| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | proloquor |
| 2. Person Singular | — | proloquere, proloqueris |
| 3. Person Singular | — | proloquitur |
| 1. Person Plural | — | proloquimur |
| 2. Person Plural | — | proloquimini |
| 3. Person Plural | — | proloquuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | proloquebar |
| 2. Person Singular | — | proloquebare, proloquebaris |
| 3. Person Singular | — | proloquebatur |
| 1. Person Plural | — | proloquebamur |
| 2. Person Plural | — | proloquebamini |
| 3. Person Plural | — | proloquebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | proloquar |
| 2. Person Singular | — | proloquere, proloqueris |
| 3. Person Singular | — | proloquetur |
| 1. Person Plural | — | proloquemur |
| 2. Person Plural | — | proloquemini |
| 3. Person Plural | — | proloquentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | proloquar |
| 2. Person Singular | — | proloquare, proloquaris |
| 3. Person Singular | — | proloquatur |
| 1. Person Plural | — | proloquamur |
| 2. Person Plural | — | proloquamini |
| 3. Person Plural | — | proloquantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | proloquerer |
| 2. Person Singular | — | proloquerere, proloquereris |
| 3. Person Singular | — | proloqueretur |
| 1. Person Plural | — | proloqueremur |
| 2. Person Plural | — | proloqueremini |
| 3. Person Plural | — | proloquerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | — | — |
| Passiv | proloqui, proloquier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | — | proloquere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | — | proloquimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | — | proloquitor |
| 3. Person Singular | — | proloquitor |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | proloquuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | prolocutum, prolocuta, prolocutus | prolocuta, prolocutae, prolocuti |
| Genitiv | prolocutae, prolocuti | prolocutarum, prolocutorum |
| Dativ | prolocutae, prolocuto | prolocutis |
| Akkusativ | prolocutum, prolocutam | prolocuta, prolocutas, prolocutos |
| Ablativ | prolocuta, prolocuto | prolocutis |
| Vokativ | prolocutum, prolocuta, prolocute | prolocuta, prolocutae, prolocuti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | proloquens | proloquentes, proloquentia |
| Genitiv | proloquentis | proloquentium, proloquentum |
| Dativ | proloquenti | proloquentibus |
| Akkusativ | proloquens, proloquentem | proloquentes, proloquentia |
| Ablativ | proloquente, proloquenti | proloquentibus |
| Vokativ | proloquens | proloquentes, proloquentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | prolocutura, prolocuturum, prolocuturus, proloquenda, proloquendum, proloquendus, proloquunda, proloquundum, proloquundus | prolocutura, prolocuturae, prolocuturi, proloquenda, proloquendae, proloquendi, proloquunda, proloquundae, proloquundi |
| Genitiv | prolocuturae, prolocuturi, proloquendae, proloquendi, proloquundae, proloquundi | prolocuturarum, prolocuturorum, proloquendarum, proloquendorum, proloquundarum, proloquundorum |
| Dativ | prolocuturae, prolocuturo, proloquendae, proloquendo, proloquundae, proloquundo | prolocuturis, proloquendis, proloquundis |
| Akkusativ | prolocuturam, prolocuturum, proloquendam, proloquendum, proloquundam, proloquundum | prolocutura, prolocuturas, prolocuturos, proloquenda, proloquendas, proloquendos, proloquunda, proloquundas, proloquundos |
| Ablativ | prolocutura, prolocuturo, proloquenda, proloquendo, proloquunda, proloquundo | prolocuturis, proloquendis, proloquundis |
| Vokativ | prolocutore, prolocutura, prolocuture, prolocuturum, proloquenda, proloquende, proloquendum, proloquunda, proloquunde, proloquundum | prolocutura, prolocuturae, prolocuturi, proloquenda, proloquendae, proloquendi, proloquunda, proloquundae, proloquundi |
72 (189) Formen für „proloqui“