3. Person Singular | supposuerat | — |
| 1. Person Plural | supposueramus | — |
| 2. Person Plural | supposueratis | — |
| 3. Person Plural | supposuerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | supposuero | — |
| 2. Person Singular | supposueris | — |
| 3. Person Singular | supposuerit | — |
| 1. Person Plural | supposuerimus | — |
| 2. Person Plural | supposueritis | — |
| 3. Person Plural | supposuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | supponam | supponar |
| 2. Person Singular | supponas | supponare, supponaris |
| 3. Person Singular | supponat | subponatur, supponatur |
| 1. Person Plural | supponamus | supponamur |
| 2. Person Plural | supponatis | supponamini |
| 3. Person Plural | supponant | supponanturque, supponantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | supponerem | supponerer |
| 2. Person Singular | supponeres | supponerere, supponereris |
| 3. Person Singular | supponeret | supponeretur |
| 1. Person Plural | supponeremus | supponeremur |
| 2. Person Plural | supponeretis | supponeremini |
| 3. Person Plural | supponerent | supponerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | supposuerim | — |
| 2. Person Singular | supposueris | — |
| 3. Person Singular | supposuerit | — |
| 1. Person Plural | supposuerimus | — |
| 2. Person Plural | supposueritis | — |
| 3. Person Plural | supposuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | supposuissem | — |
| 2. Person Singular | supposuisses | — |
| 3. Person Singular | sopposuisset, subposuisset, supposuisset | — |
| 1. Person Plural | subposuissemus, supposuissemus | — |
| 2. Person Plural | supposuissetis | — |
| 3. Person Plural | supposuissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | supponere, subponere, suponere | subposuisse, supposuisse |
| Passiv | supponi, supponier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | suppone | supponere, subponere, suponere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | supponite, subponite | supponimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | supponito | supponitor |
| 3. Person Singular | supponito | supponitor |
| 2. Person Plural | supponitote | — |
| 3. Person Plural | supponunto | supponuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | suppositus, supposita, suppositum | supposita, suppositi, suppositae |
| Genitiv | suppositae, suppositi | suppositarum, suppositorum |
| Dativ | supposito, suppositae, subposito | suppositis, subpositis |
| Akkusativ | suppositam, suppositum | suppositas, suppositos, supposita |
| Ablativ | supposito, supposita, subposito | suppositis, subpositis |
| Vokativ | supposita, suppositum, supposite | supposita, suppositi, suppositae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | supponens | supponentes, supponentia |
| Genitiv | supponentis | supponentium, supponentum |
| Dativ | supponenti | supponentibus |
| Akkusativ | supponens, supponentem | supponentes, supponentia |
| Ablativ | supponente, supponenti | supponentibus |
| Vokativ | supponens | supponentes, supponentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | suppositura, suppositurum, suppositurus | suppositura, suppositurae, supposituri |
| Genitiv | suppositurae, supposituri | suppositurarum, suppositurorum |
| Dativ | suppositurae, supposituro | supposituris |
| Akkusativ | supposituram, suppositurum | suppositura, supposituras, supposituros |
| Ablativ | suppositura, supposituro | supposituris |
| Vokativ | suppositura, suppositure, suppositurum | suppositura, suppositurae, supposituri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | supponenda, supponendum, supponendus, supponunda, supponundum, supponundus | supponendi, supponenda, supponendae, supponunda, supponundae, supponundi |
| Genitiv | supponendi, supponendae, supponundae, supponundi | supponendarum, supponendorum, supponundarum, supponundorum |
| Dativ | supponendae, supponendo, supponundae, supponundo | subponendis, supponendis, supponundis |
| Akkusativ | supponendam, supponendum, supponundam, supponundum | supponenda, supponendas, supponendos, supponunda, supponundas, supponundos |
| Ablativ | supponenda, supponendo, supponunda, supponundo | subponendis, supponendis, supponundis |
| Vokativ | supponenda, supponende, supponendum, supponunda, supponunde, supponundum | supponendi, supponenda, supponendae, supponunda, supponundae, supponundi |
152 (284) Formen für „supponere“