Formentabelle zu „rogitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rogito | rogitor |
| 2. Person Singular | rogitas | rogitare, rogitaris |
| 3. Person Singular | rogitat | rogitatur |
| 1. Person Plural | rogitamus | rogitamur |
| 2. Person Plural | rogitatis | rogitamini |
| 3. Person Plural | rogitant | rogitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rogitabam | rogitabar |
| 2. Person Singular | rogitabas | rogitabare, rogitabaris |
| 3. Person Singular | rogitabat | rogitabatur |
| 1. Person Plural | rogitabamus | rogitabamur |
| 2. Person Plural | rogitabatis | rogitabamini |
| 3. Person Plural | rogitabant | rogitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rogitabo | rogitabor |
| 2. Person Singular | rogitabis | rogitabere, rogitaberis |
| 3. Person Singular | rogitabit | rogitabitur |
| 1. Person Plural | rogitabimus | rogitabimur |
| 2. Person Plural | rogitabitis | rogitabimini |
| 3. Person Plural | rogitabunt | rogitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rogitavi | — |
| 2. Person Singular | rogitavisti | — |
| 3. Person Singular | rogitavit | — |
| 1. Person Plural | rogitavimus | — |
| 2. Person Plural | rogitavistis | — |
| 3. Person Plural | rogitare, rogitavere, rogitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rogitaveram | — |
| 2. Person Singular | rogitaveras | — |
| 3. Person Singular | rogitaverat | — |
| 1. Person Plural | rogitaveramus | — |
| 2. Person Plural | rogitaveratis | — |
| 3. Person Plural | rogitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rogitavero | — |
| 2. Person Singular | rogitaris, rogitaveris | — |
| 3. Person Singular | rogitaverit | — |
| 1. Person Plural | rogitaverimus | — |
| 2. Person Plural | rogitaveritis | — |
| 3. Person Plural | rogitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rogitem | rogiter |
| 2. Person Singular | rogites | rogitere, rogiteris |
| 3. Person Singular | rogitet | rogitetur |
| 1. Person Plural | rogitemus | rogitemur |
| 2. Person Plural | rogitetis | rogitemini |
| 3. Person Plural | rogitent | rogitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rogitarem | rogitarer |
| 2. Person Singular | rogitares | rogitarere, rogitareris |
| 3. Person Singular | rogitaret | rogitaretur |
| 1. Person Plural | rogitaremus | rogitaremur |
| 2. Person Plural | rogitaretis | rogitaremini |
| 3. Person Plural | rogitarent | rogitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rogitaverim | — |
| 2. Person Singular | rogitaris, rogitaveris | — |
| 3. Person Singular | rogitaverit | — |
| 1. Person Plural | rogitaverimus | — |
| 2. Person Plural | rogitaveritis | — |
| 3. Person Plural | rogitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | rogitavissem | — |
| 2. Person Singular | rogitavisses | — |
| 3. Person Singular | rogitavisset | — |
| 1. Person Plural | rogitavissemus | — |
| 2. Person Plural | rogitavissetis | — |
| 3. Person Plural | rogitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | rogitare | rogitavisse |
| Passiv | rogitari, rogitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | rogita | rogitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | rogitate | rogitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | rogitato | rogitator |
| 3. Person Singular | rogitato | rogitator |
| 2. Person Plural | rogitatote | — |
| 3. Person Plural | rogitanto | rogitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | rogitata, rogitatum, rogitatus | rogitata, rogitatae, rogitati |
| Genitiv | rogitatae, rogitati | rogitatarum, rogitatorum |
| Dativ | rogitatae, rogitato | rogitatis |
| Akkusativ | rogitatam, rogitatum | rogitata, rogitatas, rogitatos |
| Ablativ | rogitata, rogitato | rogitatis |
| Vokativ | rogitata, rogitate, rogitatum | rogitata, rogitatae, rogitati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | rogitatura, rogitaturum, rogitaturus | rogitatura, rogitaturae, rogitaturi |
| Genitiv | rogitaturae, rogitaturi | rogitaturarum, rogitaturorum |
| Dativ | rogitaturae, rogitaturo | rogitaturis |
| Akkusativ | rogitaturam, rogitaturum | rogitatura, rogitaturas, rogitaturos |
| Ablativ | rogitatura, rogitaturo | rogitaturis |
| Vokativ | rogitatura, rogitature, rogitaturum | rogitatura, rogitaturae, rogitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | rogitanda, rogitandum, rogitandus | rogitanda, rogitandae, rogitandi |
| Genitiv | rogitandae, rogitandi | rogitandarum, rogitandorum |
| Dativ | rogitandae, rogitando | rogitandis |
| Akkusativ | rogitandam, rogitandum | rogitanda, rogitandas, rogitandos |
| Ablativ | rogitanda, rogitando | rogitandis |
| Vokativ | rogitanda, rogitande, rogitandum | rogitanda, rogitandae, rogitandi |
152 (235) Formen für „rogitare“