Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „praeponere“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praepono	praeponor
2. Person Singular	praeponis	praeponeris
3. Person Singular	praeponitque, praeponit	praeponitur
1. Person Plural	praeponimus	praeponimur
2. Person Plural	praeponitis	praeponimini
3. Person Plural	praeponunt	praeponuntur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeponebam	praeponebar
2. Person Singular	praeponebas	praeponebare, praeponebaris
3. Person Singular	praeponebat	praeponebatur
1. Person Plural	praeponebamus	praeponebamur
2. Person Plural	praeponebatis	praeponebamini
3. Person Plural	praeponebant	praeponebantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeponam	praeponar
2. Person Singular	praepones	praeponere, praeponeris, preponere
3. Person Singular	praeponet	praeponetur
1. Person Plural	praeponemus	praeponemur
2. Person Plural	praeponetis	praeponemini
3. Person Plural	praeponent	praeponentur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeposui	—
2. Person Singular	praeposuisti	—
3. Person Singular	praeposuit, preposuit	—
1. Person Plural	praeposuimus	—
2. Person Plural	praeposuistis	—
3. Person Plural	praeposuere, praeposuerunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeposueram	—
2. Person Singular	praeposueras	—
3. Person Singular	praeposuerat	—
1. Person Plural	praeposueramus	—
2. Person Plural	praeposueratis	—
3. Person Plural	praeposuerant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeposuero	—
2. Person Singular	praeposueris	—
3. Person Singular	praeposuerit	—
1. Person Plural	praeposuerimus	—
2. Person Plural	praeposueritis	—
3. Person Plural	praeposuerint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeponam	praeponar
2. Person Singular	praeponas	praeponare, praeponaris
3. Person Singular	praeponat	praeponatur
1. Person Plural	praeponamus	praeponamur
2. Person Plural	praeponatis	praeponamini
3. Person Plural	praeponant	praeponantur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeponerem	praeponerer
2. Person Singular	praeponeres	praeponerere, praeponereris
3. Person Singular	praeponeret	praeponeretur
1. Person Plural	praeponeremus	praeponeremur
2. Person Plural	praeponeretis	praeponeremini
3. Person Plural	praeponerent	praeponerentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeposuerim	—
2. Person Singular	praeposueris	—
3. Person Singular	praeposuerit	—
1. Person Plural	praeposuerimus	—
2. Person Plural	praeposueritis	—
3. Person Plural	praeposuerint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praeposuissem	—
2. Person Singular	praeposuisses	—
3. Person Singular	praeposuisset	—
1. Person Plural	praeposuissemus	—
2. Person Plural	praeposuissetis	—
3. Person Plural	praeposuissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	praeponere, preponere	praeposuisse
Passiv	praeponi, praeponier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praepone	praeponere, preponere
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	praeponite	praeponimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praeponito	praeponitor
3. Person Singular	praeponito	praeponitor
2. Person Plural	praeponitote	—
3. Person Plural	praeponunto	praeponuntor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	praepositus, praeposita, praepositum, praepositaest, prepositus	praepositi, praeposita, praepositae, praepositaest, prepositi
Genitiv	praepositi, praepositae, prepositi	praepositorum, praepositarum
Dativ	praeposito, praepositae	praepositis
Akkusativ	praepositum, praepositam	praeposita, praepositos, praepositaest, praepositas
Ablativ	praeposito, praeposita, praepositaest	praepositis
Vokativ	praepositum, praeposita, praepositaest, praeposite	praepositi, praeposita, praepositae, praepositaest, prepositi

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	praeponens	praeponentes, praeponentia
Genitiv	praeponentis	praeponentium, praeponentum
Dativ	praeponenti	praeponentibus
Akkusativ	praeponens, praeponentem	praeponentes, praeponentia
Ablativ	praeponente, praeponenti	praeponentibus
Vokativ	praeponens	praeponentes, praeponentia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	praepositurum, praepositura, praepositurus	praepositura, praepositurae, praeposituri
Genitiv	praepositurae, praeposituri	praepositurarum, praepositurorum
Dativ	praepositurae, praeposituro	praeposituris
Akkusativ	praeposituram, praepositurum, preposituram	praepositura, praeposituras, praeposituros
Ablativ	praepositura, praeposituro	praeposituris
Vokativ	praepositurum, praepositura, praepositure, prepositure	praepositura, praepositurae, praeposituri

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	praeponendus, praeponendum, praeponenda, praeponunda, praeponundum, praeponundus	praeponendi, praeponenda, praeponendae, praeponunda, praeponundae, praeponundi
Genitiv	praeponendi, praeponendae, praeponundae, praeponundi	praeponendarum, praeponendorum, praeponundarum, praeponundorum
Dativ	praeponendae, praeponendo, praeponundae, praeponundo	praeponendis, praeponundis
Akkusativ	praeponendam, praeponendum, praeponundam, praeponundum	praeponendos, praeponenda, praeponendas, praeponunda, praeponundas, praeponundos
Ablativ	praeponenda, praeponendo, praeponunda, praeponundo	praeponendis, praeponundis
Vokativ	praeponendum, praeponenda, praeponende, praeponunda, praeponunde, praeponundum	praeponenda, praeponendi, praeponendae, praeponunda, praeponundae, praeponundi

152 (284) Formen für „praeponere“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum