Formentabelle zu „suppeditare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppeditabam | suppeditabar |
| 2. Person Singular | suppeditabas | suppeditabare, suppeditabaris |
| 3. Person Singular | suppeditabat | subpeditabatur, suppeditabatur |
| 1. Person Plural | suppeditabamus | suppeditabamur |
| 2. Person Plural | suppeditabatis | suppeditabamini |
| 3. Person Plural | suppeditabant | suppeditabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppeditabo | suppeditabor |
| 2. Person Singular | suppeditabis | suppeditabere, suppeditaberis |
| 3. Person Singular | suppeditabit | suppeditabitur |
| 1. Person Plural | suppeditabimus | suppeditabimur |
| 2. Person Plural | suppeditabitis | suppeditabimini |
| 3. Person Plural | suppeditabunt | suppeditabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppeditaveram | — |
| 2. Person Singular | suppeditaveras | — |
| 3. Person Singular | suppeditarat, suppeditaverat | — |
| 1. Person Plural | suppeditaveramus | — |
| 2. Person Plural | suppeditaveratis | — |
| 3. Person Plural | suppeditaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppeditavero | — |
| 2. Person Singular | suppeditaris, suppeditaveris | — |
| 3. Person Singular | suppeditaverit | — |
| 1. Person Plural | suppeditaverimus | — |
| 2. Person Plural | suppeditaveritis | — |
| 3. Person Plural | suppeditaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppeditem | suppediter |
| 2. Person Singular | suppedites | suppeditere, suppediteris |
| 3. Person Singular | suppeditet, subpeditet | suppeditetur |
| 1. Person Plural | suppeditemus | suppeditemur |
| 2. Person Plural | suppeditetis | suppeditemini |
| 3. Person Plural | suppeditent | suppeditentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppeditarem | suppeditarer |
| 2. Person Singular | suppeditares | suppeditarere, suppeditareris |
| 3. Person Singular | suppeditaret | suppeditaretur |
| 1. Person Plural | suppeditaremus | suppeditaremur |
| 2. Person Plural | suppeditaretis | suppeditaremini |
| 3. Person Plural | suppeditarent | suppeditarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppeditaverim | — |
| 2. Person Singular | suppeditaris, suppeditaveris | — |
| 3. Person Singular | suppeditaverit | — |
| 1. Person Plural | suppeditaverimus | — |
| 2. Person Plural | suppeditaveritis | — |
| 3. Person Plural | suppeditaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suppeditavissem | — |
| 2. Person Singular | suppeditavisses | — |
| 3. Person Singular | suppeditasset, suppeditavisset | — |
| 1. Person Plural | suppeditavissemus | — |
| 2. Person Plural | suppeditavissetis | — |
| 3. Person Plural | suppeditavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | suppedita | suppeditare, subpeditare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | suppeditate | suppeditamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | suppeditato | suppeditator |
| 3. Person Singular | suppeditato | suppeditator |
| 2. Person Plural | suppeditatote | — |
| 3. Person Plural | suppeditanto | suppeditantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | suppeditata, suppeditatum, suppeditatus | suppeditata, suppeditati, suppeditatae |
| Genitiv | suppeditati, suppeditatae | suppeditatarum, suppeditatorum |
| Dativ | suppeditatae, suppeditato | suppeditatis |
| Akkusativ | suppeditatam, suppeditatum | suppeditata, suppeditatas, suppeditatos |
| Ablativ | suppeditata, suppeditato | suppeditatis |
| Vokativ | suppeditata, suppeditate, suppeditatum | suppeditata, suppeditati, suppeditatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | suppeditans | suppeditantes, suppeditantia |
| Genitiv | suppeditantis | suppeditantium, suppeditantum |
| Dativ | suppeditanti | suppeditantibus |
| Akkusativ | suppeditantem, suppeditans | suppeditantes, suppeditantia |
| Ablativ | suppeditante, suppeditanti | suppeditantibus |
| Vokativ | suppeditans | suppeditantes, suppeditantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | suppeditatura, suppeditaturum, suppeditaturus | suppeditatura, suppeditaturae, suppeditaturi |
| Genitiv | suppeditaturae, suppeditaturi | suppeditaturarum, suppeditaturorum |
| Dativ | suppeditaturae, suppeditaturo | suppeditaturis |
| Akkusativ | suppeditaturam, suppeditaturum | suppeditatura, suppeditaturas, suppeditaturos |
| Ablativ | suppeditatura, suppeditaturo | suppeditaturis |
| Vokativ | suppeditatura, suppeditature, suppeditaturum | suppeditatura, suppeditaturae, suppeditaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | suppeditanda, suppeditandum, suppeditandus | suppeditandi, suppeditanda, suppeditandae |
| Genitiv | suppeditandi, suppeditandae | suppeditandarum, suppeditandorum |
| Dativ | suppeditando, suppeditandae | suppeditandis |
| Akkusativ | suppeditandam, suppeditandum | suppeditanda, suppeditandas, suppeditandos |
| Ablativ | suppeditando, suppeditanda | suppeditandis |
| Vokativ | suppeditanda, suppeditande, suppeditandum | suppeditandi, suppeditanda, suppeditandae |
152 (239) Formen für „suppeditare“