Formentabelle zu „procurare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procuro | procuror |
| 2. Person Singular | procuras | procurare, procuraris |
| 3. Person Singular | procurat | procuratur |
| 1. Person Plural | procuramus | procuramur |
| 2. Person Plural | procuratis | procuramini |
| 3. Person Plural | procurant | procurantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procurabam | procurabar |
| 2. Person Singular | procurabas | procurabare, procurabaris |
| 3. Person Singular | procurabat | procurabatur |
| 1. Person Plural | procurabamus | procurabamur |
| 2. Person Plural | procurabatis | procurabamini |
| 3. Person Plural | procurabant | procurabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procurabo | procurabor |
| 2. Person Singular | procurabis | procurabere, procuraberis |
| 3. Person Singular | procurabit | procurabitur |
| 1. Person Plural | procurabimus | procurabimur |
| 2. Person Plural | procurabitis | procurabimini |
| 3. Person Plural | procurabunt | procurabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procuravi | — |
| 2. Person Singular | procurasti, procuravisti | — |
| 3. Person Singular | procuravit | — |
| 1. Person Plural | procuravimus | — |
| 2. Person Plural | procuravistis | — |
| 3. Person Plural | procurarunt, procurare, procuravere, procuraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procuraveram | — |
| 2. Person Singular | procuraveras | — |
| 3. Person Singular | procuraverat | — |
| 1. Person Plural | procuraveramus | — |
| 2. Person Plural | procuraveratis | — |
| 3. Person Plural | procuraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procuravero | — |
| 2. Person Singular | procuraris, procuraveris | — |
| 3. Person Singular | procuraverit | — |
| 1. Person Plural | procuraverimus | — |
| 2. Person Plural | procuraveritis | — |
| 3. Person Plural | procuraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procurem | procurer |
| 2. Person Singular | procures | procurere, procureris |
| 3. Person Singular | procuret | procuretur |
| 1. Person Plural | procuremus | procuremur |
| 2. Person Plural | procuretis | procuremini |
| 3. Person Plural | procurent | procurentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procurarem | procurarer |
| 2. Person Singular | procurares | procurarere, procurareris |
| 3. Person Singular | procuraret | procuraretur |
| 1. Person Plural | procuraremus | procuraremur |
| 2. Person Plural | procuraretis | procuraremini |
| 3. Person Plural | procurarent | procurarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procuraverim | — |
| 2. Person Singular | procuraris, procuraveris | — |
| 3. Person Singular | procuraverit | — |
| 1. Person Plural | procuraverimus | — |
| 2. Person Plural | procuraveritis | — |
| 3. Person Plural | procuraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procuravissem | — |
| 2. Person Singular | procuravisses | — |
| 3. Person Singular | procuravisset | — |
| 1. Person Plural | procuravissemus | — |
| 2. Person Plural | procuravissetis | — |
| 3. Person Plural | procurassent, procuravissent | — |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | procuratum, procurata, procuratus | procurata, procuratae, procurati |
| Genitiv | procuratae, procurati | procuratorum, procuratarum |
| Dativ | procurato, procuratae, procuratoreis | procuratis |
| Akkusativ | procuratum, procuratam | procurata, procuratas, procuratos |
| Ablativ | procurato, procurata, procuratoreis | procuratis |
| Vokativ | procurata, procuratum, procurate | procurata, procuratae, procurati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | procuratura, procuraturum, procuraturus | procuratura, procuraturae, procuraturi |
| Genitiv | procuraturae, procuraturi | procuraturarum, procuraturorum |
| Dativ | procuraturae, procuraturo | procuraturis |
| Akkusativ | procuraturam, procuraturum | procuratura, procuraturas, procuraturos |
| Ablativ | procuratura, procuraturo | procuraturis |
| Vokativ | procuratura, procurature, procuraturum | procuratura, procuraturae, procuraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | procuranda, procurandum, procurandus | procuranda, procurandae, procurandi |
| Genitiv | procurandae, procurandi | procurandorum, procurandarum |
| Dativ | procurandae, procurando | procurandis |
| Akkusativ | procurandam, procurandum | procurandaque, procuranda, procurandas, procurandos |
| Ablativ | procuranda, procurando | procurandis |
| Vokativ | procuranda, procurande, procurandum | procurandaque, procurandae, procuranda, procurandi |
152 (245) Formen für „procurare“