Formentabelle zu „reflare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reflo | reflor |
| 2. Person Singular | reflas | reflare, reflaris |
| 3. Person Singular | reflat | reflatur |
| 1. Person Plural | reflamus | reflamur |
| 2. Person Plural | reflatis | reflamini |
| 3. Person Plural | reflant | reflantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reflabam | reflabar |
| 2. Person Singular | reflabas | reflabare, reflabaris |
| 3. Person Singular | reflabat | reflabatur |
| 1. Person Plural | reflabamus | reflabamur |
| 2. Person Plural | reflabatis | reflabamini |
| 3. Person Plural | reflabant | reflabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reflabo | reflabor |
| 2. Person Singular | reflabis | reflabere, reflaberis |
| 3. Person Singular | reflabit | reflabitur |
| 1. Person Plural | reflabimus | reflabimur |
| 2. Person Plural | reflabitis | reflabimini |
| 3. Person Plural | reflabunt | reflabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reflavi | — |
| 2. Person Singular | reflavisti | — |
| 3. Person Singular | reflavit | — |
| 1. Person Plural | reflavimus | — |
| 2. Person Plural | reflavistis | — |
| 3. Person Plural | reflare, reflavere, reflaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reflaveram | — |
| 2. Person Singular | reflaveras | — |
| 3. Person Singular | reflaverat | — |
| 1. Person Plural | reflaveramus | — |
| 2. Person Plural | reflaveratis | — |
| 3. Person Plural | reflaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reflavero | — |
| 2. Person Singular | reflaris, reflaveris | — |
| 3. Person Singular | reflaverit | — |
| 1. Person Plural | reflaverimus | — |
| 2. Person Plural | reflaveritis | — |
| 3. Person Plural | reflaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reflem | refler |
| 2. Person Singular | refles | reflere, refleris |
| 3. Person Singular | reflet | refletur |
| 1. Person Plural | reflemus | reflemur |
| 2. Person Plural | refletis | reflemini |
| 3. Person Plural | reflent | reflentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reflarem | reflarer |
| 2. Person Singular | reflares | reflarere, reflareris |
| 3. Person Singular | reflaret | reflaretur |
| 1. Person Plural | reflaremus | reflaremur |
| 2. Person Plural | reflaretis | reflaremini |
| 3. Person Plural | reflarent | reflarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reflaverim | — |
| 2. Person Singular | reflaris, reflaveris | — |
| 3. Person Singular | reflaverit | — |
| 1. Person Plural | reflaverimus | — |
| 2. Person Plural | reflaveritis | — |
| 3. Person Plural | reflaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reflavissem | — |
| 2. Person Singular | reflavisses | — |
| 3. Person Singular | reflavisset | — |
| 1. Person Plural | reflavissemus | — |
| 2. Person Plural | reflavissetis | — |
| 3. Person Plural | reflavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | reflare | reflavisse |
| Passiv | reflari, reflarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | refla | reflare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | reflate | reflamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | reflato | reflator |
| 3. Person Singular | reflato | reflator |
| 2. Person Plural | reflatote | — |
| 3. Person Plural | reflanto | reflantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | reflatum, reflata, reflatus | reflata, reflatae, reflati |
| Genitiv | reflatae, reflati | reflatarum, reflatorum |
| Dativ | reflatae, reflato | reflatis |
| Akkusativ | reflatum, reflatam | reflata, reflatas, reflatos |
| Ablativ | reflata, reflato | reflatis |
| Vokativ | reflatum, reflata, reflate | reflata, reflatae, reflati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | reflans | reflantes, reflantia |
| Genitiv | reflantis | reflantium, reflantum |
| Dativ | reflanti | reflantibus |
| Akkusativ | reflantem, reflans | reflantes, reflantia |
| Ablativ | reflante, reflanti | reflantibus |
| Vokativ | reflans | reflantes, reflantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | reflatura, reflaturum, reflaturus | reflatura, reflaturae, reflaturi |
| Genitiv | reflaturae, reflaturi | reflaturarum, reflaturorum |
| Dativ | reflaturae, reflaturo | reflaturis |
| Akkusativ | reflaturam, reflaturum | reflatura, reflaturas, reflaturos |
| Ablativ | reflatura, reflaturo | reflaturis |
| Vokativ | reflatura, reflature, reflaturum | reflatura, reflaturae, reflaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | reflanda, reflandum, reflandus | reflanda, reflandae, reflandi |
| Genitiv | reflandae, reflandi | reflandarum, reflandorum |
| Dativ | reflandae, reflando | reflandis |
| Akkusativ | reflandam, reflandum | reflanda, reflandas, reflandos |
| Ablativ | reflanda, reflando | reflandis |
| Vokativ | reflanda, reflande, reflandum | reflanda, reflandae, reflandi |
152 (228) Formen für „reflare“