Formentabelle zu „solvere“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solvebam | solvebar |
| 2. Person Singular | solvebas | solvebare, solvebaris |
| 3. Person Singular | soluebat | solvebatur |
| 1. Person Plural | solvebamus | solvebamur |
| 2. Person Plural | solvebatis | solvebamini |
| 3. Person Plural | solvebant | solvebantur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solveram | — |
| 2. Person Singular | solveras | — |
| 3. Person Singular | soluerat | — |
| 1. Person Plural | solveramus | — |
| 2. Person Plural | solveratis | — |
| 3. Person Plural | solverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solvero | — |
| 2. Person Singular | solueris | — |
| 3. Person Singular | soluerit | — |
| 1. Person Plural | solverimus | — |
| 2. Person Plural | solveritis | — |
| 3. Person Plural | solverint | — |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solverim | — |
| 2. Person Singular | solueris | — |
| 3. Person Singular | soluerit | — |
| 1. Person Plural | solverimus | — |
| 2. Person Plural | solveritis | — |
| 3. Person Plural | solverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solvissem | — |
| 2. Person Singular | solvisses | — |
| 3. Person Singular | soluisset | — |
| 1. Person Plural | solvissemus | — |
| 2. Person Plural | solvissetis | — |
| 3. Person Plural | solvissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | solue | soluere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | soluite | solvimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | solvito | solvitor |
| 3. Person Singular | solvito | solvitor |
| 2. Person Plural | solvitote | — |
| 3. Person Plural | solvunto | solvuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | soluta, solutum, solutus | soluti, solutae, soluta |
| Genitiv | solutae, soluti | solutarum, solutorum |
| Dativ | soluto, solutae | solvtis, solutisque |
| Akkusativ | solutum, solutam | soluta, solutos, solutas |
| Ablativ | soluto, soluta | solvtis, solutisque |
| Vokativ | soluta, solutum, solute | soluta, soluti, solutae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | soluturus, soluturum, solutura | soluturae, solutura, soluturi |
| Genitiv | soluturae, soluturi | soluturarum, soluturorum |
| Dativ | soluturo, soluturae | soluturis |
| Akkusativ | soluturum, soluturam | soluturos, solutura, soluturas |
| Ablativ | soluturo, solutura | soluturis |
| Vokativ | soluturum, solutura, soluture | soluturae, solutura, soluturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | soluendum, soluenda, solvendus, solvunda, solvundum, solvundus | soluenda, soluendae, soluendi, solvunda, solvundae, solvundi |
| Genitiv | soluendi, soluendae, solvundae, solvundi | solvendarum, solvendorum, solvundarum, solvundorum |
| Dativ | soluendo, soluendae, solvundae, solvundo | solvendis, solvundis |
| Akkusativ | soluendam, soluendum, solvendamque, solvundam, solvundum | soluenda, solvendas, solvendos, solvunda, solvundas, solvundos |
| Ablativ | soluendo, soluenda, solvunda, solvundo | solvendis, solvundis |
| Vokativ | soluendum, soluenda, solvende, solvunda, solvunde, solvundum | soluenda, soluendi, soluendae, solvunda, solvundae, solvundi |
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | solubili | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | solubili | — |
| Vokativ | — | — |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
154 (283) Formen für „solvere“