Formentabelle zu „praenuntiare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praenuntio | praenuntior |
| 2. Person Singular | praenuntias | praenuntiare, praenuntiaris |
| 3. Person Singular | praenuntiat | praenuntiatur |
| 1. Person Plural | praenuntiamus | praenuntiamur |
| 2. Person Plural | praenuntiatis | praenuntiamini |
| 3. Person Plural | praenuntiant | praenuntiantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praenuntiabam | praenuntiabar |
| 2. Person Singular | praenuntiabas | praenuntiabare, praenuntiabaris |
| 3. Person Singular | praenuntiabat | praenuntiabatur |
| 1. Person Plural | praenuntiabamus | praenuntiabamur |
| 2. Person Plural | praenuntiabatis | praenuntiabamini |
| 3. Person Plural | praenuntiabant | praenuntiabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praenuntiabo | praenuntiabor |
| 2. Person Singular | praenuntiabis | praenuntiabere, praenuntiaberis |
| 3. Person Singular | praenuntiabit | praenuntiabitur |
| 1. Person Plural | praenuntiabimus | praenuntiabimur |
| 2. Person Plural | praenuntiabitis | praenuntiabimini |
| 3. Person Plural | praenuntiabunt | praenuntiabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praenuntiavi | — |
| 2. Person Singular | praenuntiavisti | — |
| 3. Person Singular | praenuntiavit | — |
| 1. Person Plural | praenuntiavimus | — |
| 2. Person Plural | praenuntiavistis | — |
| 3. Person Plural | praenuntiare, praenuntiavere, praenuntiaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praenuntiaveram | — |
| 2. Person Singular | praenuntiaveras | — |
| 3. Person Singular | praenuntiaverat | — |
| 1. Person Plural | praenuntiaveramus | — |
| 2. Person Plural | praenuntiaveratis | — |
| 3. Person Plural | praenuntiaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praenuntiavero | — |
| 2. Person Singular | praenuntiaris, praenuntiaveris | — |
| 3. Person Singular | praenuntiaverit | — |
| 1. Person Plural | praenuntiaverimus | — |
| 2. Person Plural | praenuntiaveritis | — |
| 3. Person Plural | praenuntiaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praenuntiem | praenuntier |
| 2. Person Singular | praenunties | praenuntiere, praenuntieris |
| 3. Person Singular | praenuntiet | praenuntietur |
| 1. Person Plural | praenuntiemus | praenuntiemur |
| 2. Person Plural | praenuntietis | praenuntiemini |
| 3. Person Plural | praenuntient | praenuntientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praenuntiarem | praenuntiarer |
| 2. Person Singular | praenuntiares | praenuntiarere, praenuntiareris |
| 3. Person Singular | praenuntiaret | praenuntiaretur |
| 1. Person Plural | praenuntiaremus | praenuntiaremur |
| 2. Person Plural | praenuntiaretis | praenuntiaremini |
| 3. Person Plural | praenuntiarent | praenuntiarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praenuntiaverim | — |
| 2. Person Singular | praenuntiaris, praenuntiaveris | — |
| 3. Person Singular | praenuntiaverit | — |
| 1. Person Plural | praenuntiaverimus | — |
| 2. Person Plural | praenuntiaveritis | — |
| 3. Person Plural | praenuntiaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | praenuntiavissem | — |
| 2. Person Singular | praenuntiavisses | — |
| 3. Person Singular | praenuntiavisset | — |
| 1. Person Plural | praenuntiavissemus | — |
| 2. Person Plural | praenuntiavissetis | — |
| 3. Person Plural | praenuntiavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | praenuntiare | praenuntiavisse |
| Passiv | praenuntiari, praenuntiarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | praenuntia | praenuntiare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | praenuntiate | praenuntiamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | praenuntiato | praenuntiator |
| 3. Person Singular | praenuntiato | praenuntiator |
| 2. Person Plural | praenuntiatote | — |
| 3. Person Plural | praenuntianto | praenuntiantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praenuntiata, praenuntiatum, praenuntiatus | praenuntiata, praenuntiatae, praenuntiati |
| Genitiv | praenuntiatae, praenuntiati | praenuntiatarum, praenuntiatorum |
| Dativ | praenuntiatae, praenuntiato | praenuntiatis |
| Akkusativ | praenuntiatam, praenuntiatum | praenuntiata, praenuntiatas, praenuntiatos |
| Ablativ | praenuntiata, praenuntiato | praenuntiatis |
| Vokativ | praenuntiata, praenuntiate, praenuntiatum | praenuntiata, praenuntiatae, praenuntiati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praenuntians | praenuntiantes, praenuntiantia |
| Genitiv | praenuntiantis | praenuntiantium, praenuntiantum |
| Dativ | praenuntianti | praenuntiantibus |
| Akkusativ | praenuntians, praenuntiantem | praenuntiantes, praenuntiantia |
| Ablativ | praenuntiante, praenuntianti | praenuntiantibus |
| Vokativ | praenuntians | praenuntiantes, praenuntiantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praenuntiatura, praenuntiaturum, praenuntiaturus | praenuntiatura, praenuntiaturae, praenuntiaturi |
| Genitiv | praenuntiaturae, praenuntiaturi | praenuntiaturarum, praenuntiaturorum |
| Dativ | praenuntiaturae, praenuntiaturo | praenuntiaturis |
| Akkusativ | praenuntiaturam, praenuntiaturum | praenuntiatura, praenuntiaturas, praenuntiaturos |
| Ablativ | praenuntiatura, praenuntiaturo | praenuntiaturis |
| Vokativ | praenuntiatura, praenuntiature, praenuntiaturum | praenuntiatura, praenuntiaturae, praenuntiaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | praenuntianda, praenuntiandum, praenuntiandus | praenuntianda, praenuntiandae, praenuntiandi |
| Genitiv | praenuntiandae, praenuntiandi | praenuntiandarum, praenuntiandorum |
| Dativ | praenuntiandae, praenuntiando | praenuntiandis |
| Akkusativ | praenuntiandam, praenuntiandum | praenuntianda, praenuntiandas, praenuntiandos |
| Ablativ | praenuntianda, praenuntiando | praenuntiandis |
| Vokativ | praenuntianda, praenuntiande, praenuntiandum | praenuntianda, praenuntiandae, praenuntiandi |
152 (228) Formen für „praenuntiare“
