Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „praescere“

Substantiv

	Singular	Plural
Nominativ	—	praesciones
Genitiv	—	—
Dativ	—	—
Akkusativ	—	praesciones
Ablativ	—	—
Vokativ	—	praesciones

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praescio	praescior
2. Person Singular	praescis	praesceris
3. Person Singular	praescit	praescitur
1. Person Plural	praescimus	praescimur
2. Person Plural	praescitis	praescimini
3. Person Plural	praesciunt	praesciuntur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praesciebam	praesciebar
2. Person Singular	praesciebas	praesciebare, praesciebaris
3. Person Singular	praesciebat	praesciebatur
1. Person Plural	praesciebamus	praesciebamur
2. Person Plural	praesciebatis	praesciebamini
3. Person Plural	praesciebant	praesciebantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praesciam	praesciar
2. Person Singular	praescies, praescieris, praesciveris	praesciere, praescieris
3. Person Singular	praesciet, praesciverit	praescietur
1. Person Plural	praesciemus, praesciverimus	praesciemur
2. Person Plural	praescietis, praesciveritis	praesciemini
3. Person Plural	praescierint, praescient, praesciverint	praescientur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praescii, praescivi	—
2. Person Singular	praescisti, praescivisti	—
3. Person Singular	praescivit	—
1. Person Plural	praescivimus	—
2. Person Plural	praescistis, praescivistis	—
3. Person Plural	praesciere, praescivere, praesciverunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praesciveram	—
2. Person Singular	praesciveras	—
3. Person Singular	praesciverat	—
1. Person Plural	praesciveramus	—
2. Person Plural	praesciveratis	—
3. Person Plural	praesciverant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praescivero	—
2. Person Singular	praescieris, praesciveris	—
3. Person Singular	praesciverit	—
1. Person Plural	praesciverimus	—
2. Person Plural	praesciveritis	—
3. Person Plural	praescierint, praesciverint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praesciam	praesciar
2. Person Singular	praescias	praesciare, praesciaris
3. Person Singular	praesciat	praesciatur
1. Person Plural	praesciamus	praesciamur
2. Person Plural	praesciatis	praesciamini
3. Person Plural	praesciant	praesciantur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praescerem	praescerer
2. Person Singular	praesceres	praescerere, praescereris
3. Person Singular	praesceret	praesceretur
1. Person Plural	praesceremus	praesceremur
2. Person Plural	praesceretis	praesceremini
3. Person Plural	praescerent	praescerentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praesciverim	—
2. Person Singular	praescieris, praesciveris	—
3. Person Singular	praesciverit	—
1. Person Plural	praesciverimus	—
2. Person Plural	praesciveritis	—
3. Person Plural	praescierint, praesciverint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praescissem, praescivissem	—
2. Person Singular	praescisses, praescivisses	—
3. Person Singular	praescisset, praescivisset	—
1. Person Plural	praescissemus, praescivissemus	—
2. Person Plural	praescissetis, praescivissetis	—
3. Person Plural	praescissent, praescivissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	praescere	praescisse, praescivisse
Passiv	praesci, praescier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praesce	praescere
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	praescite	praescimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praescito	praescitor
3. Person Singular	praescito	praescitor
2. Person Plural	praescitote	—
3. Person Plural	praescunto	praescuntor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	praescita, praescitum, praescitus	praescita, praescitae, praesciti
Genitiv	praescitae, praesciti	praescitarum, praescitorum
Dativ	praescitae, praescito	praescitis
Akkusativ	praescitam, praescitum	praescita, praescitas, praescitos
Ablativ	praescita, praescito	praescitis
Vokativ	praescita, praescite, praescitum	praescita, praescitae, praesciti

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	praesciens	praescientes, praescientia
Genitiv	praescientis	praescientium, praescientum
Dativ	praescienti	praescientibus
Akkusativ	praesciens, praescientem	praescientes, praescientia
Ablativ	praesciente, praescienti	praescientibus
Vokativ	praesciens	praescientes, praescientia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	praescitura, praesciturum, praesciturus	praescitura, praesciturae, praescituri
Genitiv	praesciturae, praescituri	praesciturarum, praesciturorum
Dativ	praesciturae, praescituro	praescituris
Akkusativ	praescituram, praesciturum	praescitura, praescituras, praescituros
Ablativ	praescitura, praescituro	praescituris
Vokativ	praescitura, praesciture, praesciturum	praescitura, praesciturae, praescituri

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	praescienda, praesciendum, praesciendus, praesciunda, praesciundum, praesciundus	praescienda, praesciendae, praesciendi, praesciunda, praesciundae, praesciundi
Genitiv	praesciendae, praesciendi, praesciundae, praesciundi	praesciendarum, praesciendorum, praesciundarum, praesciundorum
Dativ	praesciendae, praesciendo, praesciundae, praesciundo	praesciendis, praesciundis
Akkusativ	praesciendam, praesciendum, praesciundam, praesciundum	praescienda, praesciendas, praesciendos, praesciunda, praesciundas, praesciundos
Ablativ	praescienda, praesciendo, praesciunda, praesciundo	praesciendis, praesciundis
Vokativ	praescienda, praesciende, praesciendum, praesciunda, praesciunde, praesciundum	praescienda, praesciendae, praesciendi, praesciunda, praesciundae, praesciundi

155 (281) Formen für „praescere“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum