Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „praepedire“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praepedio	praepedior
2. Person Singular	praepedis	praepediris
3. Person Singular	praepeditusque, praepedit	praepeditur
1. Person Plural	praepedimus	praepedimur
2. Person Plural	praepeditis	praepedimini
3. Person Plural	praepediunt	praepediuntur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praepedbam, praepediebam	praepediebar
2. Person Singular	praepedbas, praepediebas	praepediebare, praepediebaris
3. Person Singular	praepediebat, praepedbat	praepediebatur
1. Person Plural	praepedbamus, praepediebamus	praepediebamur
2. Person Plural	praepedbatis, praepediebatis	praepediebamini
3. Person Plural	praepediebant, praepedbant	praepediebantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praepediam, praepedibo	praepediar, praepedibor
2. Person Singular	praepedibis, praepedies	praepediberis, praepediere, praepedieris
3. Person Singular	praepedibit, praepediet	praepediberit, praepedietur
1. Person Plural	praepedibimus, praepediemus	praepedibimur, praepediemur
2. Person Plural	praepedibitis, praepedietis	praepedibimini, praepediemini
3. Person Plural	praepedibunt, praepedient	praepedibuntur, praepedientur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praepedivi	—
2. Person Singular	praepedivisti	—
3. Person Singular	praepedivit	—
1. Person Plural	praepedivimus	—
2. Person Plural	praepedivistis	—
3. Person Plural	praepediere, praepedivere, praepediverunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praepediveram	—
2. Person Singular	praepediveras	—
3. Person Singular	praepediverat	—
1. Person Plural	praepediveramus	—
2. Person Plural	praepediveratis	—
3. Person Plural	praepediverant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praepedivero	—
2. Person Singular	praepedieris, praepediveris	—
3. Person Singular	praepediverit	—
1. Person Plural	praepediverimus	—
2. Person Plural	praepediveritis	—
3. Person Plural	praepediverint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praepediam	praepediar
2. Person Singular	praepedias	praepediare, praepediaris
3. Person Singular	praepediat	praepediatur
1. Person Plural	praepediamus	praepediamur
2. Person Plural	praepediatis	praepediamini
3. Person Plural	praepediant	praepediantur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praepedirem	praepedirer
2. Person Singular	praepedires	praepedirere, praepedireris
3. Person Singular	praepediret	praepediretur
1. Person Plural	praepediremus	praepediremur
2. Person Plural	praepediretis	praepediremini
3. Person Plural	praepedirent	praepedirentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praepediverim	—
2. Person Singular	praepedieris, praepediveris	—
3. Person Singular	praepediverit	—
1. Person Plural	praepediverimus	—
2. Person Plural	praepediveritis	—
3. Person Plural	praepediverint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praepedivissem	—
2. Person Singular	praepedivisses	—
3. Person Singular	praepedisset, praepedivisset	—
1. Person Plural	praepedivissemus	—
2. Person Plural	praepedivissetis	—
3. Person Plural	praepedissent, praepedivissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	praepedire	praepedivisse
Passiv	praepediri, praepedirier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praepedi, praepedimentum	praepedire
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	impraepedite, praepedite	praepedimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praepedito	praepeditor
3. Person Singular	praepedito	praepeditor
2. Person Plural	praepeditote	—
3. Person Plural	praepediunto	praepediuntor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	praepedita, praepeditus, praepeditum	praepediti, praepedita, praepeditae
Genitiv	praepediti, praepeditae	praepeditarum, praepeditorum
Dativ	praepedito, praepeditae	praepeditis
Akkusativ	praepeditum, praepeditam	praepedita, praepeditas, praepeditos
Ablativ	praepedito, praepedita	praepeditis
Vokativ	praepedita, impraepedite, praepeditum, praepedite	praepediti, praepedita, praepeditae

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	praepediens	praepedientes, praepedientia
Genitiv	praepedientis	praepedientium, praepedientum
Dativ	praepedienti	praepedientibus, prepedientibus
Akkusativ	praepediens, praepedientem	praepedientes, praepedientia
Ablativ	praepediente, praepedienti	praepedientibus, prepedientibus
Vokativ	praepediens	praepedientes, praepedientia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	praepeditura, praepediturum, praepediturus	praepeditura, praepediturae, praepedituri
Genitiv	praepediturae, praepedituri	praepediturarum, praepediturorum
Dativ	praepediturae, praepedituro	praepedituris
Akkusativ	praepedituram, praepediturum	praepeditura, praepedituras, praepedituros
Ablativ	praepeditura, praepedituro	praepedituris
Vokativ	praepeditura, praepediture, praepediturum	praepeditura, praepediturae, praepedituri

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	praepedienda, praepediendum, praepediendus, praepediunda, praepediundum, praepediundus	praepedienda, praepediendae, praepediendi, praepediunda, praepediundae, praepediundi
Genitiv	praepediendae, praepediendi, praepediundae, praepediundi	praepediendarum, praepediendorum, praepediundarum, praepediundorum
Dativ	praepediendae, praepediendo, praepediundae, praepediundo	praepediendis, praepediundis
Akkusativ	praepediendam, praepediendum, praepediundam, praepediundum	praepedienda, praepediendas, praepediendos, praepediunda, praepediundas, praepediundos
Ablativ	praepedienda, praepediendo, praepediunda, praepediundo	praepediendis, praepediundis
Vokativ	praepedienda, praepediende, praepediendum, praepediunda, praepediunde, praepediundum	praepedienda, praepediendae, praepediendi, praepediunda, praepediundae, praepediundi

152 (285) Formen für „praepedire“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum