Formentabelle zu „resecare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reseco | resecor |
| 2. Person Singular | resecas | resecare, resecaris |
| 3. Person Singular | resecat | resecatur |
| 1. Person Plural | resecamus | resecamur |
| 2. Person Plural | resecatis | resecamini |
| 3. Person Plural | resecant | resecantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | resecabam | resecabar |
| 2. Person Singular | resecabas | resecabare, resecabaris |
| 3. Person Singular | resecabat | resecabatur |
| 1. Person Plural | resecabamus | resecabamur |
| 2. Person Plural | resecabatis | resecabamini |
| 3. Person Plural | resecabant | resecabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | resecabo | resecabor |
| 2. Person Singular | resecabis | resecabere, resecaberis |
| 3. Person Singular | resecabit | resecabitur |
| 1. Person Plural | resecabimus | resecabimur |
| 2. Person Plural | resecabitis | resecabimini |
| 3. Person Plural | resecabunt | resecabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | resecui | — |
| 2. Person Singular | resecuisti | — |
| 3. Person Singular | resecuit | — |
| 1. Person Plural | resecuimus | — |
| 2. Person Plural | resecuistis | — |
| 3. Person Plural | resecuere, resecuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | resecueram | — |
| 2. Person Singular | resecueras | — |
| 3. Person Singular | resecuerat | — |
| 1. Person Plural | resecueramus | — |
| 2. Person Plural | resecueratis | — |
| 3. Person Plural | resecuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | resecuero | — |
| 2. Person Singular | resecueris | — |
| 3. Person Singular | resecuerit | — |
| 1. Person Plural | resecuerimus | — |
| 2. Person Plural | resecueritis | — |
| 3. Person Plural | resecuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | resecem | resecer |
| 2. Person Singular | reseces | resecere, reseceris |
| 3. Person Singular | resecet | resecetur |
| 1. Person Plural | resecemus | resecemur |
| 2. Person Plural | resecetis | resecemini |
| 3. Person Plural | resecent | resecentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | resecarem | resecarer |
| 2. Person Singular | resecares | resecarere, resecareris |
| 3. Person Singular | resecaret | resecaretur |
| 1. Person Plural | resecaremus | resecaremur |
| 2. Person Plural | resecaretis | resecaremini |
| 3. Person Plural | resecarent | resecarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | resecuerim | — |
| 2. Person Singular | resecueris | — |
| 3. Person Singular | resecuerit | — |
| 1. Person Plural | resecuerimus | — |
| 2. Person Plural | resecueritis | — |
| 3. Person Plural | resecuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | resecuissem | — |
| 2. Person Singular | resecuisses | — |
| 3. Person Singular | resecuisset | — |
| 1. Person Plural | resecuissemus | — |
| 2. Person Plural | resecuissetis | — |
| 3. Person Plural | resecuissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | reseca, resecatam | resecare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | resecate | resecamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | resecato | resecator |
| 3. Person Singular | resecato | resecator |
| 2. Person Plural | resecatote | — |
| 3. Person Plural | resecanto | resecantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | resectum, irresectus, resecta, resectus | resecta, resectae, resecti |
| Genitiv | resectae, resecti | resectarum, resectorum |
| Dativ | resecto, resectae | resectis |
| Akkusativ | resectum, resectam | resectas, resecta, resectos |
| Ablativ | resecto, resecta | resectis |
| Vokativ | resectum, resecta, resecte | resecta, resectae, resecti |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | resecans | resecantes, resecantia |
| Genitiv | resecantis | resecantium, resecantum |
| Dativ | resecanti | resecantibus |
| Akkusativ | resecans, resecantem | resecantes, resecantia |
| Ablativ | resecante, resecanti | resecantibus |
| Vokativ | resecans | resecantes, resecantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | resectura, resecturum, resecturus | resectura, resecturae, resecturi |
| Genitiv | resecturae, resecturi | resecturarum, resecturorum |
| Dativ | resecturae, resecturo | resecturis |
| Akkusativ | resecturam, resecturum | resectura, resecturas, resecturos |
| Ablativ | resectura, resecturo | resecturis |
| Vokativ | resectura, resecture, resecturum | resectura, resecturae, resecturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | resecanda, resecandum, resecandus | resecanda, resecandae, resecandi |
| Genitiv | resecandae, resecandi | resecandarum, resecandorum |
| Dativ | resecandae, resecando | resecandis |
| Akkusativ | resecandam, resecandum | resecandas, resecanda, resecandos |
| Ablativ | resecanda, resecando | resecandis |
| Vokativ | resecanda, resecandum, resecande | resecanda, resecandae, resecandi |
152 (233) Formen für „resecare“