Formentabelle zu „strigare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | strigo | strigor |
| 2. Person Singular | strigas | strigare, strigaris |
| 3. Person Singular | strigat | strigatur |
| 1. Person Plural | strigamus | strigamur |
| 2. Person Plural | strigatis | strigamini |
| 3. Person Plural | strigant | strigantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | strigabam | strigabar |
| 2. Person Singular | strigabas | strigabare, strigabaris |
| 3. Person Singular | strigabat | strigabatur |
| 1. Person Plural | strigabamus | strigabamur |
| 2. Person Plural | strigabatis | strigabamini |
| 3. Person Plural | strigabant | strigabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | strigabo | strigabor |
| 2. Person Singular | strigabis | strigabere, strigaberis |
| 3. Person Singular | strigabit | strigabitur |
| 1. Person Plural | strigabimus | strigabimur |
| 2. Person Plural | strigabitis | strigabimini |
| 3. Person Plural | strigabunt | strigabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | strigavi | — |
| 2. Person Singular | strigavisti | — |
| 3. Person Singular | strigavit | — |
| 1. Person Plural | strigavimus | — |
| 2. Person Plural | strigavistis | — |
| 3. Person Plural | strigare, strigavere, strigaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | strigaveram | — |
| 2. Person Singular | strigaveras | — |
| 3. Person Singular | strigaverat | — |
| 1. Person Plural | strigaveramus | — |
| 2. Person Plural | strigaveratis | — |
| 3. Person Plural | strigaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | strigavero | — |
| 2. Person Singular | strigaris, strigaveris | — |
| 3. Person Singular | strigaverit | — |
| 1. Person Plural | strigaverimus | — |
| 2. Person Plural | strigaveritis | — |
| 3. Person Plural | strigaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | strigem | striger |
| 2. Person Singular | striges | strigere, strigeris |
| 3. Person Singular | striget | strigetur |
| 1. Person Plural | strigemus | strigemur |
| 2. Person Plural | strigetis | strigemini |
| 3. Person Plural | strigent | strigentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | strigarem | strigarer |
| 2. Person Singular | strigares | strigarere, strigareris |
| 3. Person Singular | strigaret | strigaretur |
| 1. Person Plural | strigaremus | strigaremur |
| 2. Person Plural | strigaretis | strigaremini |
| 3. Person Plural | strigarent | strigarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | strigaverim | — |
| 2. Person Singular | strigaris, strigaveris | — |
| 3. Person Singular | strigaverit | — |
| 1. Person Plural | strigaverimus | — |
| 2. Person Plural | strigaveritis | — |
| 3. Person Plural | strigaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | strigavissem | — |
| 2. Person Singular | strigavisses | — |
| 3. Person Singular | strigavisset | — |
| 1. Person Plural | strigavissemus | — |
| 2. Person Plural | strigavissetis | — |
| 3. Person Plural | strigavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | strigare | strigavisse |
| Passiv | strigari, strigarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | striga | strigare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | strigate | strigamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | strigato | strigator |
| 3. Person Singular | strigato | strigator |
| 2. Person Plural | strigatote | — |
| 3. Person Plural | striganto | strigantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | strigata, strigatum, strigatus | strigata, strigatae, strigati |
| Genitiv | strigatae, strigati | strigatarum, strigatorum |
| Dativ | strigatae, strigato | strigatis |
| Akkusativ | strigatam, strigatum | strigata, strigatas, strigatos |
| Ablativ | strigata, strigato | strigatis |
| Vokativ | strigata, strigate, strigatum | strigata, strigatae, strigati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | strigans | strigantes, strigantia |
| Genitiv | strigantis | strigantium, strigantum |
| Dativ | striganti | strigantibus |
| Akkusativ | strigans, strigantem | strigantes, strigantia |
| Ablativ | strigante, striganti | strigantibus |
| Vokativ | strigans | strigantes, strigantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | strigatura, strigaturum, strigaturus | strigatura, strigaturae, strigaturi |
| Genitiv | strigaturae, strigaturi | strigaturarum, strigaturorum |
| Dativ | strigaturae, strigaturo | strigaturis |
| Akkusativ | strigaturam, strigaturum | strigatura, strigaturas, strigaturos |
| Ablativ | strigatura, strigaturo | strigaturis |
| Vokativ | strigatura, strigature, strigaturum | strigatura, strigaturae, strigaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | striganda, strigandum, strigandus | striganda, strigandae, strigandi |
| Genitiv | strigandae, strigandi | strigandarum, strigandorum |
| Dativ | strigandae, strigando | strigandis |
| Akkusativ | strigandam, strigandum | striganda, strigandas, strigandos |
| Ablativ | striganda, strigando | strigandis |
| Vokativ | striganda, strigande, strigandum | striganda, strigandae, strigandi |
152 (228) Formen für „strigare“