Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „praevenire“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praevenio	praevenior
2. Person Singular	praevenis	praeveniris
3. Person Singular	praeuenit, praevenitque	praevenitur
1. Person Plural	praevenimus	praevenimur
2. Person Plural	praevenitis	praevenimini
3. Person Plural	praeveniunt	praeveniuntur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praevenbam, praeveniebam	praeveniebar
2. Person Singular	praevenbas, praeveniebas	praeveniebare, praeveniebaris
3. Person Singular	praeveniebat, praevenbat	praeveniebatur
1. Person Plural	praevenbamus, praeveniebamus	praeveniebamur
2. Person Plural	praevenbatis, praeveniebatis	praeveniebamini
3. Person Plural	praeveniebant, praevenbant	praeveniebantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeveniam, praevenibo	praeveniar, praevenibor
2. Person Singular	praevenibis, praevenies	praeveniberis, praeveniere, praevenieris
3. Person Singular	praevenibit, praeveniet	praeveniberit, praevenietur
1. Person Plural	praevenibimus, praeveniemus	praevenibimur, praeveniemur
2. Person Plural	praevenibitis, praevenietis	praevenibimini, praeveniemini
3. Person Plural	praevenibunt, praevenient	praevenibuntur, praevenientur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeueni	—
2. Person Singular	praevenisti	—
3. Person Singular	praeuenit, praevenitque	—
1. Person Plural	praevenimus	—
2. Person Plural	praevenistis	—
3. Person Plural	praevenerunt, praevenere	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeveneram	—
2. Person Singular	praeveneras	—
3. Person Singular	praevenerat	—
1. Person Plural	praeveneramus	—
2. Person Plural	praeveneratis	—
3. Person Plural	praevenerant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praevenero	—
2. Person Singular	praeveneris	—
3. Person Singular	praevenerit	—
1. Person Plural	praevenerimus	—
2. Person Plural	praeveneritis	—
3. Person Plural	praevenerint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeveniam	praeveniar
2. Person Singular	praevenias	praeveniare, praeveniaris
3. Person Singular	praeveniat	praeveniatur
1. Person Plural	praeveniamus	praeveniamur
2. Person Plural	praeveniatis	praeveniamini
3. Person Plural	praeveniant	praeveniantur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praevenirem	praevenirer
2. Person Singular	praevenires	praevenirere, praevenireris
3. Person Singular	praeveniret	praeveniretur
1. Person Plural	praeveniremus	praeveniremur
2. Person Plural	praeveniretis	praeveniremini
3. Person Plural	praeuenirent	praevenirentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praevenerim	—
2. Person Singular	praeveneris	—
3. Person Singular	praevenerit	—
1. Person Plural	praevenerimus	—
2. Person Plural	praeveneritis	—
3. Person Plural	praevenerint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praevenissem	—
2. Person Singular	praevenisses	—
3. Person Singular	praeuenisset	—
1. Person Plural	praevenissemus	—
2. Person Plural	praevenissetis	—
3. Person Plural	praevenissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	praeuenire, prevenire	praevenisse
Passiv	praeveniri, praevenirier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praeueni	praeuenire, prevenire
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	praevenite	praevenimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praevenito	praevenitor
3. Person Singular	praevenito	praevenitor
2. Person Plural	praevenitote	—
3. Person Plural	praeveniunto	praeveniuntor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	praeventus, praeuenta, praeuentum, preventum	praeventi, praeuenta, praeventae
Genitiv	praeventi, praeventae	praeventarum, praeventorum
Dativ	praeventae, praevento, praeventores	praeventis
Akkusativ	praeventam, praeuentum, preventum	praeuenta, praeventas, praeventos
Ablativ	praeuenta, praevento, praeventores	praeventis
Vokativ	praeuenta, praeuentum, praevente, preventum	praeventi, praeuenta, praeventae

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	praeveniens	praevenientes, praevenientia
Genitiv	praevenientis	praevenientium, praevenientum
Dativ	praevenienti	praevenientibus
Akkusativ	praevenientem, praeveniens	praevenientes, praevenientia
Ablativ	praeveniente, praevenienti	praevenientibus
Vokativ	praeveniens	praevenientes, praevenientia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	praeventurus, praeventura, praeventurum	praeventura, praeventurae, praeventuri
Genitiv	praeventurae, praeventuri	praeventurarum, praeventurorum
Dativ	praeventurae, praeventuro	praeventuris
Akkusativ	praeventuram, praeventurum	praeventura, praeventuras, praeventuros
Ablativ	praeventura, praeventuro	praeventuris
Vokativ	praeventura, praeventure, praeventurum	praeventura, praeventurae, praeventuri

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	praeveniendum, praevenienda, praeveniendus, praeveniunda, praeveniundum, praeveniundus	praevenienda, praeveniendae, praeveniendi, praeveniunda, praeveniundae, praeveniundi
Genitiv	praeveniendae, praeveniendi, praeveniundae, praeveniundi	praeveniendarum, praeveniendorum, praeveniundarum, praeveniundorum
Dativ	praeveniendo, praeveniendae, praeveniundae, praeveniundo	praeveniendis, praeveniundis
Akkusativ	praeveniendum, praeveniendam, praeveniundam, praeveniundum	praevenienda, praeveniendas, praeveniendos, praeveniunda, praeveniundas, praeveniundos
Ablativ	praeveniendo, praevenienda, praeveniunda, praeveniundo	praeveniendis, praeveniundis
Vokativ	praeveniendum, praevenienda, praeveniende, praeveniunda, praeveniunde, praeveniundum	praevenienda, praeveniendae, praeveniendi, praeveniunda, praeveniundae, praeveniundi

Substantiv

	Singular	Plural
Nominativ	praeventio	praeventores
Genitiv	—	—
Dativ	—	—
Akkusativ	—	praeventores
Ablativ	—	—
Vokativ	praeventio	praeventores

157 (292) Formen für „praevenire“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum