Formentabelle zu „sonare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sono, sonoreis, unisono | sonor |
| 2. Person Singular | sonas | sonare, sonaris |
| 3. Person Singular | sonat, disonat | sonatur |
| 1. Person Plural | sonamus | sonamur |
| 2. Person Plural | sonatis | sonamini |
| 3. Person Plural | sonant, sonantius | sonantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sonabam | sonabar |
| 2. Person Singular | sonabas | sonabare, sonabaris |
| 3. Person Singular | sonabat | sonabatur |
| 1. Person Plural | sonabamus | sonabamur |
| 2. Person Plural | sonabatis | sonabamini |
| 3. Person Plural | sonabant | sonabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sonabo | sonabor |
| 2. Person Singular | sonabis | sonabere, sonaberis |
| 3. Person Singular | sonabit | sonabitur |
| 1. Person Plural | sonabimus | sonabimur |
| 2. Person Plural | sonabitis | sonabimini |
| 3. Person Plural | sonabunt | sonabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sonavi | — |
| 2. Person Singular | sonavisti | — |
| 3. Person Singular | sonavit | — |
| 1. Person Plural | sonavimus | — |
| 2. Person Plural | sonavistis | — |
| 3. Person Plural | sonare, sonavere, sonaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sonaveram | — |
| 2. Person Singular | sonaveras | — |
| 3. Person Singular | sonaverat | — |
| 1. Person Plural | sonaveramus | — |
| 2. Person Plural | sonaveratis | — |
| 3. Person Plural | sonaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sonavero | — |
| 2. Person Singular | sonaris, sonaveris | — |
| 3. Person Singular | sonaverit | — |
| 1. Person Plural | sonaverimus | — |
| 2. Person Plural | sonaveritis | — |
| 3. Person Plural | sonaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | nasonem, alisonem, salisonem, missonem, rusonem, sonem | soner |
| 2. Person Singular | ausones, sones | sonere, soneris |
| 3. Person Singular | sonet | sonetur |
| 1. Person Plural | sonemus | sonemur |
| 2. Person Plural | sonetis | sonemini |
| 3. Person Plural | sonent | sonentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sonarem | sonarer |
| 2. Person Singular | sonares | sonarere, sonareris |
| 3. Person Singular | sonaret | sonaretur |
| 1. Person Plural | sonaremus | sonaremur |
| 2. Person Plural | sonaretis | sonaremini |
| 3. Person Plural | sonarent | sonarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sonaverim | — |
| 2. Person Singular | sonaris, sonaveris | — |
| 3. Person Singular | sonaverit | — |
| 1. Person Plural | sonaverimus | — |
| 2. Person Plural | sonaveritis | — |
| 3. Person Plural | sonaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sonavissem | — |
| 2. Person Singular | sonavisses | — |
| 3. Person Singular | sonavisset | — |
| 1. Person Plural | sonavissemus | — |
| 2. Person Plural | sonavissetis | — |
| 3. Person Plural | sonavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | sonare | sonavisse |
| Passiv | sonari, sonarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | ausona, sona | sonare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | sonate | sonamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | sonato | sonator |
| 3. Person Singular | sonato | sonator |
| 2. Person Plural | sonatote | — |
| 3. Person Plural | sonanto | sonantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | sonata, sonatum, sonatus | sonaci, sonata, sonatae, sonati, sonatibus |
| Genitiv | sonaci, sonatae, sonati, sonatibus | sonatarum, sonatorum |
| Dativ | sonatae, sonato | sonatis |
| Akkusativ | sonatam, sonatum | sonata, sonatas, sonatos |
| Ablativ | sonata, sonato | sonatis |
| Vokativ | sonata, sonate, sonatum | sonaci, sonata, sonatae, sonati, sonatibus |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | sonatura, sonaturum, sonaturus | sonatura, sonaturae, sonaturi |
| Genitiv | sonaturae, sonaturi | sonaturarum, sonaturorum |
| Dativ | sonaturae, sonaturo | sonaturis |
| Akkusativ | sonaturam, sonaturum | sonatura, sonaturas, sonaturos |
| Ablativ | sonatura, sonaturo | sonaturis |
| Vokativ | sonatura, sonature, sonaturum | sonatura, sonaturae, sonaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | sonanda, sonandum, sonandus | sonanda, sonandae, sonandi |
| Genitiv | sonandae, sonandi | sonandarum, sonandorum |
| Dativ | sonando, sonandae | sonandis |
| Akkusativ | sonandam, sonandum | sonanda, sonandas, sonandos |
| Ablativ | sonando, sonanda | sonandis |
| Vokativ | sonanda, sonande, sonandum | sonanda, sonandae, sonandi |
152 (249) Formen für „sonare“