Formentabelle zu „sancire“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sancio | sancior |
| 2. Person Singular | sancis | sanciris |
| 3. Person Singular | sancit | sancitur |
| 1. Person Plural | sancimus | sancimur |
| 2. Person Plural | sancitis | sancimini |
| 3. Person Plural | sanciunt | sanciuntur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sancbam, sanciebam | sanciebar |
| 2. Person Singular | sancbas, sanciebas | sanciebare, sanciebaris |
| 3. Person Singular | sancbat, sanciebat | sanciebatur |
| 1. Person Plural | sancbamus, sanciebamus | sanciebamur |
| 2. Person Plural | sancbatis, sanciebatis | sanciebamini |
| 3. Person Plural | sanciebant, sancbant | sanciebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sanciam, sancibo | sanciar, sancibor |
| 2. Person Singular | sancibis, sancies | sanciberis, sanciere, sancieris |
| 3. Person Singular | sancibit, sanciet | sanciberit, sancietur |
| 1. Person Plural | sancibimus, sanciemus | sancibimur, sanciemur |
| 2. Person Plural | sancibitis, sancietis | sancibimini, sanciemini |
| 3. Person Plural | sancibunt, sancient | sancientur, sancibuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sanxi | — |
| 2. Person Singular | sanxisti | — |
| 3. Person Singular | sanxit | — |
| 1. Person Plural | sanximus | — |
| 2. Person Plural | sanxistis | — |
| 3. Person Plural | sanxerunt, sanxere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sanxeram | — |
| 2. Person Singular | sanxeras | — |
| 3. Person Singular | sanxerat | — |
| 1. Person Plural | sanxeramus | — |
| 2. Person Plural | sanxeratis | — |
| 3. Person Plural | sanxerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sanxero | — |
| 2. Person Singular | sanxeris | — |
| 3. Person Singular | sanxerit | — |
| 1. Person Plural | sanxerimus | — |
| 2. Person Plural | sanxeritis | — |
| 3. Person Plural | sanxerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sanciam | sanciar |
| 2. Person Singular | sancias | sanciare, sanciaris |
| 3. Person Singular | sanciat | sanciatur |
| 1. Person Plural | sanciamus | sanciamur |
| 2. Person Plural | sanciatis | sanciamini |
| 3. Person Plural | sanciant | sanciantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sancirem | sancirer |
| 2. Person Singular | sancires | sancirere, sancireris |
| 3. Person Singular | sanciret | sanciretur |
| 1. Person Plural | sanciremus | sanciremur |
| 2. Person Plural | sanciretis | sanciremini |
| 3. Person Plural | sancirent | sancirentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sanxerim | — |
| 2. Person Singular | sanxeris | — |
| 3. Person Singular | sanxerit | — |
| 1. Person Plural | sanxerimus | — |
| 2. Person Plural | sanxeritis | — |
| 3. Person Plural | sanxerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | sanxissem | — |
| 2. Person Singular | sanxisses | — |
| 3. Person Singular | sanxisset | — |
| 1. Person Plural | sanxissemus | — |
| 2. Person Plural | sanxissetis | — |
| 3. Person Plural | sanxissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | sancitum, sanci, sancitam | sancire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | sancite | sancimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | sancito | sancitor |
| 3. Person Singular | sancito | sancitor |
| 2. Person Plural | sancitote | — |
| 3. Person Plural | sanciunto | sanciuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | sanctum, sancta, sanctus | sancta, sancti, sanctae, sanctiusque, sanctientes |
| Genitiv | sancti, sanctae, sanctiusque, sanctientes | sanctorum, sanctarum, santorum |
| Dativ | sanctae, sancto | sanctis, sanctissume |
| Akkusativ | sanctum, sanctam | sancta, sanctos, sanctas |
| Ablativ | sancta, sancto | sanctis, sanctissume |
| Vokativ | sanctum, sancta, sancte | sancta, sancti, sanctae, sanctiusque, sanctientes |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | sanctura, sancturum, sancturus | sanctura, sancturae, sancturi |
| Genitiv | sancturae, sancturi | sancturarum, sancturorum |
| Dativ | sancturae, sancturo | sancturis |
| Akkusativ | sancturam, sancturum | sanctura, sancturas, sancturos |
| Ablativ | sanctura, sancturo | sancturis |
| Vokativ | sanctura, sancture, sancturum | sanctura, sancturae, sancturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | sanciendum, sancienda, sanciendus, sanciunda, sanciundum, sanciundus | sancienda, sanciundi, sanciendae, sanciendi, sanciunda, sanciundae |
| Genitiv | sanciendae, sanciundi, sanciendi, sanciundae | sanciendarum, sanciendorum, sanciundarum, sanciundorum |
| Dativ | sanciendo, sanciendae, sanciundae, sanciundo | sanciendis, sanciundis |
| Akkusativ | sanciendum, sanciendam, sanciundam, sanciundum | sancienda, sanciendas, sanciendos, sanciunda, sanciundas, sanciundos |
| Ablativ | sanciendo, sancienda, sanciunda, sanciundo | sanciendis, sanciundis |
| Vokativ | sanciendum, sancienda, sanciende, sanciunda, sanciunde, sanciundum | sancienda, sanciundi, sanciendae, sanciendi, sanciunda, sanciundae |
152 (312) Formen für „sancire“