Formentabelle zu „retentare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | retento, retentores | retentor |
| 2. Person Singular | retentas | retentare, retentaris |
| 3. Person Singular | retentat | retentatur |
| 1. Person Plural | retentamus | retentamur |
| 2. Person Plural | retentatis | retentamini |
| 3. Person Plural | retentant | retentantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | retentabam | retentabar |
| 2. Person Singular | retentabas | retentabare, retentabaris |
| 3. Person Singular | retentabat | retentabatur |
| 1. Person Plural | retentabamus | retentabamur |
| 2. Person Plural | retentabatis | retentabamini |
| 3. Person Plural | retentabant | retentabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | retentabo | retentabor |
| 2. Person Singular | retentabis | retentabere, retentaberis |
| 3. Person Singular | retentabit | retentabitur |
| 1. Person Plural | retentabimus | retentabimur |
| 2. Person Plural | retentabitis | retentabimini |
| 3. Person Plural | retentabunt | retentabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | retentavi | — |
| 2. Person Singular | retentavisti | — |
| 3. Person Singular | retentavit | — |
| 1. Person Plural | retentavimus | — |
| 2. Person Plural | retentavistis | — |
| 3. Person Plural | retentare, retentavere, retentaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | retentaveram | — |
| 2. Person Singular | retentaveras | — |
| 3. Person Singular | retentaverat | — |
| 1. Person Plural | retentaveramus | — |
| 2. Person Plural | retentaveratis | — |
| 3. Person Plural | retentaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | retentavero | — |
| 2. Person Singular | retentaris, retentaveris | — |
| 3. Person Singular | retentaverit | — |
| 1. Person Plural | retentaverimus | — |
| 2. Person Plural | retentaveritis | — |
| 3. Person Plural | retentaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | redentem, retentem | retenter |
| 2. Person Singular | retentes | retentere, retenteris |
| 3. Person Singular | retentet | retentetur |
| 1. Person Plural | retentemus | retentemur |
| 2. Person Plural | retentetis | retentemini |
| 3. Person Plural | retentent | retententur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | retentarem | retentarer |
| 2. Person Singular | retentares | retentarere, retentareris |
| 3. Person Singular | retentaret | retentaretur |
| 1. Person Plural | retentaremus | retentaremur |
| 2. Person Plural | retentaretis | retentaremini |
| 3. Person Plural | retentarent | retentarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | retentaverim | — |
| 2. Person Singular | retentaris, retentaveris | — |
| 3. Person Singular | retentaverit | — |
| 1. Person Plural | retentaverimus | — |
| 2. Person Plural | retentaveritis | — |
| 3. Person Plural | retentaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | retentavissem | — |
| 2. Person Singular | retentavisses | — |
| 3. Person Singular | retentavisset | — |
| 1. Person Plural | retentavissemus | — |
| 2. Person Plural | retentavissetis | — |
| 3. Person Plural | retentavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | retenta | retentare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | retentate | retentamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | retentato | retentator |
| 3. Person Singular | retentato | retentator |
| 2. Person Plural | retentatote | — |
| 3. Person Plural | retentanto | retentantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | retentatum, retentata, retentatus | retentata, retentatae, retentati |
| Genitiv | retentatae, retentati | retentatarum, retentatorum |
| Dativ | retentatae, retentato | retentatis |
| Akkusativ | retentatum, retentatam | retentata, retentatas, retentatos |
| Ablativ | retentata, retentato | retentatis |
| Vokativ | retentatum, retentata, retentate | retentata, retentatae, retentati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | retentans | retentantes, retentantia |
| Genitiv | retentantis | retentantium, retentantum |
| Dativ | retentanti | retentantibus |
| Akkusativ | retentans, retentantem | retentantes, retentantia |
| Ablativ | retentante, retentanti | retentantibus |
| Vokativ | retentans | retentantes, retentantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | retentatura, retentaturum, retentaturus | retentatura, retentaturae, retentaturi |
| Genitiv | retentaturae, retentaturi | retentaturarum, retentaturorum |
| Dativ | retentaturae, retentaturo | retentaturis |
| Akkusativ | retentaturam, retentaturum | retentatura, retentaturas, retentaturos |
| Ablativ | retentatura, retentaturo | retentaturis |
| Vokativ | retentatura, retentature, retentaturum | retentatura, retentaturae, retentaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | retentanda, retentandum, retentandus | retentanda, retentandae, retentandi |
| Genitiv | retentandae, retentandi | retentandarum, retentandorum |
| Dativ | retentandae, retentando | retentandis |
| Akkusativ | retentandam, retentandum | retentanda, retentandas, retentandos |
| Ablativ | retentanda, retentando | retentandis |
| Vokativ | retentanda, retentande, retentandum | retentanda, retentandae, retentandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | retentores |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | retentores |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | retentores |
155 (234) Formen für „retentare“