Formentabelle zu „sollicitare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sollicitabam | sollicitabar |
| 2. Person Singular | sollicitabas | sollicitabare, sollicitabaris |
| 3. Person Singular | sollicitabat | sollicitabatur |
| 1. Person Plural | sollicitabamus | sollicitabamur |
| 2. Person Plural | sollicitabatis | sollicitabamini |
| 3. Person Plural | sollicitabant | sollicitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sollicitabo | sollicitabor |
| 2. Person Singular | sollicitabis | solicitaberis, sollicitabere, sollicitaberis |
| 3. Person Singular | sollicitabit | sollicitabitur |
| 1. Person Plural | sollicitabimus | sollicitabimur |
| 2. Person Plural | sollicitabitis | sollicitabimini |
| 3. Person Plural | sollicitabunt | sollicitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sollicitavi | — |
| 2. Person Singular | sollicitavisti | — |
| 3. Person Singular | sollicitavit | — |
| 1. Person Plural | sollicitavimus | — |
| 2. Person Plural | sollicitavistis | — |
| 3. Person Plural | sollicitare, solicitare, sollicitavere, sollicitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sollicitaveram | — |
| 2. Person Singular | sollicitaveras | — |
| 3. Person Singular | sollicitaverat | — |
| 1. Person Plural | sollicitaveramus | — |
| 2. Person Plural | sollicitaveratis | — |
| 3. Person Plural | sollicitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sollicitavero | — |
| 2. Person Singular | sollicitaris, sollicitaveris | — |
| 3. Person Singular | sollicitaverit | — |
| 1. Person Plural | sollicitaverimus | — |
| 2. Person Plural | sollicitaveritis | — |
| 3. Person Plural | sollicitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sollicitem | solliciter |
| 2. Person Singular | sollicites | sollicitere, solliciteris |
| 3. Person Singular | sollicitet | sollicitetur |
| 1. Person Plural | sollicitemus | sollicitemur |
| 2. Person Plural | sollicitetis | sollicitemini |
| 3. Person Plural | sollicitent | sollicitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sollicitarem | sollicitarer |
| 2. Person Singular | sollicitares | sollicitarere, sollicitareris |
| 3. Person Singular | sollicitaret | sollicitaretur |
| 1. Person Plural | sollicitaremus | sollicitaremur |
| 2. Person Plural | sollicitaretis | sollicitaremini |
| 3. Person Plural | sollicitarent | sollicitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sollicitaverim | — |
| 2. Person Singular | sollicitaris, sollicitaveris | — |
| 3. Person Singular | sollicitaverit | — |
| 1. Person Plural | sollicitaverimus | — |
| 2. Person Plural | sollicitaveritis | — |
| 3. Person Plural | sollicitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sollicitavissem | — |
| 2. Person Singular | sollicitavisses | — |
| 3. Person Singular | sollicitavisset | — |
| 1. Person Plural | sollicitavissemus | — |
| 2. Person Plural | sollicitavissetis | — |
| 3. Person Plural | sollicitassent, sollicitavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | sollicita, sollicitaeque | sollicitare, solicitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | solicitate, sollicitate | sollicitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | sollicitato | sollicitator |
| 3. Person Singular | sollicitato | sollicitator |
| 2. Person Plural | sollicitatote | — |
| 3. Person Plural | sollicitanto | sollicitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | sollicitata, sollicitatus, sollicitatum | sollicitati, sollicitata, sollicitatae |
| Genitiv | sollicitati, sollicitatae | sollicitatarum, sollicitatorum |
| Dativ | sollicitato, sollicitatae | sollicitatis |
| Akkusativ | sollicitatum, sollicitatam | sollicitatos, sollicitata, sollicitatas |
| Ablativ | sollicitato, sollicitata | sollicitatis |
| Vokativ | sollicitata, sollicitatum, solicitate, sollicitate | sollicitati, sollicitata, sollicitatae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | sollicitatura, sollicitaturum, sollicitaturus | sollicitatura, sollicitaturae, sollicitaturi |
| Genitiv | sollicitaturae, sollicitaturi | sollicitaturarum, sollicitaturorum |
| Dativ | sollicitaturae, sollicitaturo | sollicitatoris, sollicitaturis |
| Akkusativ | sollicitaturam, sollicitaturum | sollicitatura, sollicitaturas, sollicitaturos |
| Ablativ | sollicitatura, sollicitaturo | sollicitatoris, sollicitaturis |
| Vokativ | sollicitatura, sollicitature, sollicitaturum | sollicitatura, sollicitaturae, sollicitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | sollicitandum, sollicitanda, sollicitandus | sollicitandi, sollicitanda, sollicitandae |
| Genitiv | sollicitandi, sollicitandae | sollicitandarum, sollicitandorum |
| Dativ | sollicitando, sollicitandae | sollicitandis |
| Akkusativ | sollicitandum, sollicitandam | sollicitandos, sollicitandas, sollicitanda |
| Ablativ | sollicitando, sollicitanda | sollicitandis |
| Vokativ | sollicitandum, sollicitanda, sollicitande | sollicitandi, sollicitanda, sollicitandae |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | sollicitatoris | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
153 (253) Formen für „sollicitare“