Formentabelle zu „reconciliare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reconcilio | reconcilior |
| 2. Person Singular | reconcilias | reconciliare, reconciliaris |
| 3. Person Singular | reconciliat | reconciliatur |
| 1. Person Plural | reconciliamus | reconciliamur |
| 2. Person Plural | reconciliatis | reconciliamini |
| 3. Person Plural | reconciliant | reconciliantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reconciliabam | reconciliabar |
| 2. Person Singular | reconciliabas | reconciliabare, reconciliabaris |
| 3. Person Singular | reconciliabat | reconciliabatur |
| 1. Person Plural | reconciliabamus | reconciliabamur |
| 2. Person Plural | reconciliabatis | reconciliabamini |
| 3. Person Plural | reconciliabant | reconciliabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reconciliabo | reconciliabor |
| 2. Person Singular | reconciliabis | reconciliabere, reconciliaberis |
| 3. Person Singular | reconciliabit | reconciliabitur |
| 1. Person Plural | reconciliabimus | reconciliabimur |
| 2. Person Plural | reconciliabitis | reconciliabimini |
| 3. Person Plural | reconciliabunt | reconciliabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reconciliavi | — |
| 2. Person Singular | reconciliavisti | — |
| 3. Person Singular | reconciliauit | — |
| 1. Person Plural | reconciliavimus | — |
| 2. Person Plural | reconciliavistis | — |
| 3. Person Plural | reconciliare, reconciliavere, reconciliaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reconciliaveram | — |
| 2. Person Singular | reconciliaveras | — |
| 3. Person Singular | reconciliaverat | — |
| 1. Person Plural | reconciliaveramus | — |
| 2. Person Plural | reconciliaveratis | — |
| 3. Person Plural | reconciliaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reconciliavero | — |
| 2. Person Singular | reconciliaris, reconciliaveris | — |
| 3. Person Singular | reconciliaverit | — |
| 1. Person Plural | reconciliaverimus | — |
| 2. Person Plural | reconciliaveritis | — |
| 3. Person Plural | reconciliaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reconciliem | reconcilier |
| 2. Person Singular | reconcilies | reconciliere, reconcilieris |
| 3. Person Singular | reconciliet | reconcilietur |
| 1. Person Plural | reconciliemus | reconciliemur |
| 2. Person Plural | reconcilietis | reconciliemini |
| 3. Person Plural | reconcilient | reconcilientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reconciliarem | reconciliarer |
| 2. Person Singular | reconciliares | reconciliarere, reconciliareris |
| 3. Person Singular | reconciliaret | reconciliaretur |
| 1. Person Plural | reconciliaremus | reconciliaremur |
| 2. Person Plural | reconciliaretis | reconciliaremini |
| 3. Person Plural | reconciliarent | reconciliarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reconciliaverim | — |
| 2. Person Singular | reconciliaris, reconciliaveris | — |
| 3. Person Singular | reconciliaverit | — |
| 1. Person Plural | reconciliaverimus | — |
| 2. Person Plural | reconciliaveritis | — |
| 3. Person Plural | reconciliaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | reconciliavissem | — |
| 2. Person Singular | reconciliavisses | — |
| 3. Person Singular | reconciliavisset | — |
| 1. Person Plural | reconciliavissemus | — |
| 2. Person Plural | reconciliavissetis | — |
| 3. Person Plural | reconciliavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | reconcilia | reconciliare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | reconciliate | reconciliamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | reconciliato, reconciliatoreis | reconciliator, reconciliatorius |
| 3. Person Singular | reconciliato, reconciliatoreis | reconciliator, reconciliatorius |
| 2. Person Plural | reconciliatote | — |
| 3. Person Plural | reconcilianto | reconciliantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | reconciliata, reconciliatus, reconciliatum | reconciliata, reconciliatae, reconciliati |
| Genitiv | reconciliatae, reconciliati | reconciliatarum, reconciliatorum |
| Dativ | reconciliatae, reconciliato, reconciliatoreis | reconciliatis |
| Akkusativ | reconciliatum, reconciliatam | reconciliata, reconciliatas, reconciliatos |
| Ablativ | reconciliata, reconciliato, reconciliatoreis | reconciliatis |
| Vokativ | reconciliata, reconciliatum, reconciliate | reconciliata, reconciliatae, reconciliati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | reconcilians | reconciliantes, reconciliantia |
| Genitiv | reconciliantis | reconciliantium, reconciliantum |
| Dativ | reconcilianti | reconciliantibus |
| Akkusativ | reconcilians, reconciliantem | reconciliantes, reconciliantia |
| Ablativ | reconciliante, reconcilianti | reconciliantibus |
| Vokativ | reconcilians | reconciliantes, reconciliantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | reconciliatura, reconciliaturum, reconciliaturus | reconciliatura, reconciliaturae, reconciliaturi |
| Genitiv | reconciliaturae, reconciliaturi | reconciliaturarum, reconciliaturorum |
| Dativ | reconciliaturae, reconciliaturo | reconciliaturis |
| Akkusativ | reconciliaturam, reconciliaturum | reconciliatura, reconciliaturas, reconciliaturos |
| Ablativ | reconciliatura, reconciliaturo | reconciliaturis |
| Vokativ | reconciliatura, reconciliature, reconciliaturum | reconciliatura, reconciliaturae, reconciliaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | reconcilianda, reconciliandum, reconciliandus | reconcilianda, reconciliandae, reconciliandi |
| Genitiv | reconciliandi, reconciliandae | reconciliandarum, reconciliandorum |
| Dativ | reconciliandae, reconciliando | reconciliandis |
| Akkusativ | reconciliandam, reconciliandum | reconcilianda, reconciliandas, reconciliandos |
| Ablativ | reconcilianda, reconciliando | reconciliandis |
| Vokativ | reconcilianda, reconciliande, reconciliandum | reconcilianda, reconciliandae, reconciliandi |
152 (236) Formen für „reconciliare“