Formentabelle zu „praendere“

Verb

Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463

Präsens (Indikativ)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praendo	praendor
2. Person Singular	praendis	praenderis
3. Person Singular	praendit	praenditur
1. Person Plural	praendimus	praendimur
2. Person Plural	praenditis	praendimini
3. Person Plural	praendunt	praenduntur

Imperfekt (Indikativ)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praendebam	praendebar
2. Person Singular	praendebas	praendebare, praendebaris
3. Person Singular	praendebat	praendebatur
1. Person Plural	praendebamus	praendebamur
2. Person Plural	praendebatis	praendebamini
3. Person Plural	praendebant	praendebantur

Futur I (Indikativ)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praendam	praendar
2. Person Singular	praendes	praendere, praenderis
3. Person Singular	praendet	praendetur
1. Person Plural	praendemus	praendemur
2. Person Plural	praendetis	praendemini
3. Person Plural	praendent	praendentur

Perfekt (Indikativ)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praendi	—
2. Person Singular	praendisti	—
3. Person Singular	praendit	—
1. Person Plural	praendimus	—
2. Person Plural	praendistis	—
3. Person Plural	praendere, praenderunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praenderam	—
2. Person Singular	praenderas	—
3. Person Singular	praenderat	—
1. Person Plural	praenderamus	—
2. Person Plural	praenderatis	—
3. Person Plural	praenderant	—

Futur II (Indikativ)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praendero	—
2. Person Singular	praenderis	—
3. Person Singular	praenderit	—
1. Person Plural	praenderimus	—
2. Person Plural	praenderitis	—
3. Person Plural	praenderint	—

Präsens (Konjunktiv)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praendam	praendar
2. Person Singular	praendas	praendare, praendaris
3. Person Singular	praendat	praendatur
1. Person Plural	praendamus	praendamur
2. Person Plural	praendatis	praendamini
3. Person Plural	praendant	praendantur

Imperfekt (Konjunktiv)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praenderem	praenderer
2. Person Singular	praenderes	praenderere, praendereris
3. Person Singular	praenderet	praenderetur
1. Person Plural	praenderemus	praenderemur
2. Person Plural	praenderetis	praenderemini
3. Person Plural	praenderent	praenderentur

Perfekt (Konjunktiv)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praenderim	—
2. Person Singular	praenderis	—
3. Person Singular	praenderit	—
1. Person Plural	praenderimus	—
2. Person Plural	praenderitis	—
3. Person Plural	praenderint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)

	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	praendissem	—
2. Person Singular	praendisses	—
3. Person Singular	praendisset	—
1. Person Plural	praendissemus	—
2. Person Plural	praendissetis	—
3. Person Plural	praendissent	—

Infinitiv

	Präsens	Perfekt
Aktiv	praendere	praendisse
Passiv	praendi, praendier	—

Imperativ I

	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praende	praendere
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	praendite	praendimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II

	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	praendito	praenditor
3. Person Singular	praendito	praenditor
2. Person Plural	praenditote	—
3. Person Plural	praendunto	praenduntor

PPP

	Singular	Plural
Nominativ	praensa, praensum, praensus	praensa, praensae, praensi
Genitiv	praensae, praensi	praensarum, praensorum
Dativ	praensae, praenso	praensis
Akkusativ	praensam, praensum	praensa, praensas, praensos
Ablativ	praensa, praenso	praensis
Vokativ	praensa, praense, praensum	praensa, praensae, praensi

PPA

	Singular	Plural
Nominativ	praendens	praendentes, praendentia
Genitiv	praendentis	praendentium, praendentum
Dativ	praendenti	praendentibus
Akkusativ	praendens, praendentem	praendentes, praendentia
Ablativ	praendente, praendenti	praendentibus
Vokativ	praendens	praendentes, praendentia

PFA

	Singular	Plural
Nominativ	praensura, praensurum, praensurus	praensura, praensurae, praensuri
Genitiv	praensurae, praensuri	praensurarum, praensurorum
Dativ	praensurae, praensuro	praensuris
Akkusativ	praensuram, praensurum	praensura, praensuras, praensuros
Ablativ	praensura, praensuro	praensuris
Vokativ	praensura, praensure, praensurum	praensura, praensurae, praensuri

Gerundivum

	Singular	Plural
Nominativ	praendenda, praendendum, praendendus, praendunda, praendundum, praendundus	praendenda, praendendae, praendendi, praendunda, praendundae, praendundi
Genitiv	praendendae, praendendi, praendundae, praendundi	praendendarum, praendendorum, praendundarum, praendundorum
Dativ	praendendae, praendendo, praendundae, praendundo	praendendis, praendundis
Akkusativ	praendendam, praendendum, praendundam, praendundum	praendenda, praendendas, praendendos, praendunda, praendundas, praendundos
Ablativ	praendenda, praendendo, praendunda, praendundo	praendendis, praendundis
Vokativ	praendenda, praendende, praendendum, praendunda, praendunde, praendundum	praendenda, praendendae, praendendi, praendunda, praendundae, praendundi

152 (256) Formen für „praendere“