Formentabelle zu „solitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solito | solitor |
| 2. Person Singular | solitas, coriosolitas | solitare, solitaris |
| 3. Person Singular | solitat | solitatur |
| 1. Person Plural | solitamus | solitamur |
| 2. Person Plural | solitatis | solitamini |
| 3. Person Plural | solitant | solitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solitabam | solitabar |
| 2. Person Singular | solitabas | solitabare, solitabaris |
| 3. Person Singular | solitabat | solitabatur |
| 1. Person Plural | solitabamus | solitabamur |
| 2. Person Plural | solitabatis | solitabamini |
| 3. Person Plural | solitabant | solitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solitabo | solitabor |
| 2. Person Singular | solitabis | solitabere, solitaberis |
| 3. Person Singular | solitabit | solitabitur |
| 1. Person Plural | solitabimus | solitabimur |
| 2. Person Plural | solitabitis | solitabimini |
| 3. Person Plural | solitabunt | solitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solitavi | — |
| 2. Person Singular | solitavisti | — |
| 3. Person Singular | solitavit | — |
| 1. Person Plural | solitavimus | — |
| 2. Person Plural | solitavistis | — |
| 3. Person Plural | solitare, solitavere, solitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solitaveram | — |
| 2. Person Singular | solitaveras | — |
| 3. Person Singular | solitaverat | — |
| 1. Person Plural | solitaveramus | — |
| 2. Person Plural | solitaveratis | — |
| 3. Person Plural | solitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solitavero | — |
| 2. Person Singular | solitaris, solitaveris | — |
| 3. Person Singular | solitaverit | — |
| 1. Person Plural | solitaverimus | — |
| 2. Person Plural | solitaveritis | — |
| 3. Person Plural | solitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solitem | soliter |
| 2. Person Singular | coriosolites, curiosolites, solites | solitere, soliteris |
| 3. Person Singular | solitet | solitetur |
| 1. Person Plural | solitemus | solitemur |
| 2. Person Plural | solitetis | solitemini |
| 3. Person Plural | solitent | solitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solitarem | solitarer |
| 2. Person Singular | solitares | solitarere, solitareris |
| 3. Person Singular | solitaret | solitaretur |
| 1. Person Plural | solitaremus | solitaremur |
| 2. Person Plural | solitaretis | solitaremini |
| 3. Person Plural | solitarent | solitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solitaverim | — |
| 2. Person Singular | solitaris, solitaveris | — |
| 3. Person Singular | solitaverit | — |
| 1. Person Plural | solitaverimus | — |
| 2. Person Plural | solitaveritis | — |
| 3. Person Plural | solitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | solitavissem | — |
| 2. Person Singular | solitavisses | — |
| 3. Person Singular | solitavisset | — |
| 1. Person Plural | solitavissemus | — |
| 2. Person Plural | solitavissetis | — |
| 3. Person Plural | solitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | solitare | solitavisse |
| Passiv | solitari, solitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | solita, solitaeque | solitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | solitate | solitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | solitato | solitator |
| 3. Person Singular | solitato | solitator |
| 2. Person Plural | solitatote | — |
| 3. Person Plural | solitanto | solitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | solitata, solitatum, solitatus | solitata, solitatae, solitati |
| Genitiv | solitatae, solitati | solitatarum, solitatorum |
| Dativ | solitatae, solitato | solitatis |
| Akkusativ | solitatam, solitatum | solitata, solitatas, solitatos |
| Ablativ | solitata, solitato | solitatis |
| Vokativ | solitata, solitate, solitatum | solitata, solitatae, solitati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | solitans | solitantes, solitantia |
| Genitiv | solitantis | solitantium, solitantum |
| Dativ | solitanti | solitantibus |
| Akkusativ | solitans, solitantem | solitantes, solitantia |
| Ablativ | solitante, solitanti | solitantibus |
| Vokativ | solitans | solitantes, solitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | solitatura, solitaturum, solitaturus | solitatura, solitaturae, solitaturi |
| Genitiv | solitaturae, solitaturi | solitaturarum, solitaturorum |
| Dativ | solitaturae, solitaturo | solitaturis |
| Akkusativ | solitaturam, solitaturum | solitatura, solitaturas, solitaturos |
| Ablativ | solitatura, solitaturo | solitaturis |
| Vokativ | solitatura, solitature, solitaturum | solitatura, solitaturae, solitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | solitanda, solitandum, solitandus | solitanda, solitandae, solitandi |
| Genitiv | solitandae, solitandi | solitandarum, solitandorum |
| Dativ | solitandae, solitando | solitandis |
| Akkusativ | solitandam, solitandum | solitanda, solitandas, solitandos |
| Ablativ | solitanda, solitando | solitandis |
| Vokativ | solitanda, solitande, solitandum | solitanda, solitandae, solitandi |
152 (233) Formen für „solitare“