Formentabelle zu „subruere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subruo | subruor |
| 2. Person Singular | subruis | subruere, subrueris |
| 3. Person Singular | subruit | subruitur |
| 1. Person Plural | subruimus | subruimur |
| 2. Person Plural | subruitis | subruimini |
| 3. Person Plural | subruunt | subruuntur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subruebam | subruebar |
| 2. Person Singular | subruebas | subruebare, subruebaris |
| 3. Person Singular | subruebat | subruebatur |
| 1. Person Plural | subruebamus | subruebamur |
| 2. Person Plural | subruebatis | subruebamini |
| 3. Person Plural | subruebant | subruebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subruam | subruar |
| 2. Person Singular | subrues | subruere, subrueris |
| 3. Person Singular | subruet | subruetur |
| 1. Person Plural | subruemus | subruemur |
| 2. Person Plural | subruetis | subruemini |
| 3. Person Plural | subruent | subruentur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subrui | — |
| 2. Person Singular | subruisti | — |
| 3. Person Singular | subruit | — |
| 1. Person Plural | subruimus | — |
| 2. Person Plural | subruistis | — |
| 3. Person Plural | subruere, subruerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subrueram | — |
| 2. Person Singular | subrueras | — |
| 3. Person Singular | subruerat | — |
| 1. Person Plural | subrueramus | — |
| 2. Person Plural | subrueratis | — |
| 3. Person Plural | subruerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subruero | — |
| 2. Person Singular | subrueris | — |
| 3. Person Singular | subruerit | — |
| 1. Person Plural | subruerimus | — |
| 2. Person Plural | subrueritis | — |
| 3. Person Plural | subruerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subruam | subruar |
| 2. Person Singular | subruas | subruare, subruaris |
| 3. Person Singular | subruat | subruatur |
| 1. Person Plural | subruamus | subruamur |
| 2. Person Plural | subruatis | subruamini |
| 3. Person Plural | subruant | subruantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subruerem | subruerer |
| 2. Person Singular | subrueres | subruerere, subruereris |
| 3. Person Singular | subrueret | subrueretur |
| 1. Person Plural | subrueremus | subrueremur |
| 2. Person Plural | subrueretis | subrueremini |
| 3. Person Plural | subruerent | subruerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subruerim | — |
| 2. Person Singular | subrueris | — |
| 3. Person Singular | subruerit | — |
| 1. Person Plural | subruerimus | — |
| 2. Person Plural | subrueritis | — |
| 3. Person Plural | subruerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subruissem | — |
| 2. Person Singular | subruisses | — |
| 3. Person Singular | subruisset | — |
| 1. Person Plural | subruissemus | — |
| 2. Person Plural | subruissetis | — |
| 3. Person Plural | subruissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | subrue | subruere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | subruite | subruimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | subruito | subruitor |
| 3. Person Singular | subruito | subruitor |
| 2. Person Plural | subruitote | — |
| 3. Person Plural | subruunto | subruuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | subruta, subrutum, subrutus | subruti, subruta, subrutae |
| Genitiv | subruti, subrutae | subrutarum, subrutorum |
| Dativ | subrutae, subruto | subrutis |
| Akkusativ | subrutam, subrutum | subruta, subrutas, subrutos |
| Ablativ | subruta, subruto | subrutis |
| Vokativ | subruta, subrute, subrutum | subruti, subruta, subrutae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | subruens | subruentes, subruentia |
| Genitiv | subruentis | subruentium, subruentum |
| Dativ | subruenti | subruentibus |
| Akkusativ | subruens, subruentem | subruentes, subruentia |
| Ablativ | subruente, subruenti | subruentibus |
| Vokativ | subruens | subruentes, subruentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | subrutura, subruturum, subruturus | subrutura, subruturae, subruturi |
| Genitiv | subruturae, subruturi | subruturarum, subruturorum |
| Dativ | subruturae, subruturo | subruturis |
| Akkusativ | subruturam, subruturum | subrutura, subruturas, subruturos |
| Ablativ | subrutura, subruturo | subruturis |
| Vokativ | subrutura, subruture, subruturum | subrutura, subruturae, subruturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | subruendum, subruenda, subruendus, subruunda, subruundum, subruundus | subruenda, subruendae, subruendi, subruunda, subruundae, subruundi |
| Genitiv | subruendae, subruendi, subruundae, subruundi | subruendarum, subruendorum, subruundarum, subruundorum |
| Dativ | subruendo, subruendae, subruundae, subruundo | subruendis, subruundis |
| Akkusativ | subruendum, subruendam, subruundam, subruundum | subruenda, subruendas, subruendos, subruunda, subruundas, subruundos |
| Ablativ | subruendo, subruenda, subruunda, subruundo | subruendis, subruundis |
| Vokativ | subruendum, subruenda, subruende, subruunda, subruunde, subruundum | subruenda, subruendae, subruendi, subruunda, subruundae, subruundi |
152 (257) Formen für „subruere“