Formentabelle zu „succlamare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | succlamo | succlamor |
| 2. Person Singular | succlamas | succlamare, succlamaris |
| 3. Person Singular | succlamat | succlamatur |
| 1. Person Plural | succlamamus | succlamamur |
| 2. Person Plural | succlamatis | succlamamini |
| 3. Person Plural | succlamant | succlamantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | succlamabam | succlamabar |
| 2. Person Singular | succlamabas | succlamabare, succlamabaris |
| 3. Person Singular | succlamabat | succlamabatur |
| 1. Person Plural | succlamabamus | succlamabamur |
| 2. Person Plural | succlamabatis | succlamabamini |
| 3. Person Plural | succlamabant | succlamabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | succlamabo | succlamabor |
| 2. Person Singular | succlamabis | succlamabere, succlamaberis |
| 3. Person Singular | succlamabit | succlamabitur |
| 1. Person Plural | succlamabimus | succlamabimur |
| 2. Person Plural | succlamabitis | succlamabimini |
| 3. Person Plural | succlamabunt | succlamabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | succlamavi | — |
| 2. Person Singular | succlamavisti | — |
| 3. Person Singular | succlamavit | — |
| 1. Person Plural | succlamavimus | — |
| 2. Person Plural | succlamavistis | — |
| 3. Person Plural | succlamare, succlamavere, succlamaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | succlamaveram | — |
| 2. Person Singular | succlamaveras | — |
| 3. Person Singular | succlamaverat | — |
| 1. Person Plural | succlamaveramus | — |
| 2. Person Plural | succlamaveratis | — |
| 3. Person Plural | succlamaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | succlamavero | — |
| 2. Person Singular | succlamaris, succlamaveris | — |
| 3. Person Singular | succlamaverit | — |
| 1. Person Plural | succlamaverimus | — |
| 2. Person Plural | succlamaveritis | — |
| 3. Person Plural | succlamaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | succlamem | succlamer |
| 2. Person Singular | succlames | succlamere, succlameris |
| 3. Person Singular | succlamet | succlametur |
| 1. Person Plural | succlamemus | succlamemur |
| 2. Person Plural | succlametis | succlamemini |
| 3. Person Plural | succlament | succlamentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | succlamarem | succlamarer |
| 2. Person Singular | succlamares | succlamarere, succlamareris |
| 3. Person Singular | succlamaret | succlamaretur |
| 1. Person Plural | succlamaremus | succlamaremur |
| 2. Person Plural | succlamaretis | succlamaremini |
| 3. Person Plural | succlamarent | succlamarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | succlamaverim | — |
| 2. Person Singular | succlamaris, succlamaveris | — |
| 3. Person Singular | succlamaverit | — |
| 1. Person Plural | succlamaverimus | — |
| 2. Person Plural | succlamaveritis | — |
| 3. Person Plural | succlamaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | succlamavissem | — |
| 2. Person Singular | succlamavisses | — |
| 3. Person Singular | succlamasset, succlamavisset | — |
| 1. Person Plural | succlamavissemus | — |
| 2. Person Plural | succlamavissetis | — |
| 3. Person Plural | succlamassent, succlamavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | succlama | succlamare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | succlamate | succlamamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | succlamato | succlamator |
| 3. Person Singular | succlamato | succlamator |
| 2. Person Plural | succlamatote | — |
| 3. Person Plural | succlamanto | succlamantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | succlamatum, succlamata, succlamatus | succlamata, succlamatae, succlamati |
| Genitiv | succlamatae, succlamati | succlamatarum, succlamatorum |
| Dativ | succlamatae, succlamato | succlamatis |
| Akkusativ | succlamatum, succlamatam | succlamata, succlamatas, succlamatos |
| Ablativ | succlamata, succlamato | succlamatis |
| Vokativ | succlamatum, succlamata, succlamate | succlamata, succlamatae, succlamati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | succlamans | succlamantes, succlamantia |
| Genitiv | succlamantis | succlamantium, succlamantum |
| Dativ | succlamanti | succlamantibus |
| Akkusativ | succlamans, succlamantem | succlamantes, succlamantia |
| Ablativ | succlamante, succlamanti | succlamantibus |
| Vokativ | succlamans | succlamantes, succlamantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | succlamatura, succlamaturum, succlamaturus | succlamatura, succlamaturae, succlamaturi |
| Genitiv | succlamaturae, succlamaturi | succlamaturarum, succlamaturorum |
| Dativ | succlamaturae, succlamaturo | succlamaturis |
| Akkusativ | succlamaturam, succlamaturum | succlamatura, succlamaturas, succlamaturos |
| Ablativ | succlamatura, succlamaturo | succlamaturis |
| Vokativ | succlamatura, succlamature, succlamaturum | succlamatura, succlamaturae, succlamaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | succlamanda, succlamandum, succlamandus | succlamanda, succlamandae, succlamandi |
| Genitiv | succlamandae, succlamandi | succlamandarum, succlamandorum |
| Dativ | succlamandae, succlamando | succlamandis |
| Akkusativ | succlamandam, succlamandum | succlamanda, succlamandas, succlamandos |
| Ablativ | succlamanda, succlamando | succlamandis |
| Vokativ | succlamanda, succlamande, succlamandum | succlamanda, succlamandae, succlamandi |
152 (231) Formen für „succlamare“