Formentabelle zu „procare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procopius, procopio, procopii, procopium, proco, prococero | procor |
| 2. Person Singular | procas | procare, procaris |
| 3. Person Singular | procat | procatur |
| 1. Person Plural | procamus | procamur |
| 2. Person Plural | procatis | procamini |
| 3. Person Plural | procant | procantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procabam | procabar |
| 2. Person Singular | procabas | procabare, procabaris |
| 3. Person Singular | procabat | procabatur |
| 1. Person Plural | procabamus | procabamur |
| 2. Person Plural | procabatis | procabamini |
| 3. Person Plural | procabant | procabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procabo | procabor |
| 2. Person Singular | procabis | procabere, procaberis |
| 3. Person Singular | procabit | procabitur |
| 1. Person Plural | procabimus | procabimur |
| 2. Person Plural | procabitis | procabimini |
| 3. Person Plural | procabunt | procabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procoravi | — |
| 2. Person Singular | procoravisti | — |
| 3. Person Singular | procoravit | — |
| 1. Person Plural | procoravimus | — |
| 2. Person Plural | procoravistis | — |
| 3. Person Plural | procoravere, procoraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procoraveram | — |
| 2. Person Singular | procoraveras | — |
| 3. Person Singular | procoraverat | — |
| 1. Person Plural | procoraveramus | — |
| 2. Person Plural | procoraveratis | — |
| 3. Person Plural | procoraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procoravero | — |
| 2. Person Singular | procoraveris | — |
| 3. Person Singular | procoraverit | — |
| 1. Person Plural | procoraverimus | — |
| 2. Person Plural | procoraveritis | — |
| 3. Person Plural | procoraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procem | procer |
| 2. Person Singular | proces | proceris, procere |
| 3. Person Singular | procet | procetur |
| 1. Person Plural | procemus | procemur |
| 2. Person Plural | procetis | procemini |
| 3. Person Plural | procent | procentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procarem | procarer |
| 2. Person Singular | procares | procarere, procareris |
| 3. Person Singular | procaret | procaretur |
| 1. Person Plural | procaremus | procaremur |
| 2. Person Plural | procaretis | procaremini |
| 3. Person Plural | procarent | procarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procoraverim | — |
| 2. Person Singular | procoraveris | — |
| 3. Person Singular | procoraverit | — |
| 1. Person Plural | procoraverimus | — |
| 2. Person Plural | procoraveritis | — |
| 3. Person Plural | procoraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | procoravissem | — |
| 2. Person Singular | procoravisses | — |
| 3. Person Singular | procoravisset | — |
| 1. Person Plural | procoravissemus | — |
| 2. Person Plural | procoravissetis | — |
| 3. Person Plural | procoravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | procare | procoravisse |
| Passiv | procari, procarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | proca, procacior | procare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | procate | procamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | procato | procator |
| 3. Person Singular | procato | procator |
| 2. Person Plural | procatote | — |
| 3. Person Plural | procanto | procantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | procorata, procoratum, procoratus | procorata, procoratae, procorati |
| Genitiv | procoratae, procorati | procoratarum, procoratorum |
| Dativ | procoratae, procorato | procoratis |
| Akkusativ | procoratam, procoratum | procorata, procoratas, procoratos |
| Ablativ | procorata, procorato | procoratis |
| Vokativ | procorata, procorate, procoratum | procorata, procoratae, procorati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | procans | procantes, procantia |
| Genitiv | procantis | procantium, procantum |
| Dativ | procanti | procantibus |
| Akkusativ | procans, procantem | procantes, procantia |
| Ablativ | procante, procanti | procantibus |
| Vokativ | procans | procantes, procantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | procoratura, procoraturum, procoraturus | procoratura, procoraturae, procoraturi |
| Genitiv | procoraturae, procoraturi | procoraturarum, procoraturorum |
| Dativ | procoraturae, procoraturo | procoraturis |
| Akkusativ | procoraturam, procoraturum | procoratura, procoraturas, procoraturos |
| Ablativ | procoratura, procoraturo | procoraturis |
| Vokativ | procoratura, procorature, procoraturum | procoratura, procoraturae, procoraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | procanda, procandum, procandus | procanda, procandae, procandi |
| Genitiv | procandae, procandi | procandarum, procandorum |
| Dativ | procandae, procando | procandis |
| Akkusativ | procandam, procandum | procanda, procandas, procandos |
| Ablativ | procanda, procando | procandis |
| Vokativ | procanda, procande, procandum | procanda, procandae, procandi |
152 (231) Formen für „procare“