Formentabelle zu „subornare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | suborno | subornor |
| 2. Person Singular | subornas | subornare, subornaris |
| 3. Person Singular | subornat | subornatur |
| 1. Person Plural | subornamus | subornamur |
| 2. Person Plural | subornatis | subornamini |
| 3. Person Plural | subornant | subornantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subornabam | subornabar |
| 2. Person Singular | subornabas | subornabare, subornabaris |
| 3. Person Singular | subornabat | subornabatur |
| 1. Person Plural | subornabamus | subornabamur |
| 2. Person Plural | subornabatis | subornabamini |
| 3. Person Plural | subornabant | subornabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subornabo | subornabor |
| 2. Person Singular | subornabis | subornabere, subornaberis |
| 3. Person Singular | subornabit | subornabitur |
| 1. Person Plural | subornabimus | subornabimur |
| 2. Person Plural | subornabitis | subornabimini |
| 3. Person Plural | subornabunt | subornabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subornavi | — |
| 2. Person Singular | subornavisti | — |
| 3. Person Singular | subornauit | — |
| 1. Person Plural | subornavimus | — |
| 2. Person Plural | subornavistis | — |
| 3. Person Plural | subornare, subornavere, subornaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subornaveram | — |
| 2. Person Singular | subornaveras | — |
| 3. Person Singular | subornaverat | — |
| 1. Person Plural | subornaveramus | — |
| 2. Person Plural | subornaveratis | — |
| 3. Person Plural | subornaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subornavero | — |
| 2. Person Singular | subornaris, subornaveris | — |
| 3. Person Singular | subornaverit | — |
| 1. Person Plural | subornaverimus | — |
| 2. Person Plural | subornaveritis | — |
| 3. Person Plural | subornaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subornem | suborner |
| 2. Person Singular | subornes | subornere, suborneris |
| 3. Person Singular | subornet | subornetur |
| 1. Person Plural | subornemus | subornemur |
| 2. Person Plural | subornetis | subornemini |
| 3. Person Plural | subornent | subornentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subornarem | subornarer |
| 2. Person Singular | subornares | subornarere, subornareris |
| 3. Person Singular | subornaret | subornaretur |
| 1. Person Plural | subornaremus | subornaremur |
| 2. Person Plural | subornaretis | subornaremini |
| 3. Person Plural | subornarent | subornarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subornaverim | — |
| 2. Person Singular | subornaris, subornaveris | — |
| 3. Person Singular | subornaverit | — |
| 1. Person Plural | subornaverimus | — |
| 2. Person Plural | subornaveritis | — |
| 3. Person Plural | subornaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | subornavissem | — |
| 2. Person Singular | subornavisses | — |
| 3. Person Singular | subornavisset | — |
| 1. Person Plural | subornavissemus | — |
| 2. Person Plural | subornavissetis | — |
| 3. Person Plural | subornavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | subornare | subornavisse |
| Passiv | subornari, subornarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | suborna | subornare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | subornate | subornamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | subornato | subornator |
| 3. Person Singular | subornato | subornator |
| 2. Person Plural | subornatote | — |
| 3. Person Plural | subornanto | subornantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | subornatus, subornatum, subornata | subornati, subornata, subornatae |
| Genitiv | subornati, subornatae | subornatarum, subornatorum |
| Dativ | subornatae, subornato | subornatis |
| Akkusativ | subornatum, subornatam | subornata, subornatas, subornatos |
| Ablativ | subornata, subornato | subornatis |
| Vokativ | subornatum, subornata, subornate | subornati, subornata, subornatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | subornans | subornantes, subornantia |
| Genitiv | subornantis | subornantium, subornantum |
| Dativ | subornanti | subornantibus |
| Akkusativ | subornans, subornantem | subornantes, subornantia |
| Ablativ | subornante, subornanti | subornantibus |
| Vokativ | subornans | subornantes, subornantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | subornatura, subornaturum, subornaturus | subornatura, subornaturae, subornaturi |
| Genitiv | subornaturae, subornaturi | subornaturarum, subornaturorum |
| Dativ | subornaturae, subornaturo | subornaturis |
| Akkusativ | subornaturam, subornaturum | subornatura, subornaturas, subornaturos |
| Ablativ | subornatura, subornaturo | subornaturis |
| Vokativ | subornatore, subornatura, subornature, subornaturum | subornatura, subornaturae, subornaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | subornanda, subornandum, subornandus | subornanda, subornandae, subornandi |
| Genitiv | subornandae, subornandi | subornandarum, subornandorum |
| Dativ | subornandae, subornando | subornandis |
| Akkusativ | subornandam, subornandum | subornanda, subornandas, subornandos |
| Ablativ | subornanda, subornando | subornandis |
| Vokativ | subornanda, subornande, subornandum | subornanda, subornandae, subornandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | subornatore | — |
| Vokativ | — | — |
153 (230) Formen für „subornare“