Formentabelle zu „prolatare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | prolato | prolator |
| 2. Person Singular | prolatas | prolatare, prolataris |
| 3. Person Singular | prolatat | prolatatur |
| 1. Person Plural | prolatamus | prolatamur |
| 2. Person Plural | prolatatis | prolatamini |
| 3. Person Plural | prolatant | prolatantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | prolatabam | prolatabar |
| 2. Person Singular | prolatabas | prolatabare, prolatabaris |
| 3. Person Singular | prolatabat | prolatabatur |
| 1. Person Plural | prolatabamus | prolatabamur |
| 2. Person Plural | prolatabatis | prolatabamini |
| 3. Person Plural | prolatabant | prolatabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | prolatabo | prolatabor |
| 2. Person Singular | prolatabis | prolatabere, prolataberis |
| 3. Person Singular | prolatabit | prolatabitur |
| 1. Person Plural | prolatabimus | prolatabimur |
| 2. Person Plural | prolatabitis | prolatabimini |
| 3. Person Plural | prolatabunt | prolatabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | prolatavi | — |
| 2. Person Singular | prolatavisti | — |
| 3. Person Singular | prolatavit | — |
| 1. Person Plural | prolatavimus | — |
| 2. Person Plural | prolatavistis | — |
| 3. Person Plural | prolatare, prolatavere, prolataverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | prolataveram | — |
| 2. Person Singular | prolataveras | — |
| 3. Person Singular | prolataverat | — |
| 1. Person Plural | prolataveramus | — |
| 2. Person Plural | prolataveratis | — |
| 3. Person Plural | prolataverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | prolatavero | — |
| 2. Person Singular | prolataris, prolataveris | — |
| 3. Person Singular | prolataverit | — |
| 1. Person Plural | prolataverimus | — |
| 2. Person Plural | prolataveritis | — |
| 3. Person Plural | prolataverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | prolatem | prolater |
| 2. Person Singular | prolates | prolatere, prolateris |
| 3. Person Singular | prolatet | prolatetur |
| 1. Person Plural | prolatemus | prolatemur |
| 2. Person Plural | prolatetis | prolatemini |
| 3. Person Plural | prolatent | prolatentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | prolatarem | prolatarer |
| 2. Person Singular | prolatares | prolatarere, prolatareris |
| 3. Person Singular | prolataret | prolataretur |
| 1. Person Plural | prolataremus | prolataremur |
| 2. Person Plural | prolataretis | prolataremini |
| 3. Person Plural | prolatarent | prolatarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | prolataverim | — |
| 2. Person Singular | prolataris, prolataveris | — |
| 3. Person Singular | prolataverit | — |
| 1. Person Plural | prolataverimus | — |
| 2. Person Plural | prolataveritis | — |
| 3. Person Plural | prolataverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | prolatavissem | — |
| 2. Person Singular | prolatavisses | — |
| 3. Person Singular | prolatavisset | — |
| 1. Person Plural | prolatavissemus | — |
| 2. Person Plural | prolatavissetis | — |
| 3. Person Plural | prolatavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | prolatare | prolatavisse |
| Passiv | prolatari, prolatarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | prolata | prolatare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | prolatate | prolatamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | prolatato | prolatator |
| 3. Person Singular | prolatato | prolatator |
| 2. Person Plural | prolatatote | — |
| 3. Person Plural | prolatanto | prolatantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | prolatata, prolatatum, prolatatus | prolatata, prolatatae, prolatati |
| Genitiv | prolatatae, prolatati | prolatatarum, prolatatorum |
| Dativ | prolatatae, prolatato | prolatatis |
| Akkusativ | prolatatam, prolatatum | prolatata, prolatatas, prolatatos |
| Ablativ | prolatata, prolatato | prolatatis |
| Vokativ | prolatata, prolatate, prolatatum | prolatata, prolatatae, prolatati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | prolatans | prolatantes, prolatantia |
| Genitiv | prolatantis | prolatantium, prolatantum |
| Dativ | prolatanti | prolatantibusque, prolatantibus |
| Akkusativ | prolatantem, prolatans | prolatantes, prolatantia |
| Ablativ | prolatante, prolatanti | prolatantibusque, prolatantibus |
| Vokativ | prolatans | prolatantes, prolatantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | prolatatura, prolataturum, prolataturus | prolatatura, prolataturae, prolataturi |
| Genitiv | prolataturae, prolataturi | prolataturarum, prolataturorum |
| Dativ | prolataturae, prolataturo | prolataturis |
| Akkusativ | prolataturam, prolataturum | prolatatura, prolataturas, prolataturos |
| Ablativ | prolatatura, prolataturo | prolataturis |
| Vokativ | prolatatura, prolatature, prolataturum | prolatatura, prolataturae, prolataturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | prolatandum, prolatanda, prolatandus | prolatanda, prolatandae, prolatandi |
| Genitiv | prolatandae, prolatandi | prolatandarum, prolatandorum |
| Dativ | prolatando, prolatandae | prolatandis |
| Akkusativ | prolatandum, prolatandam | prolatanda, prolatandas, prolatandos |
| Ablativ | prolatando, prolatanda | prolatandis |
| Vokativ | prolatandum, prolatanda, prolatande | prolatanda, prolatandae, prolatandi |
152 (232) Formen für „prolatare“