Formentabelle zu „quaerere“
Verb
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | quaesiui, quaesii, quesivi | — |
| 2. Person Singular | quaesisti, quaesivisti | — |
| 3. Person Singular | quaesiuit, quaesiit, quaesivitque, quesivit | — |
| 1. Person Plural | quaesivimus | — |
| 2. Person Plural | quaesistis, quaesivistis | — |
| 3. Person Plural | quaesierunt, quaesiuere, quaesiere, quaesiuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | quaesiveram | — |
| 2. Person Singular | quaesieras, quaesiveras | — |
| 3. Person Singular | quaesierat, quaesiuerat | — |
| 1. Person Plural | quaesiveramus | — |
| 2. Person Plural | quaesiveratis | — |
| 3. Person Plural | quaesiverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | quaesivero | — |
| 2. Person Singular | quaesieris, quaesiveris | — |
| 3. Person Singular | quaesierit, quaesiuerit, quesiverit | — |
| 1. Person Plural | quaesiverimus | — |
| 2. Person Plural | quaesieritis, quaesiveritis | — |
| 3. Person Plural | quaesierint, quaesiverint | — |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | quaesierim, quaesiverim | — |
| 2. Person Singular | quaesieris, quaesiveris | — |
| 3. Person Singular | quaesierit, quaesiuerit, quesiverit | — |
| 1. Person Plural | quaesiverimus | — |
| 2. Person Plural | quaesieritis, quaesiveritis | — |
| 3. Person Plural | quaesierint, quaesiverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | quaesissem, quaesivissem | — |
| 2. Person Singular | quaesisses, quaesivisses | — |
| 3. Person Singular | quaesisset, quaesivisset, quesisset | — |
| 1. Person Plural | quaesivissemus | — |
| 2. Person Plural | quaesivissetis | — |
| 3. Person Plural | quaesissent, quaesivissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | quaere | quaerere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | quaerite | quaerimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | quaerito | quaeritor |
| 3. Person Singular | quaerito | quaeritor |
| 2. Person Plural | quaeritote | — |
| 3. Person Plural | quaerunto | quaeruntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | quaesitum, quaesita, quaesitus, quesitum | quaesita, quaesitae, quaesiti, quesiti |
| Genitiv | quaesitae, quaesiti, quesiti | quaesitarum, quaesitorum |
| Dativ | quaesito, quaesitae | quaesitis, quesitis |
| Akkusativ | quaesitam, quaesitum, quesitum | quaesita, quaesitas, quaesitos |
| Ablativ | quaesita, quaesito | quaesitis, quesitis |
| Vokativ | quaesitum, quaesita, quaesite, quesitum | quaesita, quaesitae, quaesiti, quesiti |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | quaesiturus, quaesiturum, quaesitura | quaesituri, quaesitori, quaesitura, quaesiturae, quesituri |
| Genitiv | quaesituri, quaesitori, quaesiturae, quesituri | quaesiturarum, quaesiturorum |
| Dativ | quaesiturae, quaesituro | quaesituris, quaesitoris |
| Akkusativ | quaesiturum, quaesituram | quaesituros, quaesitura, quaesituras |
| Ablativ | quaesitura, quaesituro | quaesituris, quaesitoris |
| Vokativ | quaesitore, quaesiturum, quaesitura, quaesiture | quaesituri, quaesitori, quaesitura, quaesiturae, quesituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | quaerendum, quaerenda, quaerendus, quaerunda, quaerundum, quaerundus | quaerenda, quaerendi, quaerendae, quaerunda, quaerundae, quaerundi |
| Genitiv | quaerendae, quaerendi, quaerundae, quaerundi | quaerendorum, quaerendarum, quaerundarum, quaerundorum |
| Dativ | quaerendo, quaerendae, quaerundae, quaerundo | quaerendis, quaerundis |
| Akkusativ | quaerendum, quaerendam, quaerundam, quaerundum | quaerendas, quaerenda, quaerendos, quaerunda, quaerundas, quaerundos |
| Ablativ | quaerendo, quaerenda, quaerunda, quaerundo | quaerendis, quaerundis |
| Vokativ | quaerendum, quaerenda, quaerende, quaerunda, quaerunde, quaerundum | quaerenda, quaerendi, quaerendae, quaerunda, quaerundae, quaerundi |
Substantiv
161 (359) Formen für „quaerere“