Formentabelle zu „relucere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reluceo | reluceor |
| 2. Person Singular | reluces | relucere, reluceris |
| 3. Person Singular | relucet | relucetur |
| 1. Person Plural | relucemus | relucemur |
| 2. Person Plural | relucetis | relucemini |
| 3. Person Plural | relucent | relucentur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | relucebam | relucebar |
| 2. Person Singular | relucebas | relucebare, relucebaris |
| 3. Person Singular | relucebat | relucebatur |
| 1. Person Plural | relucebamus | relucebamur |
| 2. Person Plural | relucebatis | relucebamini |
| 3. Person Plural | relucebant, relucitabant | relucebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | relucebo | relucebor |
| 2. Person Singular | relucebis, reluxeris | relucebere, reluceberis |
| 3. Person Singular | relucebit, reluxerit | relucebitur |
| 1. Person Plural | relucebimus, reluxerimus | relucebimur |
| 2. Person Plural | relucebitis, reluxeritis | relucebimini |
| 3. Person Plural | relucebunt, reluxerint | relucebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reluxi | — |
| 2. Person Singular | reluxisti | — |
| 3. Person Singular | reluxit | — |
| 1. Person Plural | reluximus | — |
| 2. Person Plural | reluxistis | — |
| 3. Person Plural | reluxere, reluxerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reluxeram | — |
| 2. Person Singular | reluxeras | — |
| 3. Person Singular | reluxerat | — |
| 1. Person Plural | reluxeramus | — |
| 2. Person Plural | reluxeratis | — |
| 3. Person Plural | reluxerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reluxero | — |
| 2. Person Singular | reluxeris | — |
| 3. Person Singular | reluxerit | — |
| 1. Person Plural | reluxerimus | — |
| 2. Person Plural | reluxeritis | — |
| 3. Person Plural | reluxerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reluceam | relucear |
| 2. Person Singular | reluceas | reluceare, relucearis |
| 3. Person Singular | reluceat | reluceatur |
| 1. Person Plural | reluceamus | reluceamur |
| 2. Person Plural | reluceatis | reluceamini |
| 3. Person Plural | reluceant | reluceantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | relucerem | relucerer |
| 2. Person Singular | reluceres | relucerere, relucereris |
| 3. Person Singular | reluceret | reluceretur |
| 1. Person Plural | reluceremus | reluceremur |
| 2. Person Plural | reluceretis | reluceremini |
| 3. Person Plural | relucerent | relucerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reluxerim | — |
| 2. Person Singular | reluxeris | — |
| 3. Person Singular | reluxerit | — |
| 1. Person Plural | reluxerimus | — |
| 2. Person Plural | reluxeritis | — |
| 3. Person Plural | reluxerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reluxissem | — |
| 2. Person Singular | reluxisses | — |
| 3. Person Singular | reluxisset | — |
| 1. Person Plural | reluxissemus | — |
| 2. Person Plural | reluxissetis | — |
| 3. Person Plural | reluxissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | relucere | reluxisse |
| Passiv | reluceri, relucerier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | reluce | relucere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | relucete | relucemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | reluceto | relucetor |
| 3. Person Singular | reluceto | relucetor |
| 2. Person Plural | relucetote | — |
| 3. Person Plural | relucento | relucentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | relucens | relucentes, relucentia |
| Genitiv | relucentis | relucentium, relucentum |
| Dativ | relucenti | relucentibus |
| Akkusativ | relucentem, relucens | relucentes, relucentia |
| Ablativ | relucente, relucenti | relucentibus |
| Vokativ | relucens | relucentes, relucentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | relucenda, relucendum, relucendus | relucenda, relucendae, relucendi |
| Genitiv | relucendae, relucendi | relucendarum, relucendorum |
| Dativ | relucendae, relucendo | relucendis |
| Akkusativ | relucendam, relucendum | relucenda, relucendas, relucendos |
| Ablativ | relucenda, relucendo | relucendis |
| Vokativ | relucenda, relucende, relucendum | relucenda, relucendae, relucendi |
128 (167) Formen für „relucere“