Formentabelle zu „probare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | probo, probores | probor |
| 2. Person Singular | probas | probare, probaris, quomodoprobare |
| 3. Person Singular | probat, probatusque, probation | probatur |
| 1. Person Plural | probamus | probamur |
| 2. Person Plural | probatis, probatissimi, probatissimos, probatissima, probatissimam, probatissimis, probatissimum, probatissimus, probatissimo | probamini |
| 3. Person Plural | probant | probantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | probabam | probabar |
| 2. Person Singular | probabas | probabare, probabaris |
| 3. Person Singular | probabat | probabatur |
| 1. Person Plural | probabamus | probabamur |
| 2. Person Plural | probabatis | probabamini |
| 3. Person Plural | probabant | probabantur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | probaveram | — |
| 2. Person Singular | probaveras | — |
| 3. Person Singular | probaverat | — |
| 1. Person Plural | probaveramus | — |
| 2. Person Plural | probaveratis | — |
| 3. Person Plural | probaverant, probarant, probaverantcuius | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | probassem, probavissem | — |
| 2. Person Singular | probavisses | — |
| 3. Person Singular | probasset, probavisset | — |
| 1. Person Plural | probavissemus | — |
| 2. Person Plural | probavissetis | — |
| 3. Person Plural | probassent, probavissent | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | probato, probatoreis | probator |
| 3. Person Singular | probato, probatoreis | probator |
| 2. Person Plural | probatote | — |
| 3. Person Plural | probanto | probantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | probatum, probatus, probata | probati, probata, probatae, probatiorem, provatae |
| Genitiv | probatae, probati, probatiorem, provatae | probatarum, probatorum |
| Dativ | probato, probatae, probatoreis, provatae | probatis, probatissimis, probatissimi, probatissimos, probatissima, probatissimam, probatissimum, probatissimus, probatissimo |
| Akkusativ | probatam, probatum | probatos, probatas, probata |
| Ablativ | probato, probata, probatoreis | probatis, probatissimis, probatissimi, probatissimos, probatissima, probatissimam, probatissimum, probatissimus, probatissimo |
| Vokativ | probatum, probata, probate | probata, probati, probatae, probatiorem, provatae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | probaturus, probatura, probaturum | probatura, probaturae, probaturi |
| Genitiv | probaturae, probaturi | probaturarum, probaturorum |
| Dativ | probaturae, probaturo | probaturis |
| Akkusativ | probaturum, probaturam | probaturos, probatura, probaturas |
| Ablativ | probatura, probaturo | probaturis |
| Vokativ | probatura, probaturum, probature | probatura, probaturae, probaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | probandum, probanda, probandus | probanda, probandi, probandae |
| Genitiv | probandi, probandae | probandarum, probandorum |
| Dativ | probando, probandae | probandis |
| Akkusativ | probandum, probandam | probandos, probanda, probandas |
| Ablativ | probanda, probando | probandis |
| Vokativ | probandum, probanda, probande | probanda, probandi, probandae |
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | probatior | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | probatiorem | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | probatior | — |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | probores |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | probores |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | probores |
169 (348) Formen für „probare“