Formentabelle zu „revelare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | revelo | revelor |
| 2. Person Singular | revelas | revelare, revelaris |
| 3. Person Singular | revelat | revelatur |
| 1. Person Plural | revelamus | revelamur |
| 2. Person Plural | revelatis | revelamini |
| 3. Person Plural | revelant | revelantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | revelabam | revelabar |
| 2. Person Singular | revelabas | revelabare, revelabaris |
| 3. Person Singular | revelabat | revelabatur |
| 1. Person Plural | revelabamus | revelabamur |
| 2. Person Plural | revelabatis | revelabamini |
| 3. Person Plural | revelabant | revelabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | revelabo | revelabor |
| 2. Person Singular | revelabis | revelabere, revelaberis |
| 3. Person Singular | revelabit | revelabitur |
| 1. Person Plural | revelabimus | revelabimur |
| 2. Person Plural | revelabitis | revelabimini |
| 3. Person Plural | revelabunt | revelabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | revelavi | — |
| 2. Person Singular | revelavisti | — |
| 3. Person Singular | revelavit | — |
| 1. Person Plural | revelavimus | — |
| 2. Person Plural | revelavistis | — |
| 3. Person Plural | revelare, revelavere, revelaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | revelaveram | — |
| 2. Person Singular | revelaveras | — |
| 3. Person Singular | revelaverat | — |
| 1. Person Plural | revelaveramus | — |
| 2. Person Plural | revelaveratis | — |
| 3. Person Plural | revelaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | revelavero | — |
| 2. Person Singular | revelaris, revelaveris | — |
| 3. Person Singular | revelaverit | — |
| 1. Person Plural | revelaverimus | — |
| 2. Person Plural | revelaveritis | — |
| 3. Person Plural | revelaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | revelem | reveler |
| 2. Person Singular | reveles | revelere, reveleris |
| 3. Person Singular | revelet | reveletur |
| 1. Person Plural | revelemus | revelemur |
| 2. Person Plural | reveletis | revelemini |
| 3. Person Plural | revelent | revelentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | revelarem | revelarer |
| 2. Person Singular | revelares | revelarere, revelareris |
| 3. Person Singular | revelaret | revelaretur |
| 1. Person Plural | revelaremus | revelaremur |
| 2. Person Plural | revelaretis | revelaremini |
| 3. Person Plural | revelarent | revelarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | revelaverim | — |
| 2. Person Singular | revelaris, revelaveris | — |
| 3. Person Singular | revelaverit | — |
| 1. Person Plural | revelaverimus | — |
| 2. Person Plural | revelaveritis | — |
| 3. Person Plural | revelaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | revelavissem | — |
| 2. Person Singular | revelavisses | — |
| 3. Person Singular | revelavisset | — |
| 1. Person Plural | revelavissemus | — |
| 2. Person Plural | revelavissetis | — |
| 3. Person Plural | revelavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | revela | revelare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | revelate | revelamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | revelato | revelator |
| 3. Person Singular | revelato | revelator |
| 2. Person Plural | revelatote | — |
| 3. Person Plural | revelanto | revelantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | revelata, revelatum, revelatus | revelata, revelatae, revelati |
| Genitiv | revelatae, revelati | revelatarum, revelatorum |
| Dativ | revelato, revelatae | revelatis |
| Akkusativ | revelatum, revelatam | revelata, revelatas, revelatos |
| Ablativ | revelato, revelata | revelatis |
| Vokativ | revelata, revelatum, revelate | revelata, revelatae, revelati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | revelans | revelantes, revelantia |
| Genitiv | revelantis | revelantium, revelantum |
| Dativ | revelanti | revelantibus |
| Akkusativ | revelans, revelantem | revelantes, revelantia |
| Ablativ | revelante, revelanti | revelantibus |
| Vokativ | revelans | revelantes, revelantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | revelatura, revelaturum, revelaturus | revelatura, revelaturae, revelaturi |
| Genitiv | revelaturae, revelaturi | revelaturarum, revelaturorum |
| Dativ | revelaturae, revelaturo | revelaturis |
| Akkusativ | revelaturam, revelaturum | revelatura, revelaturas, revelaturos |
| Ablativ | revelatura, revelaturo | revelaturis |
| Vokativ | revelatura, revelature, revelaturum | revelatura, revelaturae, revelaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | revelanda, revelandum, revelandus | revelanda, revelandae, revelandi |
| Genitiv | revelandae, revelandi | revelandarum, revelandorum |
| Dativ | revelandae, revelando | revelandis |
| Akkusativ | revelandam, revelandum | revelanda, revelandas, revelandos |
| Ablativ | revelanda, revelando | revelandis |
| Vokativ | revelanda, revelande, revelandum | revelanda, revelandae, revelandi |
152 (228) Formen für „revelare“