Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „praetendere“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praetendo	praetendor
2. Person Singular	praetendis	praetendere, praetenderis, pretendere
3. Person Singular	praetendit	praetenditur
1. Person Plural	praetendimus	praetendimur
2. Person Plural	praetenditis	praetendimini
3. Person Plural	praetendunt	praetenduntur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praetendebam	praetendebar
2. Person Singular	praetendebas	praetendebare, praetendebaris
3. Person Singular	praetendebat	praetendebatur
1. Person Plural	praetendebamus	praetendebamur
2. Person Plural	praetendebatis	praetendebamini
3. Person Plural	praetendebant	praetendebantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praetendam	praetendar
2. Person Singular	praetendes	praetendere, praetenderis, pretendere
3. Person Singular	praetendet	praetendetur
1. Person Plural	praetendemus	praetendemur
2. Person Plural	praetendetis	praetendemini
3. Person Plural	praetendent	praetendentur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praetendi	—
2. Person Singular	praetendisti	—
3. Person Singular	praetendit	—
1. Person Plural	praetendimus	—
2. Person Plural	praetendistis	—
3. Person Plural	praetendere, praetenderunt, pretendere	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praetenderam	—
2. Person Singular	praetenderas	—
3. Person Singular	praetenderat	—
1. Person Plural	praetenderamus	—
2. Person Plural	praetenderatis	—
3. Person Plural	praetenderant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praetendero	—
2. Person Singular	praetenderis	—
3. Person Singular	praetenderit	—
1. Person Plural	praetenderimus	—
2. Person Plural	praetenderitis	—
3. Person Plural	praetenderint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praetendam	praetendar
2. Person Singular	praetendas	praetendare, praetendaris
3. Person Singular	praetendat	praetendatur
1. Person Plural	praetendamus	praetendamur
2. Person Plural	praetendatis	praetendamini
3. Person Plural	praetendant	praetendantur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praetenderem	praetenderer
2. Person Singular	praetenderes	praetenderere, praetendereris
3. Person Singular	praetenderet	praetenderetur
1. Person Plural	praetenderemus	praetenderemur
2. Person Plural	praetenderetis	praetenderemini
3. Person Plural	praetenderent	praetenderentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praetenderim	—
2. Person Singular	praetenderis	—
3. Person Singular	praetenderit	—
1. Person Plural	praetenderimus	—
2. Person Plural	praetenderitis	—
3. Person Plural	praetenderint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praetendissem	—
2. Person Singular	praetendisses	—
3. Person Singular	praetendisset	—
1. Person Plural	praetendissemus	—
2. Person Plural	praetendissetis	—
3. Person Plural	praetendissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	praetendere, pretendere	praetendisse
Passiv	praetendi, praetendier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praetende	praetendere, pretendere
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	praetendite	praetendimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praetendito	praetenditor
3. Person Singular	praetendito	praetenditor
2. Person Plural	praetenditote	—
3. Person Plural	praetendunto	praetenduntor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	praetentum, praetenta, praetentus	praetentaque, praetenta, praetentae, praetenti
Genitiv	praetentae, praetenti	praetentarum, praetentorum
Dativ	praetentae, praetento	praetentis
Akkusativ	praetentam, praetentum	praetenta, praetentas, praetentos
Ablativ	praetenta, praetento	praetentis
Vokativ	praetenta, praetentum, praetente	praetenta, praetentae, praetenti

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	praetendens, pretendens	praetendentes, praetendentia
Genitiv	praetendentis	praetendentium, praetendentum
Dativ	praetendenti	praetendentibus
Akkusativ	praetendentem, praetendens, pretendens	praetendentes, praetendentia
Ablativ	praetendente, praetendenti	praetendentibus
Vokativ	praetendens, pretendens	praetendentes, praetendentia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	praetentura, praetenturum, praetenturus	praetenturae, praetentura, praetenturi
Genitiv	praetenturae, praetenturi	praetenturarum, praetenturorum
Dativ	praetenturae, praetenturo	praetenturis
Akkusativ	praetenturam, praetenturum	praetenturas, praetentura, praetenturos
Ablativ	praetentura, praetenturo	praetenturis
Vokativ	praetentura, praetenture, praetenturum	praetenturae, praetentura, praetenturi

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	praetendenda, praetendendum, praetendendus, praetendunda, praetendundum, praetendundus	praetendenda, praetendendae, praetendendi, praetendunda, praetendundae, praetendundi
Genitiv	praetendendae, praetendendi, praetendundae, praetendundi	praetendendarum, praetendendorum, praetendundarum, praetendundorum
Dativ	praetendendae, praetendendo, praetendundae, praetendundo	praetendendis, praetendundis
Akkusativ	praetendendam, praetendendum, praetendundam, praetendundum	praetendenda, praetendendas, praetendendos, praetendunda, praetendundas, praetendundos
Ablativ	praetendenda, praetendendo, praetendunda, praetendundo	praetendendis, praetendundis
Vokativ	praetendenda, praetendende, praetendendum, praetendunda, praetendunde, praetendundum	praetendenda, praetendendae, praetendendi, praetendunda, praetendundae, praetendundi

152 (271) Formen für „praetendere“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum