Formentabelle zu „rutilare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rutilo | rutilor |
| 2. Person Singular | rutilas | rutilare, rutilaris |
| 3. Person Singular | rutilat | rutilatur |
| 1. Person Plural | rutilamus | rutilamur |
| 2. Person Plural | rutilatis | rutilamini |
| 3. Person Plural | rutilant | rutilantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rutilabam | rutilabar |
| 2. Person Singular | rutilabas | rutilabare, rutilabaris |
| 3. Person Singular | rutilabat | rutilabatur |
| 1. Person Plural | rutilabamus | rutilabamur |
| 2. Person Plural | rutilabatis | rutilabamini |
| 3. Person Plural | rutilabant | rutilabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rutilabo | rutilabor |
| 2. Person Singular | rutilabis | rutilabere, rutilaberis |
| 3. Person Singular | rutilabit | rutilabitur |
| 1. Person Plural | rutilabimus | rutilabimur |
| 2. Person Plural | rutilabitis | rutilabimini |
| 3. Person Plural | rutilabunt | rutilabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rutilavi | — |
| 2. Person Singular | rutilavisti | — |
| 3. Person Singular | rutilavit | — |
| 1. Person Plural | rutilavimus | — |
| 2. Person Plural | rutilavistis | — |
| 3. Person Plural | rutilare, rutilavere, rutilaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rutilaveram | — |
| 2. Person Singular | rutilaveras | — |
| 3. Person Singular | rutilaverat | — |
| 1. Person Plural | rutilaveramus | — |
| 2. Person Plural | rutilaveratis | — |
| 3. Person Plural | rutilaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rutilavero | — |
| 2. Person Singular | rutilaris, rutilaveris | — |
| 3. Person Singular | rutilaverit | — |
| 1. Person Plural | rutilaverimus | — |
| 2. Person Plural | rutilaveritis | — |
| 3. Person Plural | rutilaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rutilem | rutiler |
| 2. Person Singular | rutiles | rutilere, rutileris |
| 3. Person Singular | rutilet | rutiletur |
| 1. Person Plural | rutilemus | rutilemur |
| 2. Person Plural | rutiletis | rutilemini |
| 3. Person Plural | rutilent | rutilentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rutilarem | rutilarer |
| 2. Person Singular | rutilares | rutilarere, rutilareris |
| 3. Person Singular | rutilaret | rutilaretur |
| 1. Person Plural | rutilaremus | rutilaremur |
| 2. Person Plural | rutilaretis | rutilaremini |
| 3. Person Plural | rutilarent | rutilarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rutilaverim | — |
| 2. Person Singular | rutilaris, rutilaveris | — |
| 3. Person Singular | rutilaverit | — |
| 1. Person Plural | rutilaverimus | — |
| 2. Person Plural | rutilaveritis | — |
| 3. Person Plural | rutilaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rutilavissem | — |
| 2. Person Singular | rutilavisses | — |
| 3. Person Singular | rutilavisset | — |
| 1. Person Plural | rutilavissemus | — |
| 2. Person Plural | rutilavissetis | — |
| 3. Person Plural | rutilavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | rutilare | rutilavisse |
| Passiv | rutilari, rutilarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | rutila | rutilare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | rutilate | rutilamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | rutilato | rutilator |
| 3. Person Singular | rutilato | rutilator |
| 2. Person Plural | rutilatote | — |
| 3. Person Plural | rutilanto | rutilantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | rutilatumque, rutilata, rutilatum, rutilatus | rutilatae, rutilata, rutilati |
| Genitiv | rutilatae, rutilati | rutilatarum, rutilatorum |
| Dativ | rutilatae, rutilato | rutilatis |
| Akkusativ | rutilatumque, rutilatam, rutilatum | rutilata, rutilatas, rutilatos |
| Ablativ | rutilata, rutilato | rutilatis |
| Vokativ | rutilatumque, rutilata, rutilate, rutilatum | rutilatae, rutilata, rutilati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | rutilatura, rutilaturum, rutilaturus | rutilatura, rutilaturae, rutilaturi |
| Genitiv | rutilaturae, rutilaturi | rutilaturarum, rutilaturorum |
| Dativ | rutilaturae, rutilaturo | rutilaturis |
| Akkusativ | rutilaturam, rutilaturum | rutilatura, rutilaturas, rutilaturos |
| Ablativ | rutilatura, rutilaturo | rutilaturis |
| Vokativ | rutilatura, rutilature, rutilaturum | rutilatura, rutilaturae, rutilaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | rutilanda, rutilandum, rutilandus | rutilanda, rutilandae, rutilandi |
| Genitiv | rutilandae, rutilandi | rutilandarum, rutilandorum |
| Dativ | rutilandae, rutilando | rutilandis |
| Akkusativ | rutilandam, rutilandum | rutilanda, rutilandas, rutilandos |
| Ablativ | rutilanda, rutilando | rutilandis |
| Vokativ | rutilanda, rutilande, rutilandum | rutilanda, rutilandae, rutilandi |
152 (232) Formen für „rutilare“