Formentabelle zu „subridere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subrideo | subrideor |
| 2. Person Singular | subrides | subridere, subrideris |
| 3. Person Singular | subridet | subridetur |
| 1. Person Plural | subridemus | subridemur |
| 2. Person Plural | subridetis | subridemini |
| 3. Person Plural | subrident | subridentur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subridebam | subridebar |
| 2. Person Singular | subridebas | subridebare, subridebaris |
| 3. Person Singular | subridebat | subridebatur |
| 1. Person Plural | subridebamus | subridebamur |
| 2. Person Plural | subridebatis | subridebamini |
| 3. Person Plural | subridebant | subridebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subridebo | subridebor |
| 2. Person Singular | subridebis | subridebere, subrideberis |
| 3. Person Singular | subridebit | subridebitur |
| 1. Person Plural | subridebimus | subridebimur |
| 2. Person Plural | subridebitis | subridebimini |
| 3. Person Plural | subridebunt | subridebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subrisi | — |
| 2. Person Singular | subrisisti | — |
| 3. Person Singular | subrisit | — |
| 1. Person Plural | subrisimus | — |
| 2. Person Plural | subrisistis | — |
| 3. Person Plural | subrisere, subriserunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subriseram | — |
| 2. Person Singular | subriseras | — |
| 3. Person Singular | subriserat | — |
| 1. Person Plural | subriseramus | — |
| 2. Person Plural | subriseratis | — |
| 3. Person Plural | subriserant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subrisero | — |
| 2. Person Singular | subriseris | — |
| 3. Person Singular | subriserit | — |
| 1. Person Plural | subriserimus | — |
| 2. Person Plural | subriseritis | — |
| 3. Person Plural | subriserint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subrideam | subridear |
| 2. Person Singular | subrideas | subrideare, subridearis |
| 3. Person Singular | subrideat | subrideatur |
| 1. Person Plural | subrideamus | subrideamur |
| 2. Person Plural | subrideatis | subrideamini |
| 3. Person Plural | subrideant | subrideantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subriderem | subriderer |
| 2. Person Singular | subrideres | subriderere, subridereris |
| 3. Person Singular | subrideret | subrideretur |
| 1. Person Plural | subrideremus | subrideremur |
| 2. Person Plural | subrideretis | subrideremini |
| 3. Person Plural | subriderent | subriderentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subriserim | — |
| 2. Person Singular | subriseris | — |
| 3. Person Singular | subriserit | — |
| 1. Person Plural | subriserimus | — |
| 2. Person Plural | subriseritis | — |
| 3. Person Plural | subriserint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subrisissem | — |
| 2. Person Singular | subrisisses | — |
| 3. Person Singular | subrisisset | — |
| 1. Person Plural | subrisissemus | — |
| 2. Person Plural | subrisissetis | — |
| 3. Person Plural | subrisissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | subridere | subrisisse |
| Passiv | subrideri, subriderier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | subride | subridere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | subridete | subridemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | subrideto | subridetor |
| 3. Person Singular | subrideto | subridetor |
| 2. Person Plural | subridetote | — |
| 3. Person Plural | subridento | subridentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | subrisa, subrisum, subrisus | subrisa, subrisae, subrisi |
| Genitiv | subrisae, subrisi | subrisarum, subrisorum |
| Dativ | subrisae, subriso | subrisis |
| Akkusativ | subrisam, subrisum | subrisa, subrisas, subrisos |
| Ablativ | subrisa, subriso | subrisis |
| Vokativ | subrisa, subrise, subrisum | subrisa, subrisae, subrisi |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | subridens | subridentes, subridentia |
| Genitiv | subridentis | subridentium, subridentum |
| Dativ | subridenti | subridentibus |
| Akkusativ | subridens, subridentem | subridentes, subridentia |
| Ablativ | subridente, subridenti | subridentibus |
| Vokativ | subridens | subridentes, subridentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | subrisura, subrisurum, subrisurus | subrisura, subrisurae, subrisuri |
| Genitiv | subrisurae, subrisuri | subrisurarum, subrisurorum |
| Dativ | subrisurae, subrisuro | subrisuris |
| Akkusativ | subrisuram, subrisurum | subrisura, subrisuras, subrisuros |
| Ablativ | subrisura, subrisuro | subrisuris |
| Vokativ | subrisura, subrisure, subrisurum | subrisura, subrisurae, subrisuri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | subridenda, subridendum, subridendus | subridenda, subridendae, subridendi |
| Genitiv | subridendae, subridendi | subridendarum, subridendorum |
| Dativ | subridendae, subridendo | subridendis |
| Akkusativ | subridendam, subridendum | subridenda, subridendas, subridendos |
| Ablativ | subridenda, subridendo | subridendis |
| Vokativ | subridenda, subridende, subridendum | subridenda, subridendae, subridendi |
152 (225) Formen für „subridere“