Formentabelle zu „proculcare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | proculco | proculcor |
| 2. Person Singular | proculcas | proculcare, proculcaris |
| 3. Person Singular | proculcat, proculcatores | proculcatur |
| 1. Person Plural | proculcamus | proculcamur |
| 2. Person Plural | proculcatis | proculcamini |
| 3. Person Plural | proculcant | proculcantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | proculcabam | proculcabar |
| 2. Person Singular | proculcabas | proculcabare, proculcabaris |
| 3. Person Singular | proculcabat | proculcabatur |
| 1. Person Plural | proculcabamus | proculcabamur |
| 2. Person Plural | proculcabatis | proculcabamini |
| 3. Person Plural | proculcabant | proculcabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | proculcabo | proculcabor |
| 2. Person Singular | proculcabis | proculcabere, proculcaberis |
| 3. Person Singular | proculcabit | proculcabitur |
| 1. Person Plural | proculcabimus | proculcabimur |
| 2. Person Plural | proculcabitis | proculcabimini |
| 3. Person Plural | proculcabunt | proculcabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | proculcavi | — |
| 2. Person Singular | proculcavisti | — |
| 3. Person Singular | proculcavit | — |
| 1. Person Plural | proculcavimus | — |
| 2. Person Plural | proculcavistis | — |
| 3. Person Plural | proculcare, proculcavere, proculcaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | proculcaveram | — |
| 2. Person Singular | proculcaveras | — |
| 3. Person Singular | proculcaverat | — |
| 1. Person Plural | proculcaveramus | — |
| 2. Person Plural | proculcaveratis | — |
| 3. Person Plural | proculcaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | proculcavero | — |
| 2. Person Singular | proculcaris, proculcaveris | — |
| 3. Person Singular | proculcaverit | — |
| 1. Person Plural | proculcaverimus | — |
| 2. Person Plural | proculcaveritis | — |
| 3. Person Plural | proculcaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | proculcem | proculcer |
| 2. Person Singular | proculces | proculcere, proculceris |
| 3. Person Singular | proculcet | proculcetur |
| 1. Person Plural | proculcemus | proculcemur |
| 2. Person Plural | proculcetis | proculcemini |
| 3. Person Plural | proculcent | proculcentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | proculcarem | proculcarer |
| 2. Person Singular | proculcares | proculcarere, proculcareris |
| 3. Person Singular | proculcaret | proculcaretur |
| 1. Person Plural | proculcaremus | proculcaremur |
| 2. Person Plural | proculcaretis | proculcaremini |
| 3. Person Plural | proculcarentque, proculcarent | proculcarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | proculcaverim | — |
| 2. Person Singular | proculcaris, proculcaveris | — |
| 3. Person Singular | proculcaverit | — |
| 1. Person Plural | proculcaverimus | — |
| 2. Person Plural | proculcaveritis | — |
| 3. Person Plural | proculcaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | proculcavissem | — |
| 2. Person Singular | proculcavisses | — |
| 3. Person Singular | proculcavisset | — |
| 1. Person Plural | proculcavissemus | — |
| 2. Person Plural | proculcavissetis | — |
| 3. Person Plural | proculcavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | proculcare | proculcavisse |
| Passiv | proculcari, proculcarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | proculca | proculcare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | proculcate | proculcamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | proculcato | proculcator |
| 3. Person Singular | proculcato | proculcator |
| 2. Person Plural | proculcatote | — |
| 3. Person Plural | proculcanto | proculcantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | proculcata, proculcatum, proculcatus | proculcata, proculcatae, proculcati |
| Genitiv | proculcatae, proculcati | proculcatarum, proculcatorum |
| Dativ | proculcato, proculcatae | proculcatis |
| Akkusativ | proculcatam, proculcatum | proculcatas, proculcata, proculcatos |
| Ablativ | proculcato, proculcata | proculcatis |
| Vokativ | proculcata, proculcate, proculcatum | proculcata, proculcatae, proculcati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | proculcans | proculcantes, proculcantia |
| Genitiv | proculcantis | proculcantium, proculcantum |
| Dativ | proculcanti | proculcantibus |
| Akkusativ | proculcans, proculcantem | proculcantes, proculcantia |
| Ablativ | proculcante, proculcanti | proculcantibus |
| Vokativ | proculcans | proculcantes, proculcantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | proculcatura, proculcaturum, proculcaturus | proculcatura, proculcaturae, proculcaturi |
| Genitiv | proculcaturae, proculcaturi | proculcaturarum, proculcaturorum |
| Dativ | proculcaturae, proculcaturo | proculcaturis |
| Akkusativ | proculcaturam, proculcaturum | proculcatura, proculcaturas, proculcaturos |
| Ablativ | proculcatura, proculcaturo | proculcaturis |
| Vokativ | proculcatura, proculcature, proculcaturum | proculcatura, proculcaturae, proculcaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | proculcanda, proculcandum, proculcandus | proculcanda, proculcandae, proculcandi |
| Genitiv | proculcandae, proculcandi | proculcandarum, proculcandorum |
| Dativ | proculcandae, proculcando | proculcandis |
| Akkusativ | proculcandam, proculcandum | proculcanda, proculcandas, proculcandos |
| Ablativ | proculcanda, proculcando | proculcandis |
| Vokativ | proculcanda, proculcande, proculcandum | proculcanda, proculcandae, proculcandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | proculcatio | proculcatores |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | proculcatores |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | proculcatio | proculcatores |
157 (236) Formen für „proculcare“